lib .j.Titꝭ. 28
qꝛ eſt ꝓbacō deceptoria ⁊ ideo non trāſit in remiudicatā ſm̄a. imo debet retractari veritatē cōperta. vt exͣ. de pur. vul. c. 2. Nec obſtat ꝙ crimē leſe maieſtatis dicit̉ crimē ꝑduellioīs. ffad l. iul̓. l. vlt̓. qꝛ n̄ iō dr̄ c̓mē ꝑduelli ꝙ ꝑ duellū poſſit ꝓbari. ſic̄ qͥdā male intellexerūt. ſedqꝛ ꝑduelles dicūtur hoſtes. iō illd̓ c̓mē dr̓ c̓mēꝑduellioīs .i. c̓mē hoſtis l̓ hoſtile. ff. de v̓. ſig. ꝙnos hoſtes ⁊cͣ. ¶ Sꝫ cū inualu̓it ꝯſuetudo ꝯriafere vbiqꝫ t̓raꝝ. Nūquid tal̓ ꝯſuetudo excū ſabit a mortali peccato. ℟º dicūt qͥdā ꝙ ſic īducētes illd̓ ambͦ 32. q. 4. obiciūtur iacob qͣtuorvxores ꝙ qn̄ mos erat c̓mē n̄ erat. ſꝫ illd̓ fuitdina reuelacōe ꝯceſſū q̄ qn̄qꝫ dr̓ mos. qn̄qꝫ fasexͣ. de diuor. gaudemꝰ. §. qꝛ vero pagaī̓. Alij diſtinguūt dicentes ꝙ ſiqͥs duellū offerat vel oblatū ſpōte ſuſcipiat mortalit̓ peccat. Si vero ſitiudice cogente delatū. cū alit̓ ꝑiculū corꝑis velreꝝ euadere nō poſſit excuſat̉. exͣ. de hoīci. int̓feciſti. et hec opi. eſt tolerabilior qͣꝫ pͥma ẜᵐ rayet gof. nō tn̄ admittūt eā. Tercij dicūt cū ala.quibus conſentiūt ray. et gof. et hoſti. exͣ. e. c.i. ꝙ ille qui iudice cogente inuitꝰ duellū ſuſcipit et ꝯmittit excuſat̉ a tāto nō a toto. metuem̄ ille peccatū attenuat nō oīo euacuat. exͣqd̓ me. cā. ſacris. potiꝰ eī debet oīa mala pati qͣꝫpeccato mortali ꝯſentire. 32. q. q. vane. grauiꝰtn̄ peccat offerēs ſpōteqꝫ ſuſcipiens. iudex deferens ſiue autoritatē p̄bens. aſſeſſores et aduocati. et quis alij ad h̓ ꝯſiliū auxiliū vel fauoremdātes. p̄ſbiteri ec̄ benedictionē ẜm ꝯſuetudinemaliquorum locoꝝ p̄bentes. Rod̓. tn̄ dicit ꝙ ſecūda opinio. videt̉ eſſe rationabilis. et maxīevbi innocēs accuſat̉ de crimine ad mortem. qͥſi duellū oblatū recuſet ſtatī ſuſpēdit̉ duꝝ eīvidet̉ dicere ꝙ talis teneat̉ ſe potiꝰ ſuſtinere ſuſpendi qͣꝫ in duello ſe tueri. Et forte diſtinguēdū eſt ẜm eūdē ꝙ in cā criminali licꝫ duellū ſuſcipere nō offerre. In caū vero ciuili d̓ tꝑalibusnon licet offerre nec ſuſciꝑe. cum in temporalibꝰdebeat quis potius omne dannum ſuſtinere qͣꝫduellū ſic ſuſcipere. Sed tn̄ ſi licꝫ laico res ſuascum armis defendere et eas defendendo raptoreꝫoccidere ſi non poteſt aliter defendere vt aliq̓ volūt non apparet ratio quare ꝓ defenſione rerūſuaꝝ laicus non poſſit ſuſcipere duellū ſibi oblatum vel potius illatum a iudice. et hec opieſt benignior et etiā ꝓbabilior ẜm rod̓. tn̄ ꝯtraeum eſt ꝙ duellū ꝓhibitum eſt vt patuit ī queſtione precedenti. Clericus autem in nulla cauſa et nullo modo per ſe vel per alium poteſt duellū offerre vel etiā oblatū ſuſcipere ſed eccleſiaſiue epiſcopus debet eum efficacius defendere qꝛeſt de iuriſdittione ſua. exͣ. de foro ꝯpetenti. c. i.et. r Quid ſi clericus ꝯͣ facit .ſ. offerēdo vl̓ ſuſcipiendo. ℟º de rigore iuris debet depoī. exͣ. e. c.i.vt ſtatim dicet̉.Irca ſcd̓m ſciend̓ ꝙ pena pugnātiū eſt ꝙ ſiſint clerici debent deponi vt dictū eſt Si tn̄nec mors nec mutilatio interuenerit ꝑ ep̄ꝫ ſuūcū eis poterit diſpēſari. exͣ. e. c. i. et. 2. Si tamēp̄ſbiter vel aliꝰ clericus in duello oblato vel ſu
