Titꝭ xxxvij.
dicit augꝰ. §. ſanctiſſimos Nec ꝯtrariū inuenit̉exp̄ſſe. Illud vero. c. aurū. nō loquit̉ de talibuſrebus ſꝫ tm̄ de vaſis loqui videt̉. hec bnͥ. exͣ de?di. ap. veꝝ. Similiter quidā dicūt ꝙ res īmobiles ecc̄ijs ab imꝑio date n̄ pn̄t alienari aliqͦmō. Scd̓m aūt jo. i0. q. 2. §. hoc uis. in fi. h̓ nōſt̄ vera quia tale pactū ē ꝯtra legē dei. 12. q. 2.auꝝ. Et ẜm ec̄ gof. ti. de ꝯdi. ap. ſi in don. apponitur exp̄ſſe ꝙ nō alienet̉. ec̄ in caībꝰ illis taliꝯdicō tanqͣꝫ turpis ꝓ n̄ adiecta haberi dꝫ ⁊ nichilōiꝰ donacōtenet. exͣ. de ꝯdi. ap. c. finali.Equitur vide̓ de 3º ſ. q̄ ſit formā alienādires ecc̄ie. Circa qd̓ ſciendū ꝙ res q̄ ſeruando ſeruari nō pn̄t alienantur ſine aliqua ſolēnitate vt dictū eſt. 12. q. 2. terrulas. Sed alie cūſolennitate. Et olim quidē duo d̓ vionis ep̄isint̓erāt ⁊ de cauſa alienacōis cognoſcebant etſubſcribebant. 10. q. 2. caſellas. hodie aūt ſuffilꝯſēſus ep̄i et capl̓i vt dt̉. 12. q. 2. ſine excepcōneEtſi res ſit modica et ncc̄itas magna non reqͥrit̉ ꝯſenſꝰ capl̓i. alias ꝯtra. vt. e. q. terrulas.In rebꝰ aūt monaſterioꝝ alienādis reqͥrit̉ ꝯſenſus abbatis. ⁊ capl̓i. ⁊ ep̄i. 12. q. 2. abbatibr. ſꝫh̓ non ẜuatur vbiqꝫ. Ec iō dixit gof. ꝙ credſufficere ſolēnitates ẜm approbatas locoꝝ corſuetudines. qd̓ hoſti. non placet quia poſſēt eccleſijs eē oneroſe. arꝰ exͣ d̓ ꝯſue. c. i. Si vero ſitres eccleſie ꝑrochialis reqͥrit̉ etiā ꝯſenſꝰ p̄ſbiteri. 12. q. 2. placuit. Alienacō aliter facta nll̓a ēli. 6. e. dudū. §. quia vero. quod intellige in eccleſie det̓mentū. vnde ſi ſit ecc̄ia leſa reſtituiturexͣ. e. ad audīam nr̄aꝫ. p̄ſbitero tam̄ mortuopt̄ ep̄s alienare alij. 16. q. i. ſtatuimꝰ. ⁊. c. ſe. exͣne ſe. ua. c. i. in glo. Et ẜm jnnō. ſi ep̄s alienet ꝑpetuo bona vacantis eccl̓ie non tenet̉ niſieccl̓ia habeat legitimū defenſorē. ⁊ ṅ faciat h̓ pͥmiſſo tractatu diligenti purta ꝯuenient om̄eset dicet quilibet qd̓ ſibi videt̉ ⁊ cum cogniconecauſe ⁊ habito exp̄ſſo ꝯſenſu capl̓i. In alienacōne vero ad tp̄s n̄ r̓qͥrit̉ ſolēnitas tl̓is. ⁊ ſuffiᵗtacitus ꝯſenſus capl̓i. 12. q. 2. ſine excepcōe. Eth̓ intelligitur de immobilibꝰ ⁊ mobilibꝰ p̄cioẜexͣ. de his q̄ fi. a p̄la. c. 2. ⁊. c. tua. in glo. Solēnitas aūt illa que habet̉. 10. q. 2. h̓ ius hod ie n̄ẜuatur ẜm gof. Sed et in ml̓tis alijs homineſdelinquūt et omittūt. vnde ẜm hoſti. in alienacōibꝰ ꝑpetuis ſolēnitas eſt ſeruanda vt patꝫ ind. c. quia vero. Et non tm̄ ſolennitas p̄dictaſed et vlteriꝰ requirit̉ ꝙ totus clerus ꝯſenciat⁊ aliqua de quīqꝫ cauſis ſupͣ dictis vere hoc exigat ⁊ ſubſc̓pcō clericoꝝ int̓ueniat et nullū indedamnū domus dei fiat. 12. q. 2. ſine excepcōe Etꝙ ex mobilibꝰ non pt̄ debitū ſolui. ⁊ ꝙ eſt d̓bitum vrgens debet yconomꝰ iurare corim ep̄o.I0. q. 2. hoc ius. Sed ẜm jo. hec ſolēnitas ī eccleſijs tm̄ maioribꝰ ⁊ matricibꝰ obẜuari debet ar.12. q. i. nō dicatis. Ibi poſſidere. ⁊cͣ. ⁊. c. vidētesibi in matricibus. Cum em̄ eccleſie eſſent olītenuēs maior erat adhibenda inquiſicō in alienacōne. ſꝫ cum poſſeſſōes hodie ſint augmētate ſufficit capl̓i ꝯſenſus. vt patet in. c. ſie excepcōe. In h̓ tamē. c. loquit̉ d̓ ſubſcripcōne ⁊ qd̓
