Libe: Sextus.Titi. xxxiij.
Si tam ſit vtilis ⁊ neceſſariꝰ quis diuerſis eccleſijs pn̄t eū ſecure reciꝑe ⁊ ei beneficiū aſſignare.vt ꝑatet exͣ de eta. queris. ⁊ dictū eſt in qͣſtioneſcedenti. Et ep̄s ⁊ capitulū ī hͦ diſpēſare pn̄tetiā de nolūtate vt pꝫ exͣ de ſymo. ex īſinuacione. ⁊ c. ſe. ⁊ de elec. ſi alicuiꝰ. licet ſit ar. contra.ex̄. e. gue. ⁊ de inſti. c. i. vel dic ꝙ reqͥrit̉ cognicio cauſe ſemiplena. Cōſuetudo tam̄ indiſtinctepl̓itatē p̄bendaꝝ admittit. Sed rn̄deri poteſt ꝙmulta ꝑ paciam tolerant̉. ⁊cͣ. exͣ e. cū iam dupū in fi. hec omīa intelligas ſalua diſtinctōnepoſita in. q. p̄cedēti. Scd̓m aūt gof. recepta p̄bēda ſcd̓a. vacat pͥma ip̄o iure. ut pꝫ exͣ de exceſ.la. uel ec. nō va. lr̄as. Vnde quod ſtatutū eſtin bn̄ficijs curā aīaꝝ habentibꝰ. exͣ e. de ml̓ta. ⁊de yſonatibꝰ de qͥbꝰ eſt idem iudiciū. exͣ de elec.dudū. etiā ſi n̄ hēant curaꝫ aīaꝝ. ut in c. de milta. Intelligit etiā de p̄bendis. et accedit ſecūdūeū ad hoc. 21. q. 2. ſiquis iā tranſlatus. et extͣ deelec. cū incūctis. et intelligit cū vnicū hoc eſt ſecūda p̄benda recipit̉ vt titulꝰ non ut ſimplexbn̄ficiū vel ut ſtipendiū. et dicit ꝙ ꝯtrariū dicentes ſūt diuitibꝰ blandiētes ⁊ vicia palpantes. Quid ſi dicat̉ in reſcripto. recipīatis petrū non obſtante ꝙ alias ſit bn̄ficiatus. Rn̄detoſ. ꝙſi habeat vnū bn̄ficiū ſufficiens ul̓ pluraſine diſpenſacōe obſtabit excepcō. ar. exͣ e. cumteneam̉. et de reſc̓p. poſtulaſti. et ad hoc ſūt pl̓aalia iura. Si dicas ꝙ cōtrariū ſeruat̉ de facto.℟º non eſt qui opponat. nͨ debet attendi quodfit. ſꝫ illud qd̓ fieri debet. ar. exͣ de conſue. c. fi. §.o. ⁊ de elec. cū cām. §. quia igit̉. hec hoſ. ti. dereſc̓p. ¶ Vtꝝ habens pl̓es prebendas vel plurabn̄ficia curam aīaꝝ hn̄cia vel pl̓es ꝑſonatꝰ retinere poſſit qd̓ maluerit. Rn̄det gof. ꝙ non qꝛ pͥmū vacat ut dictū eſt ſupͣ ẜm eū. Etſi vtꝝqꝫretinere ꝯtenderit vtroqꝫ carebit. vt patet in c.de multa. ⁊ ar. A. q. i. ſiquis ep̄s. Et cū in culpa fuerit accipiendo vtꝝqꝫ opcōnē non debet habere. ut patet. ff. de teſta. tutor. Nec obſtat illd̓exͣe. referente. quia ibi docet̉ qualit̓ ſuꝑior circa huiōi gracōſe pt̄ ꝓcede̓. vel opcō illa locū hꝫẜm vetera iura. ſꝫ hodie locū non habet. Seduid ep̄s diſpenſare pt̄ in pl̓itate bn̄ficioꝝ.℟º ſc̓pſit jo. ꝙ ſic in eadem dyoc̓. di. A0. ſanctou. ſꝫ non in diuerſis ep̄atibꝰ. ⁊ hoc ꝓpter īpoſſibilitatē iuris. quia qua rōne clericus habensbn̄ficia in diuerſis ep̄atibꝰ tenet̉ ordines reciꝑeab vno. eadē rōne ⁊ ab altero. tenet̉ etiā vtriqꝫobedire qd̓ eſſe non poſſet. ſi ꝯͣria p̄ciꝑent. Sedhāc ꝑplexitatē ſolus papa poteſt tolle̓ qͥ eoip̄o ꝙdiſpenſat cū aliquo ꝙ poſſit pl̓a beneficia in diuerſis ep̄atibꝰ habere videt̉ ei cōcede̓ ꝙ poſſit cuimaluerit obedire. Sed ẜm gof. nec in eodeꝫ necin diuerſis ep̄atibꝰ pt̄ hͦ aliqͥs ṅ papa diſpēſetet ita curia tenet ūt ip̄e dicit ¶ Sciēdū aūt ꝙ īcertis caſibꝰ pt̄ quis habere pl̓es eccleſias prochiales uel etiā ꝑſonatꝰ. Vnꝰ eſt qn̄ vn̄a ecc̄iadependet ab alia. exͣ de elec. dudū. grego. §. vlt̓.Scd̓s qn̄ habet vnā intitulataꝫ ⁊ alteram ꝯmendatam. ut patꝫ ibidē. Sed tūc videt̉ ꝙ cōmēdata poſſit auferri qn̄cūqꝫ videt̉ p̄lato. niſi forte