ſcepto ab eo partein digiti ꝑdidiſſet nō tn̄ tantam qṅ ſine ſcandalo poſſit ſolēniter celebrareqͣntūcūqꝫ ſit grauis exceſſꝰ ep̄us eiꝰ cū tali poſtꝑactam penitentiā poterit diſpēſare. exͣ. e. c. j.Sed et ſi hoīcidiū interuenerit. poteſt ſcd̓r qd̓ notat gof. adhuc ſecū in beneficio diſpenſari. exͣ.e. c. 2. in fi. Quod aūt dicit̉ alibi cū hoīcidadiſpenſari nō poſſe. vt di. 40. miror et in pluribus alijs iuribꝰ ī officio locū ht̄. Nā cū alijs deſpenſat̉ in beneficio ⁊ nō in officio. vt di. 50. ſtudeat. Scd̓m tn̄ ꝙ no. hoſti. in beneficio curā animaꝝ habente cum tali nō diſpēſabit inferiorpapa Contra v̓o laicos qūo ſit in talibus ꝓcedendū reqͥre infra. li. 2. ti. de ſcādalo ¶ Ad h̓ notaſic̄ notat goſ. et ray. ſi ꝯtingeret aliquē in duello mori imputaret̉ oībꝰ qui dediſſēt adh̓ ꝯſilium auxiliū vel fauorē et eſſēt om̄es tales irregulares. 17. q. 4. om̄es. Quid de clericis illisqui reliqͥas afferūt pugilibꝰ ad iurādū nūquidfiūt irregulares ſi ſequat̉ hoīcidiū in illo duello. ℟º ray. videt̉ innuere ꝙ ſic. vt in illa. q.Sed cum inualuerit ⁊cͣ. Tales em̄ vident̉ coaiuiuare ad hoc ꝙ fiat duellū ſic̄ et illi qͥ dāt benedictionē. hoc tn̄ ẜm rod̓. duꝝ videt̉. dicere tn̄ ꝯtrariū nō eſt tutū. ¶ Quidde ep̄is et capl̓is.abbatibꝰ qui cogunt̉ in curijs regū duellū ſubire aut res eccleſiaſticas amittere Quid etiāde huiōi ꝑſonis habentibꝰ iuriſdcōꝫ temꝑaleꝫ inquoꝝ curijs duella ordinant̉. Rn̄det rod̓. ꝙ ſiꝑ ſe vel ꝑ alios de ſpeciali mādato eoꝝ duelliofferat̉ vel ſuſcipiat̉ vel etiā p̄ſtent autoritatēſpecialē ad hoc faciendū. mortaliter peccat ⁊ fiunt irregulares ſi mors inde ſequat̉. Si vero h̓fiat ꝑ laicos qui curā gerūt reꝝ ip̄oꝝ ſine ſpeciali eoꝝ mādato licet peccēt mortaliter ſuſtinēdeet diſſil̓ando talia fieri in curijs ſuis ſiue ſuorūbaliuoꝝ cū ip̄i ſciāt. non tn̄ ex hoc fiūt irregulares exqͦ ſuꝑ hoc nō p̄ſtāt autoritatē licꝫ ſuisbaliuis p̄cipiāt ꝙ in tali vel tali cauſa iuſticiamfaciāt. qꝛ in huiōi gn̓ali mādato nichil mādari intelligit̉ de duellis. Si vero rex vel pn̓cepsaliꝰ ꝑſonā eccleſiaſticā velit cogere ad duellū a̓ꝓpter r̓cuſacōꝫ duelli ei bona eccleſie vel ſua auferre debent ep̄i ſe inuicem materialiter adiuuare et debent potiꝰ oīa mala tolerare qͣm conſentire. poteſt etiā dici in publicis p̄dicatioībꝰ modeſte tamen et quaſi ꝯpatiēdo ꝙ qͥ hoc faciūt inſtatu ſalutis nō ſūt Et hoc maxīe vbi creduitur iuris ignorātia laborare. que n̄ eſt tolerabilis ī eccleſiaſticis viris ſiue ꝑſonis. hec aūt qͥ dicta ſūt de duello debent intelligi etiā de iudicioferri candentis. et aque frigide. et alijs huiōi. h̓rod̓.¶ De torneamentis ti 2s.Oſtea ꝯſiderandū eſt de torneamētis exquibus etiam quandoqꝫ ſequit̉ homīcidiū. dicunt̉ aūt torneamēta quedannundine vel ferie. nō inter hoſtes ſed inſtar hoſtilis pugne facte. et dicunt̉ nundine quia adea de diuerſis ꝑtibꝰ et cā lucri ſic̄ ad nūdinas cōuenit̉. dicunt̉ etiā ferie a feriādo. quia tunc milites ab alijs oꝑibus vacant. Querit̉ autem