Citꝭ. xx.
nichilominꝰ vere ꝯficit vt videt̉. Ille em̄ intētiones ſequētes .ſ. intentio rememorādi paſſiōeꝫxp̄i et cōicandi fideles nō ſūt neceſſarie ad eſſentiā ſacramēti. videt̉ gͦ alijs dicend̓ ꝙ ſac̓dostm̄ pt̄ d̓ pane trāſſub̓are quātū trāſſub̓are intēdit dū tn̄ illd̓ pn̄s ſit corā ip̄o. exiſtēs em̄ in cāpo nō poſſet trāſſub̓are panē in eccleſia quia adhoc nō extendit ſe forma ſacramenti. qd̓ patetꝑ ꝓnomē d̓mōſtratm̄ faciēs aliquo modo demōſtrationē ad ſenſū qd̓ eſt reſpectu rei pn̄tis ip̄idemōſtranti. hec rich̓. ſcd̓e aūt poſitionis videt̉eſſe tho. in ſcripto et in ſū. pͥma magis mͥ placet. ¶ Vtꝝ v̓tute verboꝝ ſacerdos poſſꝫ vnamꝑtem eiuſdē hoſtie ꝯſecrare ſine alia hoſtia cōtinua remanēte. ℟º ꝙ aūt ſacerdos intenderꝫ cōſecrare alterā ꝑtem hoſtie determīate vtpote det̓minate illa̓ que eſſet ad dexterā vel illā q̄ eſſetad ſiniſtrā. aut intenderet ꝯſecrare vnā medietatem nō tn̄ ferendo intentionē ſuā ad vnā ſignatā. pͥmo mō credo ꝙ poſſit v̓tute ſacramēti ꝯſecrare vnā medietatē hoſtie ſine alia. qꝛ cūad ꝯſecracōꝫ materie debite nō tātū reqͥrat̉ ordo in ꝯſecrāte et forma verboꝝ debita. ſꝫ etiā intētio faciendi ſuꝑ illā materiā qd̓ facit eccleſian̄ oꝑabūtur verba ṅ ſuꝑ illā medietatē hoſtiead quā p̄ciſe fert̉ modo ſupͣdicto intentio ꝯſecratis kª mō dico ꝙ nō ꝯſecraret vnā ꝑtē ſn̄ aliaquia virtus ſacramenti nō plꝰ reſpiceret vnaꝫꝑtem qͣꝫ aliā quia vtraqꝫ medietas cōſecrat̉ qͥatūc ꝯſecraret̉ tota hoſtia. Et ego pono ꝙ nō intendat ꝯſecrare totā hoſtiā ſꝫ medietatē tm̄. iōvidet̉ ꝙ in cāu p̄dicto nulla ꝑs hoſtie ꝯſecraret̉reales eī oꝑacōes nō ſūt circa ſingularia vagaſꝫ circa determīata. et ideo oporret ꝙ intētio adquā ſequit̉ realis determīatio aliquid determīatum et determinate reſpiciat. hec rich̓. Vtꝝvna forma oꝑetur ſine alia. ℟º ꝙ ſic. cū q̄libetip̄aꝝ habeat virtutē ꝓpriā. ꝯpletā ſignificatiōꝫet ꝓpriam determīatā materiā. ¶ Vtꝝ ſi aliq̄hoſtie ex obliuione in altari cū p̄ſbiter ꝯficit ſitpoſite nūquid et ille hoſtie ſūt cōſecrate. Quidetiā ſi alique gutte vini adherēt pedi caliciſ dūp̄ſbiter ꝯficit. ℟º ſcd̓m alb̓. li. de miſ. nec illehoſtie nec gutte iſte ꝯſecrant̉ qꝛ de eis nichil intendit̉.De cōuerſiōe q̄ fit in eukariſtia etquō corpꝰ xp̄i ē ī pꝰ ꝯu̓ſiōꝫ ti. 11ꝰ.Einde ꝯſiderandū eſt de cōuerſiōe queſit in hoc ſacramēto ꝑ virtuteꝫ formeverboꝝ. et quia ꝑ hāc ꝯuerſionē fit preſens corpꝰ xp̄i ſub hoc ſacramēto. iō ꝯn̄ter dicendū erit de modo quō xp̄i corpꝰ exiſtit in h̓ ſacramēto. Circa pͥmū firmiter tenendū eſt ꝙ īhoc ſacr̄o eſt vere corpꝰ xp̄i. vn̄ ſuꝑ illd̓ luc̄. 22.h̓ eſt corpꝰ meū qd̓ ꝓ vob̓ tradet̉ dicit cirillꝰ. nōdubita an hoc ſit veꝝ. cū em̄ ſit veritas ꝓferēsnō mentit̉. et idem intellige de ſanguine xp̄i.ſubſtātia em̄ panis ꝯuertit̉ in ſubſtātiā corꝑisxp̄i. et ſub̓a vini in ſangͥnē. vn̄ in canone miſſe de pane et vino dr̓. fiat nobis corpꝰ ⁊ ſāguisdn̄i noſtri iheſu xp̄i. Preterea de ſacramētis tenendū eſt qd̓ tenet romana eccleſia exͣ. de here.
