LiberIxit iteꝝ. Interrogaui aliqn̄ obbatē Petꝝ diſcipulūabbatis Ioth dicēs. Qn̄ ſum ī cella in paice eſt cnima meci. cū aūtvenerit frat̓ aliquis ad me ⁊ retulerit michi verba eoꝝ q̄ foris ſuntturbatur anima meci. Et dicit michi abbas petrus qꝛ dicebat obbas Loth. Cloiis tua aperit oſtium meū. Et ego dixi ei. Quid eſtverbum hoc? Et dixit. Si quis venit ad te et interrogas eū quomōhobes vnde veīs qualit̓ cigitur circa illos vel illos fratres ſuſceper̄tte qn nō. tūc apei̓s ianuā oris fratris tui ⁊ audis que nō vis Et egodixi ei. Ita eſt. Sꝫ quid faciet homo cū venerit frat̉ ad eum? Et dixit michi ſenex. In luctu omninodoctrina ē. Vbi autē luctꝰ non eſtimpoſſibile eſt cuſtodire mētem.Et dixi ei. Qn̄ in cella ſū mecum ēluctꝰ Cū autē aliquis venerit adme aut cum egredior de cello noninuenio luctū. Et dixit ſenex Necdum tibi ſubiectus eſt ſꝫ velut adꝓſum ꝓ temꝑe adhibetur. Et dixiei. Quis eſt hic ẜmo? Et dixit in.Si loboe̓t homo ꝓ aliqua re ẜmvirtutē quacūqꝫ hora queſiei̓t eāad vtilitatē ſuā inueniet eē.¶ Aſtantem deo moncichum eiꝰqꝫ timori ſemꝑ intentum iullcitenus ab aduerſarijs poſſe ledi.Ixit abbas Ca. lxviij.:Serapion. Quia ſicut milites imperatoris cum ante ipſuꝫQn̓tusſtant non debent dextera aūt ſiniſtra reſpicere. ita ⁊ moncichus cūſtat in ꝯſpectu dei⁊ intentus eſt ōni hora in timore eius nichil ē qd̓eum de aduerſarij malis terrerepoſſit.¶ Negligencia noſtra ſalute priuamur ⁊ quia niſi ſobrie viuumꝰꝑ ſenſus exteriores fures demones intromittimꝰ Ca. lxix.Ancta Sīcletica dixitOmnes ſaluari volumꝰ. ſꝫ ꝓpi̓negligēciam noſtraꝫ a ſo lute deficimꝰ Dixit iteꝝ que ſupra. Sebrie viuamus quia per ſenſus corporis noſtri vel ſi nō velimus fue̓ingrediūtur. Quomo em̄ poteſt n̄fuſcari domus ſi fumus exteriusaſcēdens feneſtras eꝑtas inuenerit? Item dixit Oportet nos aduerſum demones vndiqꝫ arncitoſ exiſtere. qm̄ ⁊ exteriꝰ ingrediuntur⁊ de intro mouētur. Si quidem ⁊dima noſtra id patitur. Sicutem ncuis que aliqn̄ exteriꝰ fluctuum mole opprimit̉. aliqn̄ vero interius creſcente ſentinci demergiturſic ⁊ nos aliqn̄ opeꝝ exterius commiſſoꝝ imquitate danaimur. aliqn̄ vero interius neqͥcia cogitacionū obducimur. Vn̄ oꝑtet nōſolūexteriꝰ ſpūum immūdoꝝ impetuſobſerucre veꝝēciā interiorum cōgituicōnū immūdicias exhaurire.¶ Non poſſe cuſtodiri corpus niſiaimina ſobric ſit. Ca. lxx.