Liber SecundusTitꝭ. xviij.
mortale. ℟º ꝙ ſic. cū em̄ aliquis iaūl vel defectum poīt in ludū vel riſū qui ẜm ſe ē ꝑuū malū. eſt veīale ⁊ leue peccatū ẜm genus ſuū ẜmtho. Poteſt etiā eē veniale peccatū cū quis deridet aliquē ex leuitate nec vellet eiꝰ malū ẜm alex. an. Cū at̄ accipit̉ qͣi ꝑuū rōe ꝑſone ſic̄ defectꝰ pueroꝝ et ſtultoꝝ paꝝ pond̓are ſolemꝰ. aliquē ſic illudere vel deride̓ eſt eū oīo ꝑuipende̓ eteū tā vilē eſtimare vt n̄ ſit de eiꝰ malo curand̓.ſꝫ qͣi ꝓ ludo hn̄dum. et ſic eſt pct̄m moͣre ⁊ eſtgrauiꝰ qͣm ꝯtuelia. qꝛ ꝯtumelioſꝰ videt̉ acciꝑeſerio ſe. illuſor at̄ ī ludū ⁊ ita videt̉ eſſe maiorꝯtēptꝰ ⁊ d̓honoratō. Eſt at̄ illuſio ſiue deriſiopct̄m tāto gͣuiꝰ qͣnto maior reuerentia debet̉ ꝑſōe q̄ irridet̉. vn̄ gue peccatū eſt d̓ride̓ iuſtos qꝛhoc ml̓tos retrahit a bono job. 12. deridet̉ iuſtiſimplicitas. Et gͣuiꝰ ē deride̓ ꝑētes ꝓuer. 30. oculū qui ſubſānat pr̄eꝫ ⁊ deſpicit ꝑtū mr̄is ſue effodiāt eū corui de torrētibꝰ. Et gͣuiſſiᵐ ē irride̓deū ⁊ q̄ ſt̄ dei. ẜm iᵈ yſa. 21. Cui exꝓbaſti ⁊ ſeqͥtur ad ſc̄m iſrl̓. ſ. deū. hec tho.De maledictōe ti. 18ꝰ.Oſtea ꝯſiderand̓ eſt de maledictōe. Et c̓ca h̓ q̄runt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ maledicere ſitſꝑ malū. ℟º maledictio fieri pt̄ vel reſpectū eiꝰ qui dignꝰ eſt benedictōe vel cui ꝯpetit benedictō. pt̄ etiā fieri zelo iuſticie l̓ vīdicte.Ab illo ec̄ fieri pt̄ cui ꝯueīt ex offico vel non cōpetit. Si ergo fiat maledictō reſpcu eiꝰ qͥ meret̉maledictionē cū alijs debitis circūſtātijs. eritmaledictio boᵐ licet ſit malū ei qui male dicit̉ſi vero fiat illi qui non meret̉ maledictionemvel deſint alique debite circūſtantie erit maledictio malū hec alex. an. ¶ Vtꝝ maledictio ſitidem ꝙ blaſphemia. ℟º maledictio creature īquātū creaturā eſt redūdat in deū et ſic y acc̄nshꝫ rōꝫ blaſphemie. Et ſic ī canoīca iude accipit̉blaſphemia ꝓ maledictione vt dic̄ glo. c̄ inqͥtmichahel archāgelꝰ c̄ dyabolo diſputās alt̓caretur de moyſi corꝑe n̄ eſt auſꝰ in. deū inferre blaſphemnie. Et eadē ratio eſt de detractore. hec tho.⁊ ꝯueīt cū eo alex. an. ¶ Vtꝝ liceat aliquemmaledicere. ℟º ꝙ ſic̄ qn̄qꝫ. ſi enī aliquis imprecet̉ vel optet malū alicꝰ ſub rōe mali h̓ eſt īqͣntū eſt malū intendens ip̄m malū. ⁊ ſic n̄ licet.Et h̓ eſt maledicere ꝓprie loquendo. ⁊ ſic p̄cipitapl̓s Ro. 7. benedicite ⁊ nolite maledicere. Siaūt ſub ratione boni intendendo .ſ. boᵐ ſic licetNec eſt maledicere ꝓprie loquēdo ſꝫ ꝑ acc̄ns qͥapn̓cipalis intentio dicētis n̄ fert̉ ad malū ſꝫ adbonū. h̓ at̄ ꝯtingit duplicit̓ qn̄qꝫ ſb̓ rōe iuſti ⁊ ſeiudex licite maledicit illū cui p̄cipit iuſtā penaꝫinferri. ſic etiā eccleſia maledic̄ anathematizando. ſic etiā ꝓphete imp̄cabant̉ mala peccatoribꝰquaſi ꝯformantes volūtatem ſuam dine iuſticie. licet huiōi imp̄cationeſ poſſint intelligi permodū p̄nūciatōis. Qn̄qꝫ vero dr̓ aliqd̓ malū ſb̓ratione vtil̓ vt cū q̓s optat aliquē peccatorē pati aliqd̓ impedim̄tū l̓ vt ip̄e melior efficiat̉ l̓ vtſaltem ab alioꝝ nocumento ceſſꝫ. Dicere at̄ malū alteriꝰ ꝑ modū enūciatōis ſic̄ aliquid ex p̓mi
