Tit̉ xxij
non in mobilibꝰ debet̉ ſtatī. Item de dote agit̉ īquātū pt̄ facere vir vel alius heres ſuus de legato v̓o inſplidū ṅ obſtet falcidia vl̓ beneficiūinuentarij. Itē ſi qͣ facta p̄dc̄a ſint in p̄iudiciūmil̓ieris tollent̉ bn̄fiº legati. tn̄ ſi quā vir nonaccepit dotē legauit ſimpʳ legatū erit inutile ſiv̓o ī legando certā pecūiā et certū corpus vl̓ inſtrumētū dotis .ſ. in quo fuit ꝯfeſſus ſe dotē recepiſſe quā n̄ r̓ceꝑat demōſtrau̓it. legatum valebit vt ibidē. Teſtator ergo volēs aliqua vxori ſue in teſtō relinq̄re. pͥº ei dotem ſuam relinquere debet et tunc debet eius qͣntitatem ſpecificare alias teſtm̄ n̄ ſuffice̓t. n ip̄am qͣntitatē dotis ꝑ inſtr̄m vel teſtes ꝓbaret. C. de fal. ca. l. 3.ſolꝫ ec̄ ei qn̄qꝫ aliqͥd de ſuo r̓līq̄re ⁊ tc̄ dꝫ ꝑqͥri diligenter intētō eiꝰ. qn̄qꝫ eī vult ꝙ tm̄ habeat alimēta et tūc dicet̉ ſic. relinqͦ vxori mee alimēta vel victū et veſtitū qd̓ idem eſt in vita eiusdū vixerit caſte. Et ī h̓ caū debet habere cibū potū veſtimēta lectū et habitacōꝫ et ea ſine quibꝰviuere non poſſet. ff. de ali. ⁊ ciba. lega. l. legatis et de v̓. fig̓. verbo victus. Qn̄qꝫ etiam wvlꝙ vltra alimenta aliquod dn̄ium regimīs domus habeat et faīlie ſicut ī vita eius habebat⁊ tūc dicet̉ ſic relinq̄ vxorē meā in domo meadomīam et vſufructuariā oīm bonoꝝ meorūdū vixerit caſte. ꝑ hoc ꝙ dicit dn̄am hēbit curāet gub̓nacōꝫ familie. ꝑ h̓ ꝙ dicit vſufructuariāhabebit victū et veſtitū. ita interp̄tant̉ ſapiētes illa verba vt notatur. C. ſi ſe. niip. ml̓r.ſr̓ autͣ. hoc locū. Qn̄qꝫ vult ꝙ habeat om̄s fructus oīm poſſeſſionū ſuaꝝ vt poſſit facere d̓ illis quidqͥd placuerit ſibi. ec̄ ſi eſſēt vltra qͣntitatē alimētoꝝ. et tūc dicit̉ ſic. relinquo vxorimee iure legati vſufructum oīm bonoꝝ meoꝝdū caſte vixerit. vel ſic relinquo vxorem in eāvſu fructuariam oīm bonoꝝ meoꝝ in qͦ caū habebᵗ īſolid̓ vſufructū oīm bonoꝝ vt. ff. d̓ yſu.lega. vxori mee. Niſi filios haberet ī quo caūfilij haberent ſaltem legitimam yrē in vſufructū ẜm dominuꝫ odofredū ſic̄ ipſe notauit de īoffi. teſt. ſuꝑ autͣ. nouiſſima. vbi dicit ꝙ illalex ſ. vxori m. corrigit̉ in filijs et non in extͣneis. Item ſi teſtator intendac in aliquo caſuūp̄dictoꝝ ꝙ vxor dū habeat alimēta de domo viri. de domo dotem nō extrahat nec fructus dotis ꝑcipiat. debet hoc expͥmere .ſ. alt̓utro ſit ꝯtēta alias haberet vtrūqꝫ. ſalimēta et fructus dotis. c. de rei vx. ac. l. j. §. ſciēdū. Alxtit̉. x.Equit̉ vide̓ de. io .ſ. quid iuris eſt de legatis in gen̓e relictis. circa qd̓ nota ẜm azo.⁊vᵐ glo. acc̄. inſti. e. §. ſi gn̓aliter. ꝙ legatū īgenere relictū aūt ſuis certis finibꝰ naturalit̓ꝯtinetur. vt hō bos equus. aut non. ſi ſic oīotenet legatū ſiue ꝯſiſtat in ſpecie. et tūc dicit̉ indiuidū vt ticius. ſuue ꝯſiſtat in gene̓ .ſ. illo qd̓dyaletici vocant ſpeciem. Et tūc poteſt dubitari cuiꝰ ſit electō. Sed diſtingue ꝙ teſtator legāſẜuū in genere. aut reliquit ẜuos in hereditateſua aūt nō. ſi ſic tūc legatariꝰ ex eis eligere debet vt tamen nō eligat meliorem. ff. e. l. legati.ſi nō reliquit tūc heres eligere debet. ff. de triti.