ad abolendā. ip̄a aūt tenet panē trāſſub̓ari ī corpus xp̄i et vinū in ſang̓nē xp̄i. exͣ. de ſū. tri. fumiter. §. vna. Et hūc ītellectū ip̄a romana eccleſia nob̓ tradidit directa vt credit̉ a ſpirituveritatis. Vnde aliter credere nō licet. hec ſco. Cōuertit̉ aūt totū ꝯpoſitū ex materia et forma exiſtens actu in totū corpꝰ xp̄i actu exiſtēs ita ꝙmateria in materiā et forma in formā .ſ. corporeā ſolis accidentibꝰ remanētibꝰ. Cū em̄ ſpecies panis ſit ſignū corporis xp̄i debet ip̄m immediate rep̄ſētare. ſi aūt remaneret aliquid de panis ſubſtātia rep̄ſētarꝫ illd̓ immediatiꝰ qͣꝫ corpꝰxp̄i. et iō nichil debꝫ ibi de ſb̓a paīs r̓manere.ſꝫ tota debet ꝯuerti. Fit at̄ p̄dicta ꝯuerſio in inſtāti v̓tute dei inexiſtēte forme verboꝝ et ꝯuertente ꝯpleta orōe. nec eſt in ſpecie alicꝰ mutationis naturalis ſꝫ ꝓprio noīe trāſſub̓acō dici pt̄hāc aūt ꝯuerſiōꝫ nō erit cuiqͣꝫ difficile credere ſiꝯſiderat v̓tutē inferioris nature q̄ in ſtomachohoīs panē quē accipit in carnē viuā et vinū inſāguinē ꝯuertit. ¶ Si aūt q̄rāt̉ vtꝝ vinū ꝯuertat̉ in ſāguinē puꝝ. dicendū ꝙ ſic. nō em̄ eſt intelligendū vinū ꝯuerti in ſanguinē inquātumſāguis dicit aliqͥd ꝯfuſū ex quatuor humoribꝰ.ſꝫ inquātū dicit humorē qͥ eſt vnꝰ ex quatuoalij at̄ humores ſūt ibi ꝑ ꝯcomitantiā. vn̄ exͣ.de cele. miſ. in quadā. dicit̉ ꝙ jo. exp̄ſſit ex elemientis aquā et ex humoribꝰ ſāguinē. ex quopatꝫ ꝙ ſanguis qͥ fluxit de latere xp̄i fuit vnex quatuor humoribꝰ. et ꝑ ꝯſequēs vinū nō cōuertit̉ ṅ in humorē ſanguineū. hec rich̓.Ad hec nota ꝙ in h̓ qd̓ ſupͣ dictū eſt .ſ. ꝙ ī hacꝯuerſiōe materia ꝯuertit̉ in materiā et formain formā ꝯueniūt in 4º ſuꝑ ſm̉as rich̓. tho. bon̄pe. et ꝯuīter doctores alij. Scotꝰ aūt dicere videt̉ ꝙ ibi nō eſt ꝯuerſio ſub̓e in ſub̓aꝫ quantū adeē ſub̓ale ſimplicit̓ ſꝫ quā tū ad eē hic qꝛ corꝑixp̄i nō acqͥrit̉ ſimplicit̓ eſſe. ſꝫ eſſe hic .ſ. ſub ſpecie panis. vn̄ acqͥrit nouā pn̄tia nō amittendantiquā. panis vero deſinit eſſe ibi nō acqͥrēdoaliquā pn̄tiā alibi. vn̄ licꝫ illa deſitō panis ẜꝰſe ꝯſiderata ſit ānichilatio ip̄a tn̄ ꝯuerſio nl̓lomodo eſt ānichilatio quia eiꝰ terminꝰ nō eſt nichil. ſꝫ noua pn̄tia corporis xp̄i ſub ſpecie paishec ſco. ¶ Querit̉ aūt h̓ vtꝝ ſub hoc ſacramento ſit vere corpꝰ xp̄i quando apparet ibi miraculo ſe caro vel puer vel aliquid tale. ℟º talisapparitio ꝯtingit qn̄qꝫ ꝓpter ſolā immutatiōeꝫvidentiū. qn̄qꝫ manentibꝰ pͥoribꝰ hoſtie dimenſionibꝰ ꝓpter immutationē circa alia accidentiavt figure coloris ⁊ huiōi. et vtroqꝫ mō remanꝫibi vere corpꝰ xp̄i qꝛ ibi ratio ſacramēti manꝫvtroqꝫ etiā modo fit miraculū ad oſtendendū ꝙin hoc ſacramēto eſt vere corpꝰ xp̄i et ſāguis. ⁊ideo nō eſt ibi deceptio. hec tho. Scd̓m vero peſub figura illa que apparet latet ſpeciēs ſacramti ſub qua ꝯtinetur corpus xp̄i nulla immutatione facta circa ip̄aꝫ. et ip̄a ſpecies tantum cōfunditur quibuſdam accidentibꝰ carnis vel puri q̄ non ſut ꝓpria accidentia vel liniamentacorporis criſti. Et hec in ſequenti articulo pate