Liber 5et orans pro eci dixit. Dominusqui liberauit ſanctos ſuos ipſe tecuſtodiat ab ōni malo. Et hec dicens ſenex diſceſſit ob ec ⁊ cmbūlauit in viam ſuā gaudēs ⁊ glorificans deum. Eufroſina autem inſemetipſa dixit cogitans. Si anibulauero in monaſterio puellaꝝpater meus inquirēs inueniet meet violenter trahet me inde ꝓpterſꝑonſum meū Proinde ꝑgam adin onaſteriū virorum vbi iuullusſuſpicetur me eſſe. Et hec dicensꝓiecit veſtem muliebrem induitqꝫ virilem. Et ſero facto exiuit dedomo ſuci accipiens ſecum qu̓gentos ſolidos ⁊ obſcondit ſe in quedam loco ꝑ totam nocteꝫ. Moneautem facto venit pater eius in ciuituitem Polente qutē deo ſtatimin eccleſia cimbulauūit Eufroſincivero ꝑuenit in monaſteriū illud.vbi pat̉ eis erat noīatiſſimuſ etniunciauit ꝑ oſticirium obbati dicens. Eunuchus quidā de palacōveniens ante oſtium ſtat cupienꝰloqui tecum. Egreſſus cuutem obbas ꝓiecit ſe in terraꝫ ⁊ facta orcicōne ſederūt. Dicit ei ſenex Quideſt ꝙ veniſti fili? Dicit ei Eufroſina. Ego quidē ī palcicio fui eunūchus et amqui ſemꝑ conu̓ſaicōnieꝫmonachorum. Ciuitus noſtra nōvalde cmcit huius conuerſcicōisſtudium. Notū cutē factum ē michi de bona conuerſacōe veſtra etcupīo habitare vobiſcum ſi plecuQuintuserit vobis. Hobeo em̄ pōſſeſſiōesmultas ſi dederit dominꝰ requiemadduco eas hūc. Dicit ei ſenex ulle. Bene veniſti fili. ecce monciſterium ſi tibi placet hobita nobiſcūDixit iteꝝ abbas. Qd̓ eſt nomentuum? Reſpōdit ſmcragdus. Dicit ei ſenex. Iuuenis es non ſolꝰſedere potes; opus eſt tibi hobereincigiſtꝝ vt diſcās regulam ⁊ conuerſacōem monachoꝝ. Dicit obbati. Sicut iubes domīe mi ſic facio. Et dedit quingētos ſolidos inmanū abbatis dicens Accipe pr̄interim iſtos ⁊ ſividero quia poſſim ſufferre adducam ⁊ illa reliqͣ.Vocauit cutē obbas vnum fratrem nomīe Agapitū viꝝ ſanctū⁊ compaſſibilem ⁊ tradidit in monum eius ſicirugdū; dixitqꝫ ei.Amodo hic erit filius tuus ⁊ diſcipulꝰ. Ualem autē conſigna vt exuperet incigiſtꝝ Et flexis genibꝰfacta oracōne conſignauit eū. Etreſpondētibusōnibus omen; ſuſcepit eum Agapitus in cellaꝫ ſuam. Et quid habebat vultum decoꝝ ſmaragdꝰ dum veīebat in eccleſici ad dep̄candum deū multosdyabolus incitubat aduerſus decoremdultus illius ꝑ malcis cogitricōes ita vt ōnes moleſti eſſentabbati ꝙ tulem pulchritudinē introduxiſſꝫ in monaſteriū. Hec ātaiudiēs obbas vocauit ſmciraqd̓et dixit ei. Fili pulchra eſt faciestua fit ruina infirmis fr̄ībꝰ Volo