cōmendata eſſet ad certū tꝑs. exͣ de ꝯmoda. c. i.Terciꝰ vbi eccleſia eſt tenuis in redditibꝰ. extrade eta. eā te. ⁊ exͣ de p̄ben. expoſuiſti. Quartusvbi clerici digni raro inueniūtur. r1. q. j. c. I.Qn̓tus vbi diſpenſat̉ ꝑ ſedē apl̓icā. ut patꝫ inc. dudū. §. nos igit̉. Sextꝰ vbi int̓uenit ep̄i diſpenſacō vtilitate uel neceſſitate eccleſie exigēteet ſic ex iuſta cauſa ẜm jo. ⁊ jnno. Sic intelligiillud exͣ de exceſ. p̄la. cū nr̄is. et facit ad hͦ iᵈextra de eſec. in cauſis in fi. Tancredus vero eteius ſequaces cōſentit pͥmis. hoſt̓. ar. i. q. 7.F.vbi. et c tali. ⁊ ꝑ totū. Et hoc intelligas cumdiſpenſat̉ ꝓpter vtilitatem uel neceſſitatem eccleſie uel ꝑſonaꝝ. ar. exͣ e. expoſuiſti. Secus eſtſi ꝓpter p̓rogatiuā meritoꝝ quia tūc diſpenſatſolus papa. Sic intellige illud exͣ e. de multain fi. Et hͦ plane ⁊ plene ſonant iura. Et adhͦ eſt illud. extra de elec. innotuit. in fi. ſcd̓mhoſ. Secūdū vero jo. an. ep̄s diſpenſare pt̄ cumaliqͦ ut hēat vnicū ꝑſonatū vel officiū cū canonia et p̄benda. Et hoc notat li. 6. de ꝯſue. ꝯſuetudinē ibi ut vnicū. et hoc modo ẜm eū approbari pt̄ opīo poīta ꝑ bnͥ. exͣ de exceſ. pͥla. lr̄as. īfi. vlt̓. glo. Et idē credit p̄dictꝰ jo. ſi hoc eſſꝫ deſtatuto uel ꝯſuetudine eccleſie. exͣ de reſc̓p. eaꝫte. ibi erat idē archidyaconꝰ et canonicꝰ. ⁊ exͣe. quia ſepe. ⁊ c. cū in eccl̓ia. ¶ Sed cū in ſupͣdictis facta ſit mencō de ſufficiencia ⁊ inſufficiencia ſue tenuitate eccleſie uel beneficij querit̉ admaiorē euidenciā qd̓ beneficiū dicit̉ ſufficiēs. ℟ºẜm ꝙ ſufficiencia ꝯſiderat̉ ẜm ꝯſuetudinē terreEt habita rōne ꝑſonaꝝ ꝯiūctaꝝ quibꝰ tenet̉ ꝓuidere. di. qo. ſtudeāt in fi. et exͣ de cohabi. cle.et mū. c. 1. Et ut hoſpitalitatem poſſit ẜu areet qͦ ad hoc minꝰ ſuffic̓ manentibꝰ exͣ vias cōesqͣm manentibꝰ in vijs. Et ep̄o ī ep̄alibꝰ rn̄dere16. q. i. qm̄ quidqͥd. et exͣ de ſupplen. ne. pͥ. c. 2Et ẜm dignitate ⁊ ſcienciā ⁊ mores bonos. exͣe. de multi ¶ Si aūt q̄rat̉ de ordinato agēte ꝯtͣep̄m ꝓ titulo aſſignando. et ſtatuta ſit certa ſūni. vt lib̓. q. uel. x. ſicut eſt in quibuſdam ſtatutis legatoꝝ ſedis apl̓ice. ẜuanda eſt in ꝓuincia. exͣ de fideuiſ. qd̓ qͥbuſdā. Si aūt nō ſit ſtatuta hn̄s victū et veſtitum his ꝯtentus ſit ſcd̓mapl̓m. Etſi receꝑit minꝰ ſufficienteꝫ titulū imputet ſibi et q̄rat ꝓprijs manibus victum. di.91. §. j. et c. clericus victū. hec hoſt̓. ti. de reſc̓p.Vtꝝ maius beneficiū ſit aſſignandū vni clerico qͣm alteri. ℟º ꝙ ſic. ꝯſideratis iuribꝰ ſuprain p̄cedēti. q. notatis. Et hͦ cōmitto arbitrioep̄i cui eſt cōmiſſa reꝝ diſtribucō et aīaꝝ gub̓nacō. 12 q. 9. ep̄s. ec. rrͣ. et c. p̄cipimus. qui diligent̓ aduertīt qͥd cui ꝯferat. et magis in hoc attendat moꝝ honeſtatē q̄m ſanguinis nobilitatem. hec hoſt̓. ibidē. ¶ Vtꝝ impetrās lr̄as ſuꝑaliquo beneficio obtinēdo teneat̉ mencōnē face̓de pr̄imoīo. Rn̄det hoſt̓. ꝙͣſi ſit ordinatꝰ ad patrimoniū et de ip̄o non faciat mencōnē ordīator ꝯͣ eū habet excepcōeꝫ ẜm gof. Idē videt̉ ſi ordinatꝰ non ſit ad aliud dummodo; ſit ſufficiens. hoc videt̉ exp̄ſſū. 2. q. 2 paſtor. et exͣ e. ep̄s.et c. tuis. nō eī dt̉ ibi ꝙ ad titulū ſui pr̄imonij