Titt xliij.xliiij xlv.
circa ītelligentia̓ .ſ. ꝓpt̓ fumoſitates ciboꝝ ꝑturbantes caput.¶ De ſobrietate ⁊ ebrietate ti. 43ꝰ.Einde ꝯſiderand̓ eſt de ſobrietate. Et pͥmo d̓ ip̄a. 2º d̓ vicio ſibi oppoīto .ſ. ebrietate Circͣ pͥmū nota ꝙ oīa que ad tēperantia ꝓprie ꝑtinent ſūt ncc̄ia vite pn̄ti ⁊ exceſſꝰ eoꝝ nocēt ⁊ iō in oībus neceſſariū eſt hr̄enienſuraꝫ qd̓ ꝑtinet ad ſobrietatem. vn̄ de dicit̉ſobriꝰ quaſi briam .i. menſuram ẜuās. iō noīeſobrietatis tꝑantia ſignificat̉. Sed modicꝰ exceſſꝰ in potu .ſ. qui poteſt inebriare plꝰ nocꝫ qͣꝫin alijs. ⁊ ideo ebrietas eſt ſpālit̓ circa potum.¶ Reqͥrit̉ aūt hec virtus ī aliquibꝰ duplici ratione. vno mō qꝛ ſūt ꝓniores ad ꝯcupiſcentiasvt iuiuenes ꝓpter feruorē etatis. ⁊ mulieres ꝓpter fragilitatē mētis. vn̄ ẜm maxīm valeriūmulieres apud romanos nō bibebāt antiqͥtusvinū. Alio mō qꝛ eſt magis ncc̄ia eis ad ꝓpria̓oꝑationē ip̄oꝝ. Vinū aūt īmoderate ſūptū p̄opue impedit ratōis vſū. Et ideo in ſenibꝰ in qͥbus ratio vigere debet ad eruditionē alioꝝ. ⁊ īep̄is. ⁊ in alijs eccleſie mīſtris qui deuota mente debent inſiſtere ſpūalibꝰ officijs. ⁊ regibꝰ qͥ ꝑſapientiā debent ſubditos gubernare. ſpālit̓ dꝫin eis ſobrietas eſſe. Id̓o dr̄ ad tytū. 2. exhortare ſenes vt ſut ſobrij. ⁊ .i. thim̄. 3. oꝑtꝫ ep̄ꝫ ſobriū eſſe. ⁊ ꝓuer. 31. noli regibꝰ dare vinumſciend̓ ꝙ eb̓etas dupʳ̓ pt̄ ſui. vnoº ꝓ d̓ fct̄uEquit̉ videre de 2º .ſ. de ebrietate circa qd̓qui ꝓuenit ex nimia vini potatōe. et ſic eſt pena ꝯſequēs ex culpa. Alio mō ꝓ actu quo quiſincidit in illū defectū. ⁊ ille actꝰ dicit̉ cāre dupliciter ebrietatē. Vno mō ex vini fortitudīe p̄ter opīonē bibentis et ſic pt̄ eſſe ſine pct̄o. Aliomodo ex inordīata ꝯcupīa ⁊ vſu vini ⁊ ſic ē peccatū. Eſt aūt qn̄qꝫ peccatū mortale vt cū quisbene aduertit ꝙ potꝰ eſt potens inebriare ⁊ taliſꝓprie dr̓ ebriꝰ. qn̄ v̓o nō aduertit tūc pt̄ eſſe cuꝫpeccato veīali. Nota tn̄ ꝙ cū aliq̓s multū ꝯmedit ⁊ bibit ẜm medicine ꝯſiliū ad voniitūꝓuocandū. nō eſt reputandꝰ ſuꝑfluꝰ potꝰ velcibꝰ. potꝰ tn̄ aque etiā tepide cauſat vomitumiō ꝓpter illā non excuſaret̉ ab ebrietatē. ¶Querit̉ vtꝝ ebrietas excuſet a peccato. ℟º inebrietate duo attendunt̉ .ſ. defectꝰ ꝯſequens etactꝰ p̄cedens Primū excuſat peccatū inquantūinuolūtariū cātur ꝑ ignorantiam. Circa ſcd̓mvero diſtingue. ꝙͣſi ex actu illo ſecuta ſit ebrietas ſine peccato. tūc peccatū ſequēs a culpa totaliter excuſat̉ vt forte accidit in loth. qui excuſat̉ ab inceſtu ꝓpter ebrietatem eo ꝙ nō diſcreuit ꝙ eſſent filie ſue. vt dic̄ auꝰ. 22. li. ꝯͣ fauſtūSi aūt actꝰ p̄cedens fuit culpabilis ſic excuſat̉non a toto peccatū ſequēs ꝓ eo ꝙ reddit̉ volūtariū ex volūtate actꝰ p̄cedentis. ſed a tanto qꝛdiminuit̉ ibi ratio volūtarij. Quia tn̄ ex ebrietate reſpūblica multū dānificat̉. Ideo etiā ẜmaliq. ias leges poſitiuas faciētes aliqua turpi aex ebrietate puniūtur. Et quia tales oī peccatoſe exponūt. iō alicubi magis puniūtur qͣm ſinon eſſent ebrij vt magis ſolicite abeb̓etate ca
