Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
r
Einzelbild herunterladen
 

ParsCōcronon ſe. ſꝫ pro fratre illo alio itapenitēcium cigebat tanꝙͣ ſi et ipēpecciſſet. Videns autem deꝰ loborem caritrte eiugnitra paucosdies manifeſtauit vni de ſenibuſ pro multa caritate illius frīsqui non peccauerat indulſerit illi qui fornicatus eſt et hoc eſt vere ponere aminā ſuā frē ſuo. Exemplo ioſepha iob temptacōnibus vſqꝫ ad finem eſſe reſiſtēdum.Ca. xiiijNterrogauit frat̉ ſemore. Quidaigam cinimꝰ meus in ꝑuo labore vulnea̓t me? Dicit ei ſeniorem̄ miramur. Ioſeph eſſet puer in egipto in terra colentiū ydola quēadmodū temptaicōes viriliter ꝑtulit deus glorificauit eupſqꝫ in finē. Videamꝰ et iob ſe vſqꝫ ad mortē reloxauerit timēˢdeum. vn̄ euꝫ nullus q ſpe deiuere potuit. Qualiter quidā ſolituriꝰ ptrtus muliere digitos ſibi incenderit. ipſaqꝫ e mortuis ſuſcitatodeinceps caſte vixerit Ca. xv.Olitariꝰ quidā erat in inferioribus ꝑtibus egipti. Hicerat nominatiſſimꝰ. qꝛ ſolus ſedebat in cella in deſerto loco. Et ecce iuxta oꝑaicōnem ſathane muliex quēdaꝫ inhoneſta audiens deeo dicebat iuuenibus Quid vultis michi dore et depono iſtum ſolitarium veſtꝝ? Illi cūtē ꝯſtituerunt certum quid daturi eēnt ei.fornicuicōeꝫQunta. C.Que egreſſe veſpere venit in cel eius velut errans Et pulſaſſet cellum egreſſus eſt ille vidēˢillum turbatus eſt dicēs Quomōhūc veniſti? Ille āt quaſi plorāsdicebat. Errādo hūc veni. Quitmi ſeracōne viſceꝝ moueretur introduxit ea in aͣtriolū cellule ſueet ipſe intrauit interiꝰ in celloꝫ etclauſit. Et ecce infelix illa clomouit dicens. Abba fere comeduntme hic. Ille autē iteꝝ turbatus ē.timens eciā iudicium dei dicebat.Vn̄ michi veīt hec ira? Et aperiēſoſtium introduxit intro Cepitautē dyabolꝰ velut ſagittis ſtimulore cor eius in eom. Qui cum intellexiſſet dyciboli eſſe ſtimulos;dicebat intra ſemetipſū. Die inimici tenebre ſunt. filijs auteꝫ deilux eſt. Et ſurgens incendit luceꝫnam inflāmoretur deſidei̓o dicebat; qm̄ qui talia cigunt in tormenta ꝑadūt. Probe ergo teipſūex hoc ſi potes ſuſtinere ignē eternum. Et mittebat digitū ſuum inlucernā. Que incendiſſꝫ ardēsnon ſenciebat ꝓpter miniā flāmācarnalis ꝯcupiſcētie. Et ita faciens vſqꝫ mnaine incēdit ones digitos ſuos. Illa dutē infelix videsq faciebat a timore velut lapidea facto ē. Et veniētes mone iuuenes eam miſerāt ad mochūillū dicebāt. Venit hūc mulier ſero. Ille aūt dixit. Ecce vbi dormitEt intrātes inuenerūt mortuāI 3