Liber. Xxtus.Utꝭ Primus.

qui eccl̓ie deſeruit. ſū in eo qui clericꝰ fit eſt perfectōis non neceſſitatis: vnde ⁊ hoc fuit in eccleſia pͥmitiua ꝙ nichil aliquis ꝓpriū habebatnec ſuū eſſe dicebat. Et adhuc hodie in ꝑfectōne religionis ꝑ dei gr̄am inuenit̉. Ad hoc tamēclericus nec iure hūano nec d̓ino ꝯpellit̉. de bono tam̄ ⁊ equo minꝰ debent inſudare ſolicitudini temꝑaliū clerici qͣm laici. racō eſt. tū qꝛ pueros non expectāt ſicut laici. tū quia magis debent eſſe intenti ſpūalibus ⁊ ſolicitudo tꝑal̓ ſpiritualem excludit. Et iō doctores aliqn̄ loquūt̉quaſi clerici debeant omībꝰ tꝑalibꝰ cedere ⁊ oīadimitte̓. ſed hoc non intelligit̉ quo ad poſſeſſionē ſed pociꝰ qūō ad affectōꝫ. Nec eciā inducitſibi nouā obligacōeꝫ ſuꝑ alios ex debito ſed debono ⁊ equo. Vnde dicit ꝯſiliū agath̓. 12. q. iep̄i de rebus ꝓprijs vel acquiſitis vel qͥdqͥd habent de ꝓprio ſuis heredibꝰ ſi voluerint derelinquāt. Ex quo patet ꝙ non tm̄ illi clerici qͥ nōhn̄t ṅ conſurā ſed etiā ep̄i licite pn̄t ꝓpriū habere. Augꝰ vero ſentit ꝙ nullꝰ cl̓icꝰ debet habe̓ꝓpriū. vt patet. 1. di. dcōi vita clericoꝝ ⁊ habet̉. 12. q. i. volo. poſtea tamē mutauit ꝯciliū.Vnde dicit in quodā ẜmone ⁊ habet̉ in dictaqueſtiōe. Ecce ego ſū qui ſtatueram nullū ordinare clericū ṅ qui vellet mecum mane̓ vt ſivellet a ꝓpoſito recedere certe illi clericatū tollerē. Ecce in ꝯſpectu dei ⁊ nr̄o ꝯaliū muto quivolūt hr̄e ꝓpriū quibꝰ n̄ ſuffic̄ deꝰ ⁊ ecc̄ia maneant vbi volūt. nō ill̓ aufero cl̓icatū. ¶ Si obtillud hiero. ad nepocianū qui deū poſſidet ⁊ cūꝓph̓a dicit dn̄s ꝑs heredi. m. nichil exͣ deū hr̄epoteſt. cū ergo quilibꝫ clericꝰ cū tonſurat̉ h̓ dicat. ergo. ⁊cͣ. Dicendū ꝙ hoc non dicit qꝛ iusdimittat. ſed quia ꝯgruit ꝙ affectū relinquarvel poteſt dici ꝙ habere exͣ dn̄m dt̓ qn̄ poſſeſſiodn̄o p̄ponit̉ non qn̄ ſupponit̉. h̓ bon̄. ⁊ pe.Irca qͣrtum ſciendū ꝙ clericus aūt eſt promotus ad ordines ſacros aut non. ſi ſic.aut habet aliūde vnde ſufficienter poſſit viueread neceſſitatē nat̉e ⁊ dignitatē ſtatꝰ vel perſone ⁊ ſic p̄latꝰ nō tenet̉ ei ꝓuide̓. 1. q. 2. paſtoreccl̓ie. ⁊ exͣ de p̄ben. ep̄s ſi. ⁊ c. tuis. Et licet nemo teneat̉ ſuis ſtipendijs militare quia tamēip̄e voluit ꝓmoueri rōne ordīs deſeruire tenet̉eccl̓ie. nec tenet̉ ſibi p̄latꝰ ꝓuide̓ cū non poſſitindigentiā allegare. Aut non habet ⁊ tunc tenet̉ ei ꝓuidere ordinator vel eiꝰ ſucceſſor. exͣ dep̄ben. cū ſcd̓m apl̓m. ⁊ c. ep̄us. ⁊ c. non liceat.Racō eſt quia eſt obligatus eccl̓ie nec ad actuſſeculi valet redire. ſi aūt non ſit ꝓmotus adſacros. Aut deſeruit ecc̄ie. nec habet vnde ſuſtētetur. ⁊ tūc ei tenet̉ qͣndiū deſeruit. Aut nō deſeruit ⁊ tūc non tenet̉ ei plus qͣm alteri pauꝑiniſi ex honeſtate. Iura vero que loquūt̉ de hacmateria p̄dicto mō ſūt ītelligēda. h̓ rich̓. ⁊ peScd̓m aūt bnͥ. exͣ de p̄ben. non liceat. Ep̄s itatenet̉ ꝓuidere ꝯſtitutis in minoribꝰ ſicut ꝯſtitutis in maioribꝰ ſi non hn̄t vnde viuere poſſintcū dicat̉ in d. c. indiſtincte. non faciat clericosar. exͣ de fil̓. p̄ſbi. ꝓpoſuit. appellacōne enī clericoꝝ om̄s maioꝝ ⁊ mīoꝝ ordinū ꝯtinentur. ii.

