Titi. ixTitꝭ. x.
malicia actualis ſiue ip̄a mali electō dicat̉ malicia ⁊ ſic dr̄ aliq̓s peccare ex malicia inquātuꝫpeccat ex electōe mali. ſiue etiā malicia dicaturaliqͣ p̄cedēs culpa ex qua orit̉ ſequēs culpa vtcū aliquis īpugnat fraternā gr̄aꝫ ex inuidia.⁊ tc̄ actꝰ interior eſt cā̓ actꝰ exterioris. Peccatat̄ grauiꝰ qͥ peccat ex certa malicia cet̓is ꝑibuſqͣm qͥ peccat ex paſſione. qꝛ ibi mouet̉ voluntas in malū ex ſeip̄a. hic aūt ex paſſione quaſiex quodā intrinſecō īpulſa. Grauiꝰ ec̄ peccat qͥpeccat ex paſſiōe qͣꝫ qͥ peccat ex ignorantia. qꝛignorātia dimīuit de rōe volūtarij nō at̄ paſſio vt dc̄m fuit ſupͣ ¶ Sciend̓ ec̄ ꝙ licꝫ om̄e peccatū ſit ꝯͣ totam t̓nitatē. loq̄ndo tn̄ appropͥatepeccatū ex infirmitate dr̓ eē ꝯ pr̄eꝫ. pct̄m̄ ex ignorātia ꝯͣ filiū. pct̄m ex certa malicia ꝯͣ ſpnī ſc̄ꝫhūt at̄ ſex pct̄a ꝓprie ī ſpm̄ ſc̄m .ſ. deſperatō pͥſūptio obſtīatō inuidia fr̄ne gr̄e. īpugnatō veritatis agnite. ⁊ final̓ impmīa.¶ De v̓titubꝰ in cōi ti. 97.Oſtea ꝯſiderand̓ eſt de hītibꝰ boīs .ſ. dev̓tutibꝰ. Et pͥmo in cōi vbi pͥmo dicēdū eſt quid ſit virtꝰ ⁊ in quas partesdiuidit̉. 2º de v̓tutibꝰ moralibꝰ in cōi. ¶ Circapͥmū ſciendū ꝙ v̓tus eſt bona qͣlitas mētis quarecte viuit̉ quā deꝰ ī nob̓ ſn̄ nob̓ oꝑat̉. Et colligit̉ hec diffinitō ex v̓bis augͥ. ⁊ p̄cipue in 2º deli. ar. ⁊ ꝯueīt tm̄ v̓tutibꝰ īfuſis. Si v̓o anferat̉hec clauſula vltīa .ſ. quā deꝰ in nob̓ ſn̄ nob̓ operat̉ ꝯueīet ec̄ v̓tutibꝰ īfuſis ⁊ acqͥſitis. Dr̄ autēv̓tus bona qꝛ ea ē aliqͥd bonū. Et ſumit̉ ibi bonū nō ꝓbonocōi qd̓ ꝯuertit̉ cum ente ⁊ eſt inplꝰ qͣꝫ qͣlitas. ſꝫ ꝓ bono rōis ẜm qd̓ dic̄ dyoꝰ. 4c. de di. no. ꝙ bonū aīe eſt ẜm rōeꝫ eſſe Notand vero ꝙ aliquiſ male poteſt vti v̓tute ſicuteb̓o vt cū male ſētit de ea l̓ odit eā vel ſuꝑbᵗ deea. Non at̄ male pt̄ vti v̓tute ſic̄ pnͥcipio vſusita .ſ. ꝙ v̓tutis actꝰ ſit malꝰ. Diuidit̉ aūt virtus ẜm qd̓ de ea nūc intendīꝰ in virtuteſ morales ⁊ theologicas q̄ diſtinguūtur ab inuicē pēsobiectū. qꝛ ob̓m moraliū eſt creatū. ob̓m auteꝫtheologicaꝝ eſt ens increatū ſub aliqua rōe ſb̓qua eſt ſupͣ noſtram naͣlē facultatē. Moralibꝰordinat̉ hō ad ſeip̄m ⁊ ad ꝓximū. Itheologiciſad deū vt videbit̉ īfra. Dicend̓ eſt aūt pͥmo demoralibꝰ. poſtea de theologicis. Et ſic ꝓcedat̉gradatī aſcendendo de v̓tutibus inferioribꝰ adv̓tutes ſuꝑiores ⁊ digniores. Et de moralibꝰ pͥo in cōi poſtea in ſpeciali.Alr 11¶ Equit̉ ergo videre de ſcd̓o ſcꝫ de virt̉utibuſmoralibꝰ in cōi. Et primo de duplici gn̓eipſarum. ſecundo de ſubiecto ipſarum. tercio denumero. quarto de noīatione. ¶ Circa pͥmumſciendum ꝙ virtutes morales ſunt in duplicigenere. quedam enim nos ordinant ad ciuitatēſupernam ẜᵐ illd̓ eph̓. 2. eſtis cures ſanctorum.ordinant inquam eleuando ad opera meritoriaquitatis ſuperne. ⁊ he ſūt tm̄ a dei gratia ⁊ īd̓odicunt̉ ⁊ ſūt gratuite. quedā vero habilitāt adoꝑa tm̄ moralia. non aūt ad meritoria et illeradicaliter ſūt a nat̉a. Et ſic dic̄ dam̄. li. 3. c.1e. ꝙ v̓tutes ſūt nat̉ales. Cōpletiue v̓o ſūt ab
