libervel ſcorpienē in paſe ⁊ obturanseum ꝓcedente temꝑe ōnino morit̉itai moligne cogitacōnes que ſtudio demonū pullulant paciencioeius cui immittuntur paulati deficiunt.;¶ Hoc ſolum epus homī ſuadendum quod ſine triſticia perficerepoſſitCapi. xlix.Auiter venit ad abbatē Paſtoremq dicit ei. Seminoagrū meum ⁊ facio ex ipſo egapēDixit ei ſenex. Sonū opus facisEt diſceſſit cum ꝓpoſito qnimi etadiciebat ad agapē quā faciebatHoc autem audiēs abbas Anubdixit abbati Paſtori. Non timeˢdeum qꝛ ſic locutus es fratri illi?Et tacuit ſenex. Poſt autē duosdies miſit abbas Peſtor ad frēꝫillum ⁊ vocauit eū ad ſe ⁊ dixit eiciūdiēte abbate Anub. Quid me īter rogcſti illa die qꝛ mēs mea alibi erat? Et dixit ei frater Hec dixi. qꝛ ſemino agrumeum ⁊ de hocqd̓ colligo ex ipſo facio agapē Etbixit ei abbas paſtor. Putaui defratre tuo illo qui laycuſ eſt diceres. Si autē tu facis hec non eſthoc opus monachi. Ille autē audiens ꝯtriſtatus eſt et dixit. Aliudopus non facio nec ſcio niſi hoc ⁊non poſſum niſi ſeminare egrummeū. Cū ergo diſceſſiſſet cepit abbas Anub penitēciam agere cpd̓abbatem Paſtorē dicens. Ignoſce michi. Dicit eī abbas PoſtQuintusEcte ab inicio ſciebā qͥa nō ē opꝰmoncichi. ſed ẜm animū eiuſ ad ꝓfectum caritatis. Nūc autē cibijttriſtis ⁊ tn̄ idipſū opus facit.¶ Sonū eſt homī exꝑiercio rerūet quoliter quis tacēdo loqui loquēdo tacere poſſit vt quomodotres diuerſa feciētes ſimiles habeartur. ¶ Capitulū quinqͣgeſimūIxit iteꝝ qui ſupra. Sonūeſt exꝑimētum. Etem exꝑimento homīes ꝓbeiciores fiunt.Uixit iteꝝ. qꝛ eſt homo quividet̉ore tacere. cor autē eius ꝯdemiatones alios. Hic ergo ſine ceſſacōne loquit̉ Et eſt aliꝰ a mone vſqꝫad veſpeꝝ loquēs ⁊ taciturintatetenet Hoc autē ideo dixit qꝛ nū qͣſine audiētium vtilitate locutuſ ēteꝝ dixit quid ſi ſint treſi vnūex quibꝰ vnus bene quieſcat aliinfirmetur ⁊ grās ogat tercius vero in niſtret eis ex ſincera voluntate. hij tres ſimiles ſūt velut eciam ſi vmus ſint oꝑis¶ Quomō probari poſſit ccieſacogitacio.Capitulū. li.Ixit iterum abbas PaſtorSi venerit tibi cogitocio devebus corpoi̓ neceſſarijs ⁊ delegaueris ſemel ⁊ iteꝝ venerit ⁊ de legoueris. quid ficit iam tercio ſi venerit; nō intendas ei. ccioſa ē em̄Diſcrecione facile ſuperari etquod perueniat ad deuꝫ ſi propriam voluntatem reliquerit homo.¶ Capitulū qnͥqͣ geſimuſe cūdū.;