tur modo indicatiuo ꝑtinet ad detractionē. hetho. ⁊ ꝯueīt cum eo alex. an. Vtꝝ liceat crecturā irrationalē maledicere ℟º maledictio adilld̓ ꝓprie ꝑtinet cui pt̄ aliq̓dl̓ bn̄ vel male contingere .ſ. roͣli creat̉e. Alijs at̄ dicit̉ bonū l̓ malū ꝯtingere in ordine ad creaturaꝫ rationalem.Ordīat̉ at̄ aliqͥd ad ea̓ triplicit̓. pͥmo ꝑ modumſubueīentis. ⁊ ſic gen̄ .3. dixit deꝰ hoī maledētaterra in oꝑe tuo. vt .ſ. ꝑ eiꝰ ſterilitatē punirehomo. 2º ꝑ modū ꝯtinētis .ſ. tꝑis l̓ loci. Et ſiciob maledixit diei natiuitatis ſue ꝓpter cl̓paꝫoriginalē quā naſcendo ꝯtraxit. ⁊ ꝓpter cōtractas penalitates. et vtroqꝫ modo pt̄ intelligi dauid maledixiſſe mōtibus gelboe. 2. reg̓. 1. 3ª jmodū ſignificatōis ⁊ ſic dn̄s maledixit ficulnee ī ſigͥficationē iudeoꝝ. maledice̓ vero eis ẜmſe ꝯſid̓atū eſt ocioſū ⁊ vanū ⁊ ꝑ ꝯn̄s illicitū. hectho. ⁊ alex. an. ¶ Vtꝝ maledicere ſit pct̄ꝫ motale. ℟º ꝙ ſic ex genere ſuo cū ẜm ſe caritati repugnet qua diligimꝰ ꝓxiᵐ. vn̄. i. coꝝ. 6. neq̄maledici neqꝫ rapaces regnū dei poſſidebūt. eteſt peccatū tāto grauiꝰ quāto ꝑſona cui maledicīꝰ magis amare ⁊ reuereri debemꝰ. vn̄ leui.2o. qͥ maledixerit pr̄i ſuo ⁊ mr̄i morte moriat̉Cōtīgit tn̄ verbū maledictōis ꝓlatū eſſe peccatū veīale. l̓ ꝓpt̓ mali ꝑuitatē qd̓ qͥs alteri impcat̉. l̓ etiā ꝓpt̓ affc̄m ꝓferētis maledictōis verba dū ex leui motu vel ludo. l̓ ex ſurreptionealiquā talia ꝓfert. qꝛ pct̄a v̓boꝝ maxīe ex affectu pēſant̉ vt ſupͣdc̄m eſt. Et ſic augꝰ ī omelde p̓gatorio poīt int̓ alia pct̄a facile l̓ temerariemaledice̓. Ut tn̄ alex. an. ꝙ ſi talia ducant̉ i cōſuetudinē pn̄t eſſe mortalia ꝓpt̓ ꝯtēptū. h̓ tho.⁊ alex. an. Vtꝝ maledictio ſit grauiꝰ pct̄mqꝫ detractio. ℟º ꝙ non. dicere em̄ malū culpeꝑ mod̓ enūciatōis qd̓ ꝑtinet ad quatuor viciap̄miſſa eſt pct̄m. inquātū ex h̓ ꝓxīo infert̉ aliqd̓ nocumentū. grauiꝰ at̄ pct̄m eſt nocumentuꝫinferre qͣm deſiderare ceteris paribꝰ. vn̄detrat̉ẜm cōem rōꝫ eſt grauiꝰ pct̄ꝫ qͣꝫ maledictio ſimdeſideriū expͥmēs Maledictio v̓o q̄ fit ꝑ modij īperij cū hēat rationē cāe pt̄ eſſe detractōe grauor ſi maiꝰ nocuniētū īferat qͣꝫ ſit denigratō fame l̓ ec̄ leuior ſi mīꝰ. Et h̓ accipi debēt ẜm ꝑtinētia ꝑ ſe ad hec vicia Pn̄t ec̄ ⁊ alia ꝑ acc̄ns ceſiderari qͥ dicta vicia augēt l̓ in inuūt. hec tho.De hac mat̓ia hoſti. ti. d̓ cl̓ico maledico notatꝙ maledicoꝝ alij maledic̄t ſiue blaſphemarep̄ſum̄t deū. alij hoīes. alij facta hoīm Et dicūt̉inaledici qͣi maledicētes. Gnͥalit̓ ec̄ pt̄ dici maledicꝰ is qͥ obloqͥtur de aliqͦ hoīe ei detrahendo l̓eū depͥmēdo. exͣ. e. c. j. Itē ſiqͥs maledixerit eccleſiaſtico pnͥcipi dicendo publice aliqua verba indep̄ſſionē ſui officij l̓ beneficij ſi ſit clericꝰ dꝫ arbitrarie ꝑ iudicē ſuū puniri ita ꝙ ex̉ eiꝰ cetiterriti ꝯͣ romanā ecc̄iaꝫ n̄ ꝓrūpāt. exͣ. e. c. j. Fiid̓ credit hoſti. de layco. vt. 23. q. i. tn̄ vt notatgof. e ti. papa id̓ dicere poteſt ſic̄ dic̄ imꝑator d̓eo q̄ maledicit ſibi .ſ. ꝙ ſi hoc ex leuitate ꝓceſtꝯtemnendū eſt. ff. ad l. iuli. maie. famoſi. ſi exinſania. miẜandū. ſi ex iniuria remittendumC. ſiqͥs male. īꝑe l. vna. Itē de pena maledicoꝝ