lega. l. 3. ℟º. 1. Vbi aūt teſtator ex certis ẜuiſreliquit certū. aut ſēſit de certo. qꝛ .ſ. ip̄m ꝓnoīe in legando exp̄ſſit. et tunc h̓es eliget. aunon ſenſit de certo quia .ſ. legauit vnū ex eiset tunc legatariꝰ eliget. ff. e. l. qͥduos. gi v̓o legatū ſuis naturalibꝰ finibꝰ non ꝯtinetur auteius ſola deſtinacōe ꝯſtituit̉ vt fundus et tūcomnino nō tenet legatum quia heres preſtarefūdum vnius digiti vel vnguis poſſet qd̓ eſſꝫderiſorium. ff. e. l. qd̓ in reꝝ. §. ſiquis aūt. Lutad ꝯſtitucōem eius requirit̉ factū vt domꝰ. Ettūc aūt legans domū in gene̓ reliqͥt domos aliquas aūt nͥ. ſi nō deriſoriū ē. ff. e. l. ſi domꝰſi ſic coget̉ heres vnā exeis quā heres ipſe voluerit legatario dare vt ibidē. gi aūt legatū ꝯſiſtat ī genere gn̓aliſſimo. vt eſt ſubſtācia resens nullū eſt Et idē ē ſi in genere ſb̓alt̓no vt ēaīal qꝛ h̓es lib̓aret̉ dando feſtucā vel muſcamOportet ergo legatū ꝯtinere certā ſpeciē l̓ qͣntitatē l̓ factū. alias nullū eſt. nͥ in caū vt cū aliqͥd ānuū eſt relictū ſie adiectōne ſūme ꝑcipieteī legatariꝰ quod teſtator ꝯſueuerat ei dare vl̓certū aliquid ſtatuere ex dignitate ꝑſone. ff. delega. . ſi tui.Articꝭ. xj.Equit̓ vide̓ de. 1i .ſ. de legatis relictis ep̄ovel eccleſie cathedrali l̓ alij ecc̄ie qūo debētdiuidi. Circa qd̓ ſciendū ꝙ ſic̄ hētur exͣ d̓ teſta.reqͥſiſti. aut teſtator legat ſic dicendo. reliqͦ iᵈep̄o. Aūt ſic relinqͦ iᵈ eccleſie. Aut ſic relinqͦ ỉeccleſie et ep̄o .ſ. ꝯiunctim. Aūt ſic relinquo h̓ep̄o et illud eccleſie .ſ. diuiſim. Si pͥºº aūt r̓lirquitur ep̄o ab extraneo aūt a ꝓpinquo. ſi ab extraneo. generalit̓ vni̓ eſt ꝙ p̄ſumit̉ eē relictuꝫintuitu eccleſie nō ꝑſone. Et iō tc̄ de illo ecc̄iacathedralis poteſt pete̓ canonicā porcōem. et h̓verū eſt ṅ teſtator expͥmat ꝙ velit iᵈ eē tm̄ ep̄i.i. ꝓpriū nō eccleſie. tūc em̄ nichil poteſt ecc̄iacathedralis pete̓. ſecꝰ eſt ſi det̉ aliqͥd ep̄o inter viuos quia tūc ẜm glo. p̄ſumit̉ intuitu amicicievel ſpe remuneracōis datū. Si vero aliquid datur ep̄o a ꝓpīquo p̄ſumit̉ eē relictū intuitu ꝑne nō ecc̄ie. nͥ forte ꝯtrariū ꝓbaretur. Vn̄ fiē p̄ſūpcō iuris nō de iure in qua ꝓbacō in cortrariū admittit̉. Tal̓ ec̄ eſt p̄ſūpcō in caū̓ p̄cedēti. Et in hͦ caū nichil poteſt ecc̄ia petere. maxīein vita eius. Et poteſt hic accipi ẜm glo. ꝓpijquus vſqꝫ ad quartuꝫ grad̓. ex. de ꝯſāg̓. ⁊ afn̄ debet. quidā vero dicūt ꝙ accipit̉ vſqꝫ ad ſeptimū cū canon nō diſtinguat hic. 13. q. 3. c. j. etex de teſta. qꝛ nos. Si vero teſtator relinquat2º mō h̓ eſt ecc̄ie tūc ep̄o ꝯpetit ſua porcio. etiamſi expͥmat qd̓ velit illud eē eccleſie tantū et nōep̄i. quia pͥuata diſpoſicō teſtatoris n̄ pt̄ geniralē ꝯſtitucōeꝫ canonis immutare qui .ſ. canchabetur. 1. q. 3. pōtifices. Rōem vero huiꝰ diu̓ſitatis .ſ. ꝙ qn̄ r̓linquitur ecc̄ie tātū. nichilōiꝰep̄s habet ſuam ꝑtē. qn̄ vero relinquit̉ ep̄o tm̄ecc̄ia nichil habet. ſi vis inuenies exͣ. de teſta.reqͣſiſti. Secus eſt ẜm glo. ſi dico relinqͦ hoc canonicis. quia tūc p̄ſumit̉ eſſe relictū intuitu ſſone et non eccleſie. iō ep̄s de illo nichil hēbitSi vero relinqͣtur 3º mō .ſ. ep̄o et eccleſie tc̄ int̓