Lib ſciundus.Titꝭ. xxxvij.

ꝯfidentia d̓ine miſericordie. Et talis p̄ſumptioratione materie .ſ. īquantū ꝑ eam ꝯtemnituraliquid d̓inū opponit̉ caritati vel potiꝰ dono timoris cuiꝰ eſt deū reuereri. Inquantū tn̄ tal̓ cōtemptus excedit ꝓportionem ꝓprie facultatispoteſt opponi magnanimitati. No tn̄ ꝙ nonmultū ſolet dici qͥs p̄ſūptuoſꝰ ſi ī aliqͦ modicoꝓp̓as vires excedat ſi tn̄ dicat̉. tal̓ p̄ſūptio nonopponit̉ magͣnimitati ſꝫ illi v̓tuti q̄ ē c̓ca merirtꝰ iij.cręs honores.Equit̉ videre de 3º .ſ. de ābitiōe. circa quāIſciend̓ ꝙ ambitio opponit̉ magnanimitati ꝑ exceſſū. Importat em̄ inordinatū appetitumhonoris. hoc aūt ꝯtingit t̓plicit̓. vno modo perhoc ꝙ appetit teſtimoniū de excellentia quā nonhabet. Alio modo ꝑ h̓ ꝙ ſibi cupit fieri honoreꝫnon referendo in deum. tercio mō ꝑ hoc ꝙ appetitꝰ eiꝰ in honore qͥeſcit nō referens eū ad alioꝝvtilitatē. in tm̄ em̄ debet teſtimoniū alioꝝ d̓ eiꝰexcellentia placere inquantū alijs ex h̓ pt̄ prodeſſe. vn̄ patꝫ ꝙ ābitio eſt ſꝑ pct̄m qd̓ ec̄ patetex h̓ ꝙ repugnat caritati ẜm iᵈ. 1. coꝝ. 14. caritas nō eſt ambicioſa.lxtꝭ vEquit̉ videre de 4º .ſ. de inani gl̓a. Et circa hāc querunt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ appetitꝰ gl̓e ſitpeccatū. ℟º appetitus glorie d̓ ſe n̄ noīat aliqͥdvicioſū vt em̄ dicit tulliꝰ in ſua rethorica. gl̓aeſt frequens de aliquo fama cum laude. Et anibro. dicit ꝙ gloria eſt clara cum laude noticia.Appetere aūt laudabilem famam non eſt peccatū qn̓imo videt̉ eſſe laudabile ẜm illd̓ ecc̄. 11curam habe de bono noīe. ⁊ Ro. 12. ꝓuidentesbona non ſolū corā deo ſed etiā coraꝫ hoībus.Sciendū aūt ꝙ ad ꝑfectionē hoīs ꝑtinet ꝙ ip̄eſe cognoſcat ſed non ꝙ recognoſcat̉ ab alijs.Et ideo ꝑ ſe non eſt appetenda. poteſt tn̄ appetiinquantum eſt aliquid vtile .ſ. vel ad h̓ ꝙ alijꝓficiant ex bono qd̓ ꝯgnoſcunt in alio. vel ad h̓ꝙ ip̄e homo in bonis que in ſe cognoſcit ꝑ teſtimoniū alioꝝ ſtudeat ꝑſeuerare et ad melioraꝓficere. Et ẜm hoc laudabile eſt ꝙ curam habeat de bono noīe non tn̄ delectetur inaniter inhoīm laude. ſic em̄ dic̄ augꝰ. q. de ci. ſaniꝰ vidꝫqui laudis amorem viciū eſſe cognoſcit. Appetitus aūt inanis gl̓e viciū importat. Nā qd̓libet vanū appetere vicioſū eſt ẜᵐ illd̓ pſal. vt qͥddiligitis vani. ⁊ q̄ri. mē. Poteſt aūt dici vanagloria tripliciter. v̓no modo ex ꝑte rei de qua qͥsgloriā q̄rit vt de eo qd̓ n̄ eſt gl̓a dignū ſicut de aliqua re fragili et caduca. Alio modo ex parteeiꝰ a quo gloriam querit vt hominis cuius iudicium non eſt certum. Tercio inodo ex parteeius qui gloriam appetit. qui .ſ. appetitū gl̓e ſuenon refert in debitum finem vt ad honorē deivel ſalutē ꝓxī. hec tho. ⁊ ꝯueīt c̄ eo alex. an. ¶Vtꝝ inanis gl̓a opponat̉ magnanimitati. ℟ºꝙ ſic. vt em̄ dictū eſt. gl̓a eſt quidā effectus honoris ⁊ laudis. Ex hoc em̄ ꝙ aliquis laudat̉ vl̓ei reuerentia exhibet̉ clarꝰ in noticia alioꝝ reddit̉. Et quia magnanimitas eſt circa honores.ꝯſequens eſt ꝙ ſit circa gl̓am vt .ſ. ſic̄ honoreita ⁊ gl̓a moderate vtat̉. ⁊ iō īordīatꝰ appetitꝰ

