Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Titi. l.Titꝭ. li.

Int̓cio ponit̉ gehēna ignis qui ē ꝯdemnatō certa. Nota ꝙ hoc dicit̉ ꝑ quandā ſimilitudinemcū em̄ quis ꝯuincit̉ d̓ delicto uidex eū iudicat eēpuniendū ⁊ hoc eſt illi magna pena .ſ. ꝙ ſcit ſead penam iudicandū. ſed vlteriꝰ eſt ſibi grauior pena qn̄ ſcit ſibi determinatam eſſe penam.ſꝫ adhuc eſt ei grauior pena qn̄ fert̉ pene ſm̄a.pͥmū vocat̉ iudiciū. 2ᵐ ꝯſiliū. 3ᵐ gehenna. quiatūc eſt pena grauiſſima. ⁊ ſicut gradatim ẜmhec tria creſcit pena. Ita ire ẜm illas tres differentias maior et minor debet̉ pena. ⁊ hec oīa habent̉ ex glo. ſr̄ mͤ.. Vtꝝ ira ſit viciū capitale. ℟º ꝙ ſic vt vlt grego. z0. mora. Sciendūtn̄ ꝙ de ira poſſumꝰ loqui duplicit̓. vno modo ꝑaccidens ſcilicet inquantum impedit iudiciū rationis ꝑ quod homo retrahit̉ a malis et ſic pt̄eſſe pnͥcipiū peccatoꝝ vn̄ ſuꝑ illd̓ ꝓuer. 19. viriracūdꝰ ꝓuocat rixas. dicit glo. Ianua oīm vicioꝝ eſt iracūdia. Alio modo directe ⁊ ꝑ ſe ⁊ ſiceſt cā aliquoꝝ ſpecialiū peccatoꝝ que ſunt filieeius. Et he ſūt ſex ẜm grego. 30. mora .ſ. rixa.tumor mētis. ꝯtumelia. clamor. indignatio.et blaſphemia. Sumitur aūt hic tum or mētisn̄ ꝓ ſuꝑbia ſꝫ ꝓ quodā conatu ſeu audacia homis intentantis vindictam. blaſphemia veroī quam aliquis ex aī ꝯmotione ꝓrūpit ex iraꝓcedit. blaſphemia vero in quā qͥs deliberaterumpit ex ſuꝑbia hoīs ſe ꝯͣ deū erigētis ꝓcedOdiū vero et ſi naſcat̉ ex ira hꝫ tn̄ aliquā potiorē ca̓m ex qua directe ꝓcedit vel orit̉ .ſ. triſticiam. ſic̄ ecōtrario amor naſcit̉ ex delectatione.Ex triſticia aūt illata qn̄qꝫ ī iram qn̄qꝫ ī odium aliquis mouet̉. vn̄ ꝯueīentiꝰ fuit odiū ponere oriri ex accidia licet auꝰ. dicat in regila ꝙ orit̉ ex ira Vtꝝ ſit aliqd̓ viciū oppoſitūiracūdie ꝓueniens ex defectu ire. ℟º ira poteſtduplicit̓ intelligi. vno mō ſimplex motꝰ volūtatis quo aliqͥs ex iudicio rōis penā īfligit ⁊ ſicdefectꝰ ire eſt peccatū. ⁊ ſic ſumit criſo. irā ſuꝑMᵗ. dicens qui cū cā nō iraſcit̉ peccat. patiētiaaūt irrationabilis vicia ſemīat. negligētiā nutrit. ⁊ n̄ malos tm̄ ſꝫ ec̄ bonos ad malū inuitatAlio mō ſumit̉ ira ꝓ motu appetitꝰ ſenſitiui qͥeſt cū paſſiōe ⁊ trāſmutatōe corꝑali. Et h̓ motꝰ nccͣio ꝯſequit̉ ī hoīe ad ſīplice̓ motū volūtatis. qꝛ appetitꝰ īferior nat̉alit̓ ſeqͥtur motū appetitꝰ ſuꝑioris ṅ aliqͥd repugnet. ⁊ iō n̄ pt̄ totaliter deficere motꝰ ire in appetitu ſēſitiuo ṅ perſubtractōꝫ l̓ debilitatē motꝰ volūtatis. ⁊ iō exꝯn̄ti ec̄ defectꝰ paſſioīs ire eſt vicioſꝰ ſic̄ ⁊ defectꝰ volūtarij motꝰ ad puniendū ẜm iudiciumrationDe modeſtia ⁊ eiꝰ ſpeciebꝰ in cōi tituAlus. qoꝰOſtea ꝯſiderand̓ eſt de modeſtia. ⁊ pͥmoin cōi. 2º de ſpeciebꝰ eiꝰ. Circͣ pͥᵐ ſciendū ꝙ diuerſimode aliq̓ vident̉ loqui demodeſtia. vbicūqꝫ em̄ ꝯſiderauerūt aliquā ſpālēdelectationē boī vel difficil̓ in moderādo ſb̓traxerūt illd̓ modeſtie relinquētes eā circa mīora.Manifeſtū eſt aūt oībꝰ ꝙ refrenatio delectationū tactꝰ quandā ſpālē difficl̓tatē hꝫ. Vn̄ oēſ tē