oꝑm frequētia vt vlt ph̓us. 2. ethi. c. 2. Et hocmodo ſūt politice. De moralibus gratuitiſ tractat ⁊ intēdit theologꝰ de politicis ph̓s. Sūt at̄v̓tutes morales acqͥſite ⁊ īfuſe ẜm aliquos diuerſe in ſpē cū ordinēt ad diuerſa vt viſū eſt ⁊huiꝰ ſnīe fuit tho. ⁊ rich̓. ẜm aliquos v̓o ſt̄ eēdem vn̄ ſi in hoīe p̄exiſtāt hītꝰ v̓tutū moraliūan̄ gr̄aꝫ illi ijdē ī aduētu gr̄e gratificant̉. ⁊ hꝰſm̄e fuit bon̄. Circa 2ᵐ ſciend̓ ꝙ oēs v̓tutes morales ſūt in xte rōnali aīe vt ꝯp̄hēdit ⁊intellectū ⁊ volūtatē. h̓ eī vlt auꝰ. 12. de t̓. c. 14Oportꝫ ec̄ dice̓ ꝑ exꝑiētiā aliquos habitꝰ eē inappetitu iraſcibili. ꝑ quos facile obediat ratioīquos oꝑtet dicere habere quaſe̓cūqꝫ rōꝫ v̓tutis.quia dicit ph̓s. z. ethi. c. k de fortitudīe ⁊ tꝑartia ꝙ videt̉ eſſe irrōnabiliū ꝑciū .ſ. iraſcibiliset ꝯcupiſcibilis. et h̓ inquantum ꝑticipāt aliqͦmodo rōꝫ ꝑ hoc ꝙ nate ſūt ei obedire ¶ Circͣ 3ᵐſciendū ꝙ v̓tutes morales ſūt quatuor vt habet̉ ſap̄. 8. ꝑ v̓tutes em̄ morales ordīat̉ ⁊ regūlat̉ hō reſpectū ꝓxī ⁊ ſui. reſpc̄u ꝓxī ꝑ iuſtitiaꝫreſpectū ſui regulat̉ ꝑ prudētiā in actibꝰ rōisꝑ tꝑantiā in actibꝰ ſiue paſſionibꝰ ꝯcupiſcibilisꝑ fortitudineꝫ in actibꝰ ſiue paſſionibꝰ iraſcibil̓Circa 4ᵐ ſciend̓ ꝙ p̄dicte v̓tutes dicunt̉ v̓tutes morales qꝛ habilitant ad mores bonos rc̄erationi ꝯuenientes. Dicunt̉ etiā ꝯſuetudinales. quia acqͥrunt̉ ex frequēti bene agere. Dicūtur politice. quia reddūt hoīem bn̄ ordinatū int̓homines. a polis ꝙ eſt pl̓alitas. Dicunt̉ etiā pnͥcipales. qꝛ om̄es alie v̓tutes adhas reducunt̉.Dicunt̉ cardinales a cardine. qꝛ ſic̄ oīs motushoſtij eſt circa cardinē ſic etiā tota vitā actiuahoīs viuentis ẜm rōem rectā circa has v̓tutesv̓ſat̉. Dicunt̉ etiā gn̓ales ſciliꝫ ad om̄es v̓tutesmorales. qꝛ in qualibet alia v̓tutē morali ē aliqua ꝑticipatio alicꝰ eaꝝ.¶ De prudētia ⁊ eiꝰ ꝑtibꝰ ⁊ vicijs oppoſitis titulꝰ decimꝰ.IEinde ꝯſiderand̓ eſt de vnaqͣqꝫ v̓tutuꝫmoraliū in ſpeciali ⁊ pͥmo de prudētiaque ſic̄ dic̄ bn̄. ad eugeniū non tm̄ eſt v̓tꝰ ſꝫ ec̄auriga v̓tutū. 2º de iuſticia. 3º de fortitudine. 4de tꝑantia. Dicendo at̄ de prudentia ſil̓ dicemꝰde vicijs ſibi oppoſitis. dic̄ aūt auꝰ. 4. ꝯͣ iulianūꝙ oībꝰ v̓tutibuſ non tm̄ ſūt vicia maīfeſta diſcretōe ꝯͣria vt prudētie temeritas. ſꝫ etiā vicianon in veritate ſꝫ quādā ſpecie fallente ſimiliavt prudentie aſtutia. ¶ Circa prudētiā gͦ dicendū eſt pͥmo de ip̄a. 2º de ꝑtibꝰ eiꝰ. 3º de vicijs2º de negligentia que opponit̉ ſolicitudī que ꝑtinet ad prudētiā. qͦ de vicijs que falſam habētſimilitudinē cū prudentia. Circa pͥmū ſciendū ꝙ prudētia ẜm qd̓ dicit ph̓s. 6. ethi. eſt rc̄arō agibiliū. Augꝰ aūt dicit li. de moribꝰ ecc̄. ꝙprudētia eſt amor circa ea qͥbus adiuuam̉ abeis quibꝰ impedum ſagacit̓ eligēs ſꝫ h̓ n̄ ītelligit̉eſſencialiter ſꝫ caliter .ſ. inquātū amor inouetad actū prudētie. Actꝰ aūt prudētie eſt triplex.ſ. ꝯſiliari de ꝯſiliatis ⁊ inuentis iudicare. ꝯſiliata ⁊ iudicata ad opꝰ applicari p̄ciye. Et iſte t̓ciꝰ actꝰ eſt pnͥcipal̓ actꝰ prudētie. quia alij duo