glorie opponitur magnanimitati directe. ¶Vtꝝ mnanis gl̓a ſit peccatū mortale. ℟º ex hͦaliquod peccatū eſt mortale ꝙ contrariat̉ caritati. hoc aūt peccatū ẜm ſe non videt̉ cōtrariari dilectōi ꝓxī ſed poteſt ꝯtrariari dilectioī deidupliciter. vno modo ratiōe eiꝰ de quo quis gloriat̉ vt de aliquo qd̓ ꝯͣriat̉ d̓ine reuerentie ẜmiᵈ. i. coꝝ. 4. qͥd gl̓aris quaſi nō acceꝑis. Alioex ꝑte gl̓antis qui .ſ. in gl̓a tanquā in vltīo fine quieſcit ꝓ quo etiā ꝯſequēdo nō p̄termittitfacere etiā ea q̄ ſūt ꝯͣ deū. ⁊ vtroqꝫ mō eſt peccatū mortale. Si aūt amor hūane gl̓e licet ſit inanis neutro p̄dictoꝝ modoꝝ repugnet caritatieſt veīalis. vn̄ criſoꝰ. dic̄ ſuꝑ Mᵗ. ꝙ inanis gl̓aetiā locū habet in ẜuis xp̄i. in qͥbꝰ tn̄ nullū ē peccatū mortale. hec tho. Itē ẜm alex. an. inanisgl̓a erit veīalis. tū ꝓpter ſurreptione. tū ꝓptermaximā ꝯcupīe ꝓnitatē. ſignat̉ em̄ ꝑ puluerēde quo dr̄ Mᵗ. 10. apl̓is. excutite pul. de pe. ve.vnde dicit gregoꝰ. predicatio vix ſine aliqͣ mixtione pulueris tranſit. p̄dicans em̄ aūt ad īdignationē trahit̉ ſi ꝯtemnit̉. aut ad inanē gl̓amſi ab auditoribꝰ honorat̉. Conſtat aūt ꝙ apl̓i aꝑfectōe ꝓpter huiōi inanē gl̓am non cadebāt.Quot ⁊ q̄ ſūt filie inanis gl̓e cū ſit viciū capitale. vt habitū eſt ſupͣ ℟º ꝙ ſūt ſeptē ẜm grego. zi. mora .ſ. inobedientia. iactantia ypocriẜꝯtentio. pertinacia .ſ. ꝓprie ſm̄e. diſcordia ſcꝫvolūtatis ab alijs. ⁊ nouitatū p̄ſūptio ¶ Nota ꝙ iactantia vt dictū eſt ſupͣ ponit̉ inter ſpecies ſuꝑbie. quo ad interiorē eius cām que eſt arrogantia Iactantia vero exterior vt dr̄. 4. ethi.ordinat̉ qn̄qꝫ ad lucꝝ. ſed ſepius ad honoremvel gloriam. Et ſic oritur ex mani gloria.Equitur videre de qͦ. ſde puſillaīmitatecirͣ quā ſciēd̓ ꝙ directe opponit̉ magͣnimitati ẜm defectū quia ſicut magnanimꝰ ex animi magnitudine ad magna tendit. Ita puſillanimis a magnis ex aī ꝑuitate retrahit. Sic̄aūt ꝑ p̄ſūptionē aliquis excedit ꝓportionē ſuepotentie dū nitit̉ ad maiora qͣꝫ poſſit. Ita etiaꝫpuſillanimis deficit a ꝓportione ſue potētie dūrecuſat in illud tendere qd̓ eſt ꝯmēſuratū ſuepotentie. Et iō ſic̄ p̄ſūptio eſt peccatū ita ⁊ puſillanimitas.¶ De mnag̓ficētia ⁊ ꝑuificētia. ti. 347.Oſtea ꝯſiderandū eſt de magnificētia⁊ ꝑuificentia. Circͣ qd̓ ſcienduꝫ ꝙ inEteria magnificentie ſūt magni ſūptꝰvt vlt p̓h̓us. 4. ethi. qꝛ intēdit ad aliqd̓ magꝰopꝰ faciend̓ ⁊ reqͥrit ꝓportionatos ſūptꝰ. Ht̄ ec̄dici materia mag̓ficencie ip̄a pecunia qͣ vtiturad faciendū magnoſ ſūptꝰ ⁊ amor pecunie quamagnificꝰ moderat̉ ne magni ſūptus impediātur. Opponit̉ aūt ei ꝑuificētia ẜm ph̓m 2º ⁊ 4ºethi. magnificꝰ em̄ vt habet̉ ex 4ͦ ethi. pn̓cipaliter intēdit magnitudinē oꝑis. et ſcd̓ario magnitudinē ſūptꝰ quam vitat vt magnū faciatopus. ꝑuificus aūt ecōuerſo pnͥcipaliter intendit ad ꝑuitatem ſūptus ⁊ ꝑ ꝯſequens paruitatem operis ⁊ ſic deficit a ꝓportione que debet eſſe ẜm rationem inter ſūptus et opus. ⁊ ita ē