de moncichicaPars¶ Caput gentilis inuentū in heremo quāta ipſi Nachario de penis inferm retulerit. Ca. xx.Icebant de eod̓ obbate maiore Nachai̓o. quid dū cmbularet aliquando in heremū inuenit crput hominis in terra iccens Quod cū moueret de virgopalmeci quā in manū hobebat locutū eſt caput illud ad eū. Cui dixit ſenex. Quis es tu? Rn̄dit caput illud ad ſenem. Ego erā ſac̄dos gentiliū qui cōmanebāt in loco hoc Tu vero es abbas Na chorius qui habes ſpm̄ ſanctum dei.Quacūqꝫ ergo hora miſertus fueris eoꝝ qui ſunt in tormentis etoraueris pro eis tūc cōſolant̉ pufilluꝫ. Dicit ei ſenex. Et que ē iſtaꝯſolocio? Rn̄dit illud caput Quātū diſtat celū a terra tantū eſt ignis ſub pedibus noſtris et ſuꝑ caput noſtꝝ Stātibꝰ āt nobis ī medio ignis non eſt vt quis facie adfaciem videat ꝓximū ſuum. Aitergo ſenex cū fletū. De illi diei inquo natus eſt homo ſi ē hec conſolacio ſupplicij ſiurſus dixit ſenexEſt peius tormentū ab hijs? Reſpondit caput illud. Ncīor pēcſubtus nos eſt. Dicit ei ſenex Etqui ſunt in ipſa? Dicit illi caputillud. Nos qui ignorauimus deūvel aliquid modicum miſericordiehabemus. Hij vero qui cognouerunt deum ⁊ negauerūt eum necfecerunt voluntatem eius. hij ſūtconu̓ſcicōne Decīanona. CA.qͥ ſubtus nos ſunt. Et poſt hec ſumens ille ſenex caput illud ſepeliuit.¶ De ducibus mulieribus quibꝰſe inferiorē eſſe idem ſanctꝰ celeſtididicit oraculo. Cap̄. xxi.;Rante eodem obbcte Nchario; venit ei vox in celloſuci dicens Machari nōdum ꝑueniſti ad mēſuram meriti illorrumduoꝝ mulierum illius ciuitatisSurgēsergo ſenex maine accepit virga ſuam palmeā ⁊ cepit ꝑgere in ciuitatem. Cū ergo ꝑueniſſet in eum reperto loco pulſauitad ianuā Egreſſa cutē vna ſuſcepit eum in domū ſuum. Et cum ſediſſet vocauit ecis Que cum veniſſent ſederunt cum eo. Ait qutemad illas ſenex. Propter vos tantum loborem pertuli dicite itoqꝫmichi nunc o peracōnem veſtramAt ille dixerunt. Crede nobis qͥcihac nocte non fuimus in cubili ſine viris noſtris. Quā e̓go operacōnem poſſumꝰ hobere? Atueroſenex cum ſatiſfactione rogebatecis vt monifeſturent ei actuꝫ ſuum. Tunc dixerunt ei. Nos quidēſcd̓m ſeculum extranee ſumꝰ nōbis. placuit autem nobis nubereduobus fratribus ſcd̓m carnemQuindecim annos hodie nos duehobitamus in hac domo et neſcimus ſi aliquando litigauimusad inuicem aut turpē ẜmōeꝫ dixitS.⁊