Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Libeꝫ Tertius.Titꝭ xxv.

meos .ſ. quēlibet eoꝝ ꝓ tercia. ⁊ a. ⁊ b. nepoteſmeos filios qͦndam c. filij mei ꝓ alia tercia ꝑteheredes mͥ in ſtituo. ſic em̄ et ab inteſtato vocātur inſti. de he. q̄ ab inte. defe. §. ⁊ quia placuitAd hoc nota ꝙ pactū de futura ſucceſſiōe ꝑſone certe nō tenet ṅ de ꝯſēſu eiꝰ cꝰ ē hereditasita tamen ꝙ in illo conſenſu ꝑſeueret vſqꝫ admortem. C. de pac. l. vlt̓. licet aūt alij paciſcētide hereditate mea poſſim ꝯſentire. n̄ tn̄ ex pacto poſſū me aſti̓gere ꝙ qͥs mͥ ſuccedat in hereditateꝫ. qꝛ hoc eſſet ꝯtra bonos mores poſſū tn̄hedē ſine pacto inſtituere. C. de trāſac̓. cū donacōis Nec obſtat. ff. ꝓ ſocio. l. 3. §. d̓ illo. vbi. dicitur ꝙ ſocietas ita coiri poteſt vt ſi aliqua hereditas alterutri obuenerit cōiſ ſit qꝛ hoc intelligitur ẜm accur. qn̄ eſt pactū de ꝑſona inc̓ta.Vn̄ pactū de futura ſucceſſione in gene̓ tenetArtitꝭ iijnon in ſpecie.Irca 3ᵐ ſciend̓ ꝙ heredum inſtitucō directa non poteſt fieri ṅ in teſtamento. putacū quis recto iure iuſtituit̉ heres ad quē teſtōrvult hereditatem ſuam ſue iᵈ ī quo eum inſtituit ꝑuenire. ⁊ illud caꝑe nullo mediāte Obliqua vo ſū fideicōmiſſaria heditas relinqͥ pt̄ īteſtamēto et cōdicillo vt cū rogatur ī cōdicilloheres inſtitutus in teſtamēto vel h̓es ab īteſtato veniens vt hereditatem reſtituat alteri. iseī cui reſtituit̉ heditas erit heres ꝑ fideicōmiſſū inſti. de cōdicil. §. plt̓. ⁊ de fideicō. he. §. plt̓.Quid ſi ſic dicat teſtator ī teſtamēto ſuo. inſtituo heredē quē in cōdicillis noīauero l̓ tl̓eꝫ ſi eūin cōdicill̓ inſtituero Rn̄det hoſti. ꝙ valet noniure codicilloꝝ ſed teſtamēti. et ſub tali ꝯdicōept̄ inſtitui qͥlibet p̄ter filiū. ff. e. aſſe. Ai. iiijEquitur vide̓ de 4o .ſ. de diuerſitate hedūI Circa qd̓ ſciendū ꝙ hedū. Alij ſūt neceſſarij tātū. Alij ſui et neceſſarij Alij extranei. heres neceſſariꝰ eſt ẜuus qͥ inſtituit̉ heres a dn̄oſuo ita tn̄ ſi ꝯſequat̉ hereditatē ⁊ lib̓tatē ſil̓ exdn̄i teſtō vt qꝛ tꝑe teſtī et mortis erat ī dn̄i poteſtate. ſit ec̄ ignorās et īuitus lib̓ et heres. vn̄velit nolit tenet̉ hereditatem ec̄ ſuſpectam adire. ⁊ iō dỉ neceſſariꝰ. Sui et neceſſarij ſūt lib̓iqͥſūt ī pt̄ate teſtatoris tꝑe mortis vt filiuſfa.⁊ deſcēdētes ex maſculo filio. filij v̓o filie ſūt inpt̄ate patris eoꝝ ⁊ aui pat̓ni. Diſtingue tn̄ int̓filiū ⁊ nepotem ex filio. qꝛ filius meus iō eſt mͥſuus heres qꝛ eſt in poteſtate mea. ⁊ quia nͥl ēmediū inter me ⁊ eū. ⁊ hoc 2ᵐ deficit in nepotibus ex filio ip̄o viuente ⁊ iō non ſūt michi ſuihedes ſꝫſi filius meus me viuo moriatur tūcnepotes ex eo tꝑe mortis michi ſunt filij heredes quia in poteſtate mea ſunt. ⁊ qꝛ ſublatumeſt de medio caput pͥmū quod eos p̄cedebat .ſ.pater eoꝝ Et ē idē de nepotibus ⁊ ceteris liberisDicūtur aūt iō ſui. quia domeſtici ⁊ viuo pr̄equodāmō eſtimātur dn̄i Heo v̓o dicūt̉ neceſſarij qꝛ de iure ciuili cogebant̉ ẜui inuiti h̓edes fieri ſꝫ de iure p̄torio ꝑmittit̉ eis ab heditate abſtinere ſi velint. Extranei heredes ſūt qͥ non ſt̄ ſiiecti iuri teſtatoris ſicut filij emancipiti ſūt h̓edes extranei. Et lib̓i ec̄ a matre inſtituti. quia

