Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
89v
Einzelbild herunterladen
 

liberDe verbis et Nore iniquorum ī carcere iudicem formidancium monaichuꝫet ſemper futuri iudicij ſollicitumeſſe debere.Capitulū pͥmūRater quidam īterrogauit abbatem q̄monem dicēs Dic michialiquod verbuꝫ. dicitei ſenex. Vade talem fac cogitacōnem tuam qualem faciunt inqui ſūt in curcere. Illi enim interrogāt homines vbi eſt iudex et quādo venit et ipſe expectacione penarum ſuarum plorant. Ita etmoncichus debet ſemper ſuſpectꝰeſſe obuirgare qnimam ſuam dicēs De michi quomodo habeo ſtere ante tribunal xp̄i et quomodohobeo actuum meoruꝫ reddere racionem? Si ergo ſemper ſic meditatus fueris ſaluus eſſe poteris. Que tria timēda ꝓpoſuerit abbas helyasCapi. ij.Ixit abboſ helycꝰ Ego treſres timeo. Vnam qn̄ egreſſura eſt amimā meo de corpoe̓. aliam quādo occurſurus ſum deo. terciuam quādo aduerſū me ꝓferēdoeſt ſentencio Quod obbas pābo viſci muliere thecitrica lacrimatus eſt et int̓rogatus cauſam expoſuit. Ca. iij.Ancte memorie cthanaſiꝰep̄us alexādrie rogauit abbateꝫ ꝑcimbo vt deſcenderet de heremo alexandriani Qui cuꝫ deſcēexxxnpbe pc̄mQuartusdiſſet vidit mulierem thecitricamet lacrimatus eſt. Interrogatusautem ab hijs qui aderant quorefuerit lacrimatus; due inquit reꝰme mouerunt. vnc de pordicioneillius. alie quid ego habeo tale ſtudiuꝫ placendi deo quale habet iſta vt hominibꝰ turpibus plocecit. Abbas ſiluanus deflet ſeculcires ad celum; moncichos duci adinfernum.Ca. iiij.Sbas ſiluarius ſedens aliquādo cum fratribus factꝰeſt in exceſſum mentis et cecidit īfaciem ſuum. Et poſt ſurgens ml̓tum plorabat. Et interrogauer̄teum fratres dicētes Quid hobespater? Ille autem tacebat et flebat. Compellentibus autem eumdixit eis Ego ad iudicium raptuſſum et vidi multos de hobituſtro euntes ad tormentā et multos ſeculares euntes ad reguumcelorum. Et lugebat ſenex etlebat deinceps de cello ſuci exireſed ⁊ſi exire cōgebatur; operiebatcuculla faciem ſuaꝫ dicens Quidneceſſe eſt videre lumen iſtud temporale ī quo quideꝫ lumine nichileſt vtile. De monacho negligēte qui inproperiū in dei iudicio audiens poſtec ſe penitencie fletibus affliCapi. vxit