Liber CcrriusTitꝭ xxxvij
ſoluerit reſtō ꝯperit. C. ſi adu̓ſus ſol̓oꝫ. l. i.De ſuffragijs defūctoꝝ ti. 37.Iſode teſtīs in quibꝰ teſtatores ſolēealiqͣ legare ꝓ ſuffragijs poſt mortemoꝝ ꝓ aīabus fiēdiſ. cōſequent̓ conſiderandū eſt de ſuffragijs defūctoꝝ. ⁊ pͥº in generali. vtrū ſuffragia facta ꝑ vnū vale̓ poſſit aliis. 2º quoꝝ ſuffragia ꝓſunt defūctis. 3º qͥbꝰ ſuffragia ꝓſūt. 4º que ſuffragia ꝓſūt eis. qͥ qͣntūꝓſint. Primo g̓ querit̉ vtrū ſuffragia fc̄ta ꝑvnū ꝓd̓ſſe poſſit alijs. ℟º ꝙ ſic. vn̄ psͣ. ꝑticepſeº ſū oīm timenciū te. Adcꝰ euidenciā ſcienduꝫꝙ actus noſter ad duo vale̓ pt̄/ pͥº ad aliquemſtatū acqͥrendū. ſic̄ ꝑ opus meritoriū hō acqͥritſtatū beatitudīs 2º ad aliqͥd cōſequens ſtatum.ſic̄ hō ꝑ aliqͣꝫ actū merē aliquod pͥmiū accnͥtale l̓ dimiſſionē pene Ad vtrūqꝫ at̄ hoꝝ actꝰ nr̄dupᵗ vale̓ pt̄. vno mō ꝑ viam meriti. alio mōyviam orōnis. Et eſt dr̄ia īter iſtas duas vias. qꝛ meritū īnititur iuſticie. oro miſericordi eqꝛ orāſ impetrat petitū ex lib̓alitate eius qͥ orat̉Dicend̓ ergo ꝙ opus vnius nullo mō pt̄ alteri valere ad ꝯſequendum ſtatum per modummeriti. vt .ſ. ex hiſ q̄ facio aliquiſ mereat̉ vitāet̓nā. qꝛ ſors gl̓ie reddit̉ ẜm men ſurā accipientis. vnuſqͥſqꝫ aūt ex actu ſuo diſponit̉ et n̄ exalieno Et h̓ dico d̓ diſpōne digͥtatis ad p̄miū.Sed ꝑ viā orōnis etiā qͣntū ad ſtatū ꝯſequend̓opus vnius alteri dū eſt ī via valere pt̄. ſicutcū vnꝰ hō alteri impetrat pͥmā graciam. cū eīimpetracō orōnis ſit ẜm libertatem dei qui oratur. ad oīa illa impetracō or̄onis ſe pt̄ extendere q̄ poteſtati d̓ine ſubſūt ordinate. Sꝫ qͣntumad aliqͥd qd̓ eſt ꝯſequenſ vel acceſſoriū ad ſtatuꝫopꝰ vnius poteſt alteri valere n̄ ſolū ꝑ viā or̄onis. ſꝫ etiā ꝑ viā̓ meriti qd̓ quidē dupliciter ꝯtingit. vnoº ꝓpt̓ cōicacionē ī radice oꝑis meritorij qͥ ē caritaſ Et ſic oēſ qͥ īuicē caritatē ꝯnectūt̉d̓emolumētū ex mutuis oꝑbꝰ reportāt ẜᵐmēſurā ſtatuſ vniuſcꝰqꝫ quia vnuſqͥſqꝫ in patria gaudebit de bonis alteriꝰ. Et inde eſt ꝙ articulus fidei ponit̉ cōionē ſanctoꝝ. Alio mō ex ītencōe facientis. vt cū q̓s aliqͣ oꝑa ſpēaliter adhoc facit vt talibus ꝓſint. vn̄ iſta oꝑa q̄dāmōefficiūt̉ eoꝝ ꝓ quibꝰ fiūt quaſi eis a faciēte collata vnde pn̄t eis vale̓. vel ad implecōem ſatiſōis. l̓ ad aliqd̓ huiōi qd̓ ſtatū eoꝝ n̄ muratquit̉ videre de 2º .ſ. qͦꝝ ſuffragia ꝓſt̓ defūctis. Et circa h̓ q̄rūtur pl̓a .ſ. vtrū mortui poſſint iuuari ex oꝑibus viuoꝝ. ℟º ꝙ ſichͦ pꝫ ꝑ illud. 2. macha. 12. ſancta gͦ et ſalubris eſt cogitacō ⁊cͣ. caritas nāqꝫ que ē vincūlū eccleſie membra vniens. non ſolū ad viuosſe extendit. ſꝫ etiā ad mortuos qͥ in caritate d̓cedūt Caritas em̄ cum vita corꝑis nō finitur .i.cor .13. caritas nūquā excidet. Sil̓r eciā mortuiin memorijs hoīm viuūt. et ideo intencio viiiedūi ad eos dirigi pt̄ Et ſic ſuffragia mortuisdupᶠ ꝓſūt ſic̄ et viuis .ſ. ꝓpt̓ caritatis vnioneꝫet ꝓpter intencōꝫ ad eos directā. Nec camē ſiccis vale̓ credenda ſūt viuoꝝ ſuffragia vt dictuꝫeſt ſcilicet vt ſtatus eorum mutetur de miſeria