ibi dt̉. de clericis intelligit̉ de canōicis. Nō eī d̓bet cōicari inter clericos eccl̓ie eiuſdē ṅ ſint intitulati. nec vocem habet quilibet ī electōe cumalijs licet ꝑcipiat fructus eiuſdē eccl̓ie. quia bene pt̄ ep̄s vel eccl̓ia ꝯcede bn̄ficiū alicui nec tn̄erit canonicus. 16. q. i. poſſeſſiones Scd̓m verobnͥ. li. 6. e. dudū. ſolennitas huiꝰ legis. h̓ ius.n̄ ē ncc̄ia du̓mō ẜuetur forma. k. q. 2. ſn excepcōe. ⁊. 10. q. 2. c. i. ī fi. ⁊. exͣ d̓ hiſ q̄fi. ⁊ p̄la. c. iNec obſtat ꝙ lex illa canōibꝰ ē īſerta. h̓ eī factū fuit vt ſciretur qͣlē affectū pnͥcipes ad ecc̄iaꝫhabuer̄t. eccl̓ia at̄ eā n̄ approbauit nec ſeruarip̄cepit nec de ea aliquis canō mēcōꝫ facit. jo. vero an. dicit ſuꝑ illud. c. dudū. ꝙ illa ſolēnitasindiſſuetudinē ꝑ ꝯtrariū vſū abijt. di. 4. §. leges. Diſtinxerūt aūt hic jnno. et hoſti. īter detū. aucͣcē. ⁊ ꝯſenſū ſiue collaudacōꝫ. ꝙ decretū ēſm̄a qua iudex ꝯtractū futuꝝ iuſtū eſſe fore decreuit aucͣtem ſua int̓ponēdo vel aliquē in poſſeſſioneꝫ mittendo l̓ mittendū declarādo. ff. dedā. infecº. ſi finita. ⁊ interponi debet ante ꝯtractū. ff. de rebꝰ ec. l. magis. §. non paſſim. ⁊. §.ſe. Autͣtas eſt auctoriſabilis ꝯſenſus ꝯpetensalicui ex officio publico vel admīſtracōe legitinia vt ſūt tutores ⁊ ꝓcuratores. ff. de auc. tu.Cōſenſus aūt ſuie collaudacō eſt volūtas multoꝝ ad quos ꝑtinet res ſil̓ iūcta. Dicūt ergoquidā ꝙ in alienacōē rei eccl̓iaſtice nō reqͥriturdecretū p̄dictū. ſed cē cognicō. autͣtas ep̄i et cōſenſus cleri. ¶ Sed nūquid valent ꝯſenſus clericorū canonicoꝝ non habiti in cōi ℟e hoſ. exͣde his que fi. a p̄la. tua. tenet ꝙ non. ⁊ h̓ etiaꝫjnno. ⁊ cōpoſt̓. vident̉ approbare. exͣ d̓ con ſue.cū ꝯſuetudinem. Sed gof. exͣ de his que fi. a ꝑla. cum apl̓ica. ⁊ in ſūma ipſius tituli dicit cōtrariū. quia licet inueniatur in electōibꝰ ꝙ reqͥrat̉ ꝯſenſus cōis. exͣ de electōibꝰ in gn̓ali. Fecꝰtamē eſt in alienacōibꝰ. e. titulo cū nos. ⁊ cuꝫeo ꝯuenit bnͥ. li. 6. e. dudū. in fi. 4. glo. Io. vero an. ibidē dicit ꝙ pͥma opinio eſt vera qn̄ n̄p̄ceſſit ꝯtractꝰ vt patet ibidē. ſꝫ ſi p̄ceſſit ⁊ deliberauerunt alienare ſi ſingulariter conſēciantvalet ꝯſenſus ⁊ tunc habet locum opīo ſecūda.¶ Ad h̓ nota ꝙ ī ecl̓ijs collegiatis ⁊ kachedralibꝰ ſi bona ep̄i ſit diſtincta a bonis canonicoꝝ⁊ ep̄s aliqua d̓ rebꝰ ſue menſe velit alienare ipſe tanqͣm cuiꝰ pnͥʳ int̓eſt dꝫ alienacōꝫ face̓ Et canoīci debēt poſtea ſuū aſſenſū p̄ſtare. ⁊ p̄miſſodiligēti tractatu alienacōi pnͥᶠ ſubſcribere. ⁊ ſimilit̓ ſi canoīci aliqͣ ſue mēſe velunt alienare ipſi pnͥʳ alienacōꝫ faciāt ⁊ ep̄ꝰ pn̄s autͣtē ſiue ꝯſēſū p̄ſtet et ſufficit ſi ꝯſenſꝰ hꝰ mōi p̄ſtet̉ in ipſoꝯtractu l̓ pꝰ ꝯtractū. exͣ. d̓ his qͥ. fi. a p̄la. noſvbi de h̓ in glo. ⁊ infra alienacō. h̓ bn̄. li. 6. de r̓bꝰ ecc̓. n̄ alie. dudū. Scd̓ꝫ ec̄ hoſt̓. qn̄ ep̄s rē ſuemēſe alienat ar̓ep̄s autͣte ſuā int̓ponet. arꝰ adh̓ 9. q. 3. c. 2. ⁊. di. 96. bene quidē. Arii iniEquitur vide̓ d̓ 4ª .ſ. que eſt pena malelienantis rē eccl̓ie. Circa qpͥ ſomnpū ij vēiaus eſt d̓poſicō ſi ſuꝑ hoc accuſat̉. 12. q. r. monemus. ⁊. c. apl̓icos. niſi celeri reſtitucōe ⁊ repeticione ꝓſpexerit ſibi. Et eandem penā patitur