q. i. de ꝑſona. Eccleſia tamen romana nō ꝯſueuit cogere ep̄os ṅ ꝓ his qui ſūt in ſacris. exͣ depreben. cū ẜm apl̓m. hec bn̄. Scd̓m vero hoſt̓.non tenet̉ ꝓuidere ꝯſtitutis in minoribꝰ. Ettelligit qd̓ dicit̉ in c. non liceat. non faciat clericos de clericis in ſacris de hoc vide infra in ꝙquid ſi prelatꝰ. ⁊cͣ. ¶ Sed quare ſucceſſor teneiꝓuidere cū ſucceſſor non ꝯueniat̉ ex delicto defuncti. C. ne ex delicto defūcti. l. vna. ℟º ne n̄opprobriū cleri mendicare cogat̉. exͣ de cle. ꝯin.joh̓es in fi. Vel dicendū ꝙ non tam ſucceſſorqm̄ ecc̄ia punit̉ que non reſtitit in tali ꝓmocione ep̄o. ep̄s emī n̄ ordinat ſine ꝯſilio ecc̄ie. 24.di. c. penl̓t. vnde punit̉ ſi ei delinquēti non reſiſtat. 2. q. A. qͣꝓpter. Et hͦ intellige ſi ep̄s examinauit. ſi aūt alij examinauerint ip̄i tenebūtur. qꝫ. q. ſi ẜuꝰ. ar. exͣ de prebē. cū ẜm apl̓m. ibinullo preſentāte. h̓ bn̄. ibidē. Dicūt tamē quidā. vt jnnoc̓. ⁊ hoſt̓. exͣ de p̄ben. cū ẜm apl̓m ꝙſi ep̄us qui exaīauit ꝑ ſe anteq̄m̄ ꝓuidiſſet deponeret̉ vel ep̄atui reſignaret ⁊ de ſuo pr̄imonio haberet vnde ꝓuidere poſſet ip̄emet non eiꝰſucce ſſor ꝓuidere ſibi deberet. ar. exͣ de preben. d̓multa. §. etſi vltra ſex menſes. Si aūt examinauit ꝑ aliū dic vt. jͣ. titulo. 13. q. quid ſi archipreſb̓r.letitIrca qᵐ q̄runt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ clerici n̄ benefiAciati nec in ſacris ꝯſtituti teneant̉ portarecon ſurā. ℟º clerici tales aut publice exercentrepugnantia ſtatui clericali aut non. ſi ſic licettalia exercendo peccent nō portando tamē tonſurā non peccāt. imo magis eā portando peccarent. Et tl̓es ſi admoniti ab eo ad quē ſpectatemendare ſe ꝯtempſerit pͥuilegij clerical̓ fiātexortes. exͣ de ſen. ex. ꝯtingit. Si vero non exercent talia peccant n̄ faciendo ſibi conſurā fieriEt ad eā portandā pn̄t ⁊ debent cogi. Et ſic debet intelligi illud. di. 23. ⁊ exͣ de vi. ⁊ ho. cle. ſiquis. hec rich̓. gcd̓m aūt rich̓. clericꝰ hn̄s pͥmaconſurā non pt̄ eam deſerere ſine pct̄o mortaliſed hoc eſt veꝝ ẜm wilh̓. naſon. ṅ cauſa rōnabilis ad hoc moueat. Vnde ſi ex ſola libidinelaicandi eā deſerat ſcd̓m eū mortalittr peccat.¶ Vtꝝ clerici vxorati non tamē bigami tenea̓tur portare tonſurā. ℟º clerici tales aut vtunt̉p̓uilegio clericali aut non. ſi ſic tenent̉ eā portare. exͣ de vi. ⁊ ho. cle. clericꝰ ſi tonſurā. Si nōaūt hoc eſt vt declinent eccl̓iaſticum iudiciū qd̓ꝓpter ſuū delictū timēt credentes faciliꝰ euaderea curia laicali. Aut hoc eſt quia volūt ad actuſlaicales penitus ſe tranſferre ⁊ milites fieri vl̓alia ſecl̓aria oꝑari. primo modo cogi pn̄t ⁊ &bent vt tonſuram ferant ⁊ iudiciū eccl̓ie ſubeant. 2º modo credo ꝙ cogi non debent. Et ſic intelligi debet exͣ de clericis ꝯiu. Ioh̓es. ⁊ c. ex ꝑte.et c. vt ꝯſultacōni. hec rich̓. Scd̓m aūt aliquosillud c. clericis. vbi di ꝙ clericus ꝯiugatus debet ferre tonſuram. Intelligitur ſi ꝑcipit beneficiū eccleſiaſticū ⁊ habeat ſpem redeundi ad eccleſiam ⁊ſi ſine ſcandalo vxoris ferre poteſt ip̄amex de vi. ⁊ ho. cle. Ioh̓es. Intelligendū inſuꝑꝙͣnulli licet ꝯferre clericalē conſurā ꝯiugato niſi