ad felicitatem vel ecōuerſo. ſed valent ad diminucōꝫ pene ſeu mitigacionē et abbreuiacionē l̓aliqͥd huiōi qd̓ ſtatū mortui n̄ tranſmutat. qꝛvt dicit auꝰ. in ench. c. 65. dū in hac vita viuerent mneruerūt vt h̓ ſibi poſtea ꝓdeſſe poſſent.Non obſtat iᵈ. 2. cor. q. oēs nos maīfeſtari oꝑtet ante tribunal xp̄i vt referat vnuſqꝫ ꝓpriacorꝑis ꝓut geſſit ſiue bonū ſiue malum. qꝛ ꝓpria corꝑis dicūt̉ qͦcūqꝫ in corꝑe meruit ſiuemerito abſoluto ſiue cōdicōnali. ſic aūt qͥcūqꝫdeceſſit meruit iuuari ꝑ ſuffragia ecc̄ie ſi fiant.qd̓ nichil aliud fuit qͣm face̓ ſe habilem ad recipiēdū ea ſi ꝓ eo fierēt. Vl̓ ꝓp̓a alicuiꝰ dn̄r dupˣ. l̓ v̓e q̄ ipſe facit. l̓ int̓pretatīe q̄ alius facitꝓ eo. Vl̓ ẜm. dam̄. li. q̄dā de ſuffragijs mortuoꝝ Illd̓ intelligit̉ qͣntū ad retribucōꝫ que fiet infinali iudicō. q̄ erit eterne gl̓ie vel eterne miſerie. in qͣ qͥlibet recipiet tm̄ ẜᵐ qd̓ in corꝑe geſſitInterim aūt iuuari poſſt viuoꝝ ſuffragijsNec obſtat iᵈ ecc̓. 9. vbi dt̉ de mortuis qd̓ nōhn̄t ꝑtem in oꝑe qd̓ ſub ſole gerit̉. qꝛ h̓ ꝓ tātodl̓ quia mortui tali oꝑe n̄ cooꝑant̉. hn̄t tn̄ ꝑtēin fructū oꝑiſ ꝓpter rōem p̄dictā. ¶ Vtꝝ ſut̉fragia ꝑ peccatores facta ꝓſint. ℟º ꝙ ī ſuffragijs que ꝑ malos fiūt duo poſſūt conſiderari. pͥmō ip̄m opus oꝑatū ſic̄ ſac̓ficiū altaris. Et qꝛnr̄a ſacr̄a ex ſe ip̄is efficaciaꝫ hn̄t aſbqꝫ oꝑe oīantis quā equal̓r explent ꝑ quoſcūqꝫ fiant. Iōqͣntū ad hoc ſuffragia ꝑ malos facta defūctis ꝓſunt. ſcd̓o ip̄ꝫ opus oꝑans et ſic diſtinguo qui aſuffragiū poteſt fieri ꝑ malū dupʳ. vel vt actorem. et ſic non ꝓſūt niſi forte ex ꝯn̄ti et ꝑ accidēs īqͣntū .ſ. ꝑ el̓ias mali hoīs boni pauꝑes excitati. orant ꝓ defūctis illis ꝓ quibꝰ ille maluseis dedit. Vel vt ꝑ mīſtꝝ ⁊ h̓ dupʳ. vel qꝛ facitvt mīſter publicꝰ dei l̓ ecc̄ie. ſicut ſacerdos quicelebrat exeq̓is mortuoꝝ. ⁊ talia ſemꝑ pſūt qꝛmalicia mīſtri nō nocet oꝑi boni actor. Velvt miniſter priuatꝰ ſcilicet priuate ꝑſone Autgͦ ad mādatū ꝑſone exiſtentis in caritate ſūdefūcti ſiue alteriꝰ. Et ec̄ ad ꝯſorciū exn̄tis in caritate vt cū duo legūt pſalmos ſil̓ vnꝰ bonusalt̓ malꝰ et talia ꝓſūt. Vndeſi aliquis in caritate decedens p̄cipiat ſibi ſuffragia fieri valentip̄i defūcto liꝫ illi ꝑ quos fiūt ſint in pc̄to ſi tamen in caritate eſſent magis eis valerēt. quiatūc ex duabꝰ ꝑtibus meritoria eſſent. Aut admandatū ꝑſone non exn̄tis in caritate. Autgͦ nō erat in caritate qn̄ mādauit fieri a̓ qn̄ opus mādatū eſt execucōi. ſi pͥmo mō tūc illaoꝑa defūctis n̄ ꝓſūt ꝓ quibus fiūt. licꝫ ſit in caritate ꝓ tꝑe qͦ illa oꝑa mandant̉ execucōni nͥtūc illa it̓m fieri mandet et demandacōnem factam de nouo acceptet. qꝛ non ſūt eius oꝑa nͥ īquātū mādat vel acceptat fieri illa. Aut eratin pc̄to moͣrtali qn̄ mandant̉ oꝑa illa execucōni. erat tamē in caritate qn̄ p̄cepit illa fieri. ettc̄ defūctis ꝓſūt ꝓ quibꝰ fiūt. qꝛ maxime ſūt ap̄cipiente rōne illiꝰ actꝰ volūtatis quē hūit qn̄Alrtitꝭ ijea fieri p̄cepit. hec tho. ⁊ pe.Equit̉ vide̓ de 3º .ſ. quibus ſuffragia ꝓſitEt circa hoc q̄rūt̉ pl̓a .ſ. vtrum ſuffragia