ueant. et credit rich̓. ꝙ ebriꝰ occidens hoīem eſtirregularis.De caſtitate ti. 44.Oſtea conſiderand̓ eſt de caſtitate. ⁊ ide ip̄a. 2º de v̓ginitate que eſt ꝑs caſtitatis. 3º de luxuria que opponit̉ ſibi. ¶Tirca pͥmū ſciend̓ ꝙ nomē caſtitatis ſumex h̓ ꝙ ꝑ rationē ꝯcupīa caſtigat̉ que eſt ad modū pueri refrenanda vt patꝫ ꝑ ph̓m. j. ethico.vn̄ caſtitas inquantū eſt ẜm rōeꝫ oꝑantis eſt dtus. Inquantū vero habet delectationē in actuſuo ꝯnumerat̉ īter fructꝰ Gal̓. q. Pōt at̄ caſtitas ſumi dupʳ .ſ. ꝓp̓e ⁊ ſic ē ſpālis v̓tꝰ hnj̄s ſpecialē materiā .ſ. delectatōes venereas. ⁊ metl̓phorice ⁊ ſic eſt caſtitas ſpūal̓ q̄ eſt qn̄ mēs hoītdelectabilit̓ ꝯiungit̉ deo ẜm iᵈ. 2. coꝝ. 11. deſpōdi vos vni viro v̓gi. ca. exhi. xo. Si at̄ delectabilit̓ ꝯͣ debitū ordīs d̓ini ꝯiungat̉ quibuſlibet rebus alijs dicet̉ fornicatio ſpūalis. ẜm iᵈ hiere.z. tu aūt fornicata es cū ama. ml̓. Scd̓o mō acipiendo caſtitatē eſt virtus generalis quiaquālibet v̓tutem mens retrahit̉ ne rebus illicitis delectabilit̓ ꝯiungat̉ pnͥcipalit̓ tn̄ huiōi catatis rō ꝯſiſtit in v̓tutibꝰ theologicis qͥbꝰ mēsꝯiungit̉ deo ¶ Sꝫ qūo ſe habet pudicicia ad caſtitatē. ℟º pudicicia dicit̉ a pudore in quo verecūdi a ſignificat̉. Et iō oportet ꝙ pudiciciaprie ſit c̓ca illa de quibus hoīes mag̓ verecūdātvt de venereis. Intm̄ ec̄ vt dic̄ auꝰ. ꝙ verecūdian̄ careat ꝯcubitꝰ ꝯiugalis. Et h̓ qꝛ motꝰ illomēbroꝝ n̄ ſb̓dit̉ imꝑio rōis. Verecūdat̉ at̄ hōn̄ tm̄ de mixtiōe venerea ſꝫ ec̄ de qͥbuſlibet ſigͥseiꝰ vt dic̄ ph̓us in 2º rhetorice. vt ſūt aſpectusīpudici. tactꝰ. oſcula. Et qꝛ h̓ ſolēt magis rephendi. iō pudicicia magis reſpicit huiōi ſignexteriora. caſtitas at̄ magis ip̄aꝫ ꝯmixtionē. etiō pudicicia ad caſtitatē ordīat̉ n̄ qͣſi v̓tꝰ ab eadiſtīcta ſꝫ ſic̄ q̄dā circūſtantia eiꝰ. qn̄qꝫ tn̄ vnūꝓ alio ponit̉.De v̓ginitate ti. 4q.Oſtea dicendū eſt de v̓ginitate. ⁊ primo de eius eſſētia et qͥdditate .ſ. qͥd ē etvn̄ dr̓. 2º de eiꝰ amiſſiōe. 3º de pͥmreole v̓gītati debite. 4º de v̓giᵐ ꝯſecratōe ¶ Cijpͥᵐ ſciend̓ ꝙ ẜm rich̓. v̓ginitas pt̄ dupᵗ ſumvno mō ī ꝓp̓e ꝓ īteg̓tate carnis. ⁊ ſic q̄libetrlier naſcit̉ v̓go. ⁊ ſic n̄ eſt v̓tꝰ qꝛ tota eſſētia cꝰlibet v̓tutis ē ī aīa ẜᵐ auᵐ. j. deci. dei c. 17. Alicmō pt̄ v̓gītas ſuī ꝓ hītu q̄ ṅ rōnabil̓ ncc̄itasaſſit vacādi copl̓e carnali. det̓mīat̉ volūtas adreſpuend̓ ꝓmpte ⁊ facilit̓ oēꝫ delectationē venerea ec̄ licitā vt mēs liberiꝰ ſpūalibꝰ vacet̉ qꝛ vtdr̓. i. coꝝ. 7. v̓go cogitat̉ q̄ dn̄i ſūt vt ſit ſc̓a corꝑe ⁊ ſpū. Et ſic dᵗ quꝰ. li. de nupcijs ⁊ ꝯcu. ꝙ ſ̓gītas eſt ī carne corruptibili īcorruptōiſ ꝑpecumeditatio. ꝑ meditatōꝫ ītelligit̉ ꝓpoītū rōīs qͥdꝫ eē ꝑpetua qꝛ ad h̓ ꝙ ſit v̓e v̓godꝫ h̓ gere ī ꝓpoſito vt ī h̓ ꝑſeuerꝫ ꝑpetuo. ⁊ h̓ mō v̓ginitasv̓tꝰ. Ex p̄dictis pꝫ ꝙ v̓ginitas carnis n̄ eſt de eſſetia v̓tutis v̓ginitatis ſꝫ eſt quidā eius decor atdentalis extrinſecꝰ exiſtēs ꝓpter qd̓ ꝑdi poteſtne diminutione virtutis v̓ginitatis vt patꝫ iii