perantiā diſtinxer̄t a modeſtia. tulliꝰ v̓o qꝛ ꝯſiderauit qd̓dam ſpeciale eſſe bonū in moderatiōepenaꝝ ideo etiā clementiā ſubtraxᵗ modeſtie ponens modeſtiā circa oīa alia que relinquūturmoderanda. hec aūt vident̉ eſſe quatuor. quoꝝvnū eſt motꝰ aī ad excellentiā aliquā quā moderat̉ hūilitas. 2ᵐ eſt deſideriū ꝑtinētiū ad ꝯgnitionē. et in hoc moderat̉ ſtudioſitas. terciū pertinet ad corꝑales motus et actiones vt .ſ. decent̓⁊ honeſte fiāt. 4ᵐ eſt qd̓ ꝑtinet ad apparatū exteriorē. Dicit̉ aūt modeſtia a modo. modꝰ em̄ qͥ cōmuniter ẜuat̉ in oī v̓tute ſpecialiter v̓tuti queponit modū in minimis appropriat̉ ſic̄ nomēcōe angeloꝝ appropriatur infimo ordini angeloꝝ.De hūilitate ⁊ ſuꝑbia ti. 441ꝰ.Einde ꝯſiderandū eſt de ſpeciebꝰ modeſtie q̄ ſūt quatuor vt patꝫ ex p̄dictis.⁊ pͥmo d̓ hūilitate. Circa quā pͥmo dicendū eſt de ip̄a. 2º de ſuꝑbia ſibi oppoīta Circͣpͥᵐ ſciend̓ ꝙ hūilitas ẜᵐ ꝙ eſt v̓tus dicit in ſuirōne quandā laudabilē deiectōꝫ ad ima. h̓ autēfit qn̄qꝫ tm̄ ẜᵐ ſigͣ exteriorā. ⁊ h̓ ē fl̓a hūilitasde qua dicit auꝰ. in quadā epl̓a ꝙ eſt magis ſuꝑbia. qn̄qꝫ aūt fit ẜm interiorem motum aīe.⁊ h̓ humilitas ꝓprie ponit̉ v̓tꝰ qꝛ v̓tus pnͥcipaliter ꝯſiſtit in electione mentis. vt patꝫ. i. ethi.Reſpicit aūt humilitas p̄cipue ſubiectiōꝫ hoīsad deū ẜᵐ quā etiā alijs humiliādo ſe ſubicit. vn̄quilibet hō ẜᵐ illd̓ qd̓ eſt ſuū ī eo ſe ſubicere dꝫcuilibet ꝓximo quantū ad id qd̓ eſt dei ī ip̄o. hominis eī eſt defectꝰ. dei aūt eſt qͥdqͥd boī ē ī hoīeoſee. 12. ꝑditio tua iſrahel ex te ex me tn̄ auxilium tuū. pt̄ tn̄ aliqͥſ r̓putare aliquid boī eſſe inꝓxīo qd̓ ip̄e nō habet vel aliqͥd mali in ſe eſſe qd̓in alio nō eſt exquo pt̄ ei ſe ſubicere ꝑ humilitatem. Poīt aūt anſ. A. gradꝰ quoꝝ primꝰ ē ſeꝯtemptibilem eſſe cognoſcere. 2ꝰ d̓ h̓ dolere. 3ꝰ h̓ꝯfiteri. 4ꝰ h̓ ꝑſuadere .ſ. vt velit h̓ credi. q vtpatienter ſuſtineat hoc dici. 6ꝰ vt patiat̉ ſe ꝯtēptibiliter tractari. M vt hoc amet. glo. v̓o Mt̄.3. dic̄ ꝙ ꝑfecta humilitas habet tres gradus. pͥnius eſt ſubicere ſe maiori ⁊ non p̄ferre ſe eqͥli qui eſt ſufficiēs. 2ꝰ eſt ſubdere ſe equali ⁊ n̄ p̄ferre ſe mīori h̓ eſt abūdans. 3ꝰ eſt ſubeſſe mīori qͥ eſt ꝑfectꝰ. Sꝫ iſti gradꝰ n̄ accipiūtur ẜᵐ naturā humilitatis ſed ꝑ ꝯꝑationem ad hoīm gͣlrtitꝭ. ij.dusEquit̉ videre de 2º ſcilicet de ſuꝑbia. ⁊ circͣhāc querunt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ ſuperbia ſit peccatum. ℟º ꝙ ſic. ſic̄ em̄ dicit yſid̓ꝰ li. ethi. ſuꝑbus dicit̉ qui ſuꝑ vvlt videriqꝫ eſt. h̓ aūt eſt ꝯͣ rationem. et ꝑ ꝯſequens eſt peccatū. qꝛ ẜm dyoᵐ.c. 4. de d̓inis no. malū aīe eſt p̄ter rōꝫ cāe. vndepatet ꝙ ſuꝑbia eſt peccatū. Vtꝝ ſuꝑbia ſitſpāle pct̄ꝫ ℟º ſuꝑbia pt̄ dupʸ ſumi vnoº ẜm ꝓpria ſpeciē quā habet ex rōe ꝓprij obiecti. ⁊ ſiceſt ſpeciale pct̄m qꝛ hꝫ ſpeciale ob̓m. eſt em̄ inoīdinatus appetitꝰ ꝓprie excellētie vt dc̄m ē. Aliomodo ẜm quādā redūdātiam in alia peccata.et ẜm h̓ habet quandā gn̓alitatē .ſ. inquantuꝫex cā oriri pn̄t oīa peccata. ⁊ h̓ dupʳ. vno mō