liberte verbis etreſplenduit ⁊ dicit. Ecce chorusapoſtoloruꝫ venit. Dupliciter adhūc refulſit fecies eius ⁊ ecce ipecū aliquibus loq̄batur. Dep̄catiſunt autē illum ſenes dicētes Cūquo loqueris pat̉? Qui dixit eisEcce angeli venerūt acciꝑe me ⁊rogo vt dimittar peniteri modicūDicunt ei ſemores. Non indigespenitencia pat̄. Dixit autem illiꝰVere neſcio me vel inicium penitēcie feciſſe. Et cognouerūt omneˢquoniā ꝑfectus eſt. Et rurſum facte eſt ſubito facies eius ſicut ſolet timuerūt ōnes. Dixit autē eisVidete ecce dominꝰ venit dicenſ.Afferte michi vas electōnis heretm. Et continuo reddidit ſpiritu.Et factum eſt fulgur et repletuseſt totus ille locus odore ſuauitatis.¶ De Anu que per triginta annos vſqꝫ in diem obitus ſui hoīeꝫnō viditCa. xij.:Vo quidā magni ſenes dūcimbularēt in heremuꝫ queeſt iuxta ſcychi murmur cuiuſdāvocis de terra audierunt ⁊ queſierunt introitū ſpelunce. In qua ingreſſi reperierūt quādum cniculam virginē ſanctā iacentem ⁊ dicunt ei. Quādo huc veniſti Anuſ.aūt quis eſt qͦ tibi miniſtrat? Nichil em̄ inuenerūt in ipſa ſpelunca niſi ſolam iacentem infirmaꝫ.At illa dixit. Triceſimū annū hobeo in ſpelunca hac herem her-exēpl̓is pr̄mQuortusbas comedenꝰ ⁊ ſeruiers xp̄o ⁊ nōvidi hoīeꝫ niſi hodie. Miſit eī vosdeꝰ vt ſepelicitis corpꝰ meū. Cūqꝫhō dixiſſet ſtatim requieuit in pace. Patres vero illi glorificauer̄tdeum ⁊ recondito corpuſculo eiusreceſſerūt in lecū ſuū.;¶ De quibuſdā circa ꝓpriani ſalutē langiudis quibꝰ becitus Antonius ſolam oracōnis medicin q̄neceſſariani eſſe predixit.Ixerūt qui Ca. xiij.:dam fratres obbeti Antomo Volumus a te audire verbuꝫquo ſalugri poſſimus Tunt dit ſenex. Ecce ſcripturas audiſtis ſufficit vobis. Qui dixerunt. Ate volumus poter audire. Reſponditeis ſenex. Audiuiſtis dominū dicentem. Si quis te percuſſerit inmoxillam dexteram prebe illi ⁊ altero m. Dicunt ei Hoc implere nōpoſſumus. Dicit eis. Crgo ſi alteram prebere non poteſtis ſaltemde vna ferte pacienter. Reſponderunt ei. Hoc non poſſumus. Dicit eis Si neqꝫ hͦ poteſtis ne vultis percutere mogis ꝙͣ percuti. Dicunt ei. Nec hoc poſſumus. Tuncſenior ait diſcipulo ſuo Sucos p̄para fratribꝰ iſtis quia nimis infirmi ſunt. Deinde dixit eis. Sinec hoc nec illd̓ poteſtis quid faciam vobis? Sola oraicō neceſſdi̓oeſt pro vobis.