femīe non habent lib̓os in poteſtate. ꝓbant̉ h̓noīa. inſti. de here. qͣli. et di. in pri. et. §. ſin at̄⁊. §. ceteri. Itē heres alius eſt teſtamētariꝰ vt qͥeſt in teſtamēto ſc̓ptus. Alius legitimus vt isqui ipſo iure et ſie teſtō defūcto ſuccedit. Xliꝰfideicōmiſſariꝰ cui ex fideicōmiſſo eſt hereditasreſtituta. Alius eſt ſubſtitutus .ſ. qui alij ſubſtituitur heredi. Inſuꝑ qͥdā ſūt ad qͦs ī ſtrictoiure lt̄ima ſpectat hereditas vt nō inſtituāt̉ l̓rite exh̓edent̉. teſtamētū aūt ip̄o iure eſt nll̓maut reſcindit̉. Ad quos ꝯgnoſcēdos nota treseſſe gradus vel lineas cōſāguineoꝝ .ſ. aſcendēciū ſue ꝑentū. deſcēdenciū ſue lib̓oꝝ. et collateraliū. Teſtator aūt quādiu habet aliquid de deſcēdētibus tenet̉ illū heredē inſtituere vel exhe̓dare ⁊ ſi illū hedē īſtituat n̄ tenet̉ de aliqͦ aſcendēciū in īſtōe mēcōꝫ facere. ipſi em̄ in infinitūceteris p̄ferūtur. inſti. de he. q̄ ab inte. in priº.Deficiētibꝰ aūt deſcēdētibus lt̄imis tenet̉ ſuosaſcēdētes legitimos ſi quos habet hedes īſtitue̓vel exhedare. C. ad ſena. ꝯſul. or. quociens. Collaterales at̄ nūqͣꝫ tenet̉ inſtituere l̓ exh̓edare. ſꝫdeficientibus deſcēdētibꝰ ⁊ aſcēdentibus legitīspt̄ qͦs vult ſiue collaterales ſiue alios ſibi nōattinētes inſtituere hedes nulla facta de collalr. V.teralibus mētōne.Equitur videre de qͦ .ſ. de inſtōe deſcendenciū. Circa qd̓ ſciendū ꝙ d̓ſcēdenciū ſiueliberoꝝ quidam ſūt legitimi et naturales ſimilquidā naturales tātum. quidā legitimi tantuꝫItem eoꝝ qui ſūt legitimi ⁊ naturales quidā ſt̄nati. quidā naſcituri ſū poſthumi Itē quidā ſt̄pͥmi gradꝰ vt filij. qͥdaꝫ ſecūdi vl̓ vlterioriſ vtnepōtes et deinceps. Primo aūt dicendū eſt deinſtōe lib̓oꝝ naturaliū et legitimoꝝ pͥmi gradꝰ2º de inſtōe lib̓oꝝ ſecūdi gͣdus. 3º de inſtitutōnepoſthumoruꝫ. 4ᵗº de quibuſdam documētis generalibus circa inſtitucōnem lib̓orū. qͦ de īſtitucōnibus liberorū legitimoꝝ tātum. De īſtitucōne vero ſie ſucceſſione lib̓oꝝ naturaliuꝫ ⁊ſpurioꝝ vide infra ī tractatu d̓ mat̓moīo ti. d̓filijs. De inſtitucōe igit̉ liberoꝝ nat̉aliū ⁊legitimoꝝ pͥmi gradus ſciendū ꝙ teſtator ſiuepater ſiue mater ſuos liberos legitimos ⁊ naturales maſculos et femīas virgines nuptas etviduas in poteſtate eiꝰ exiſtentes et em ancipatos inſtituere debet vl̓ rite exheredare aut rite l̓legitime p̄terire aliter teſtabitur īutiliter inſti.de exhere. libe. rn̄ſo. 1. ⁊. §. noſtra v̓o. Et ītellige ꝙ femine licet ſint nupte nichilōiꝰ tamen deiure romano ſūt in poteſtate patris ſed de iurelombardoꝝ ſūt in poteſtate viri non pr̄is iſti.de ſena. ꝯſul. tercul. §. poſtea aūt. Solet autēq̄ri. Vtrū dotatas debeat īſtitue̓ tm̄ ī dote. Exedixer̄t aliq̓ doc. legū ꝙ ſic. Azo vero ⁊ aliqͥ alijdicūt ꝙ oportet īſtituere nō tātum ī dote ſꝫ ec̄ī aliqͦ ſaltē modico p̄ter dotem. vn̄ ꝓpt̓ ꝑiculuꝫhuiōi dubitacōis. tucius ē ꝙ ſemꝑ īſtituant̉ īaliquo vltra dotem. ⁊ ſic agere nō pn̄t niſi adſupplemētū ſi qd̓ deficiat d̓ legitima ī qua ec̄ dotē cōputare debent. Nam ſi ab īteſtato ſuccedere vellent eam fratribus conferrēt. C. de īoffi.