Pcirsde ipſoEnit aliqn̄ eb Ca. ij.bas Arſeniꝰ in quēdā locūet erat ibi qrūdinetū ⁊ motū eſt qvento. Et dixit ſenex ad fratres.Quis eſt hic motus? E dicunt eiarudines ſūt Et dicit ei ſenex Vere quia ſi quis ſedet ⁊ audierit vocem quis non hēbit cor eiꝰ eandeꝫqͥetem; quātomogis vos hn̄tes ſonum haꝝ arundinum.¶ Qd̓ idē Arſeniꝰ de celle difficile exierit et deploracio eiuſdē ꝓ ſolitudine ſcychi. Capitu. iij.Uem dicebant de eo qui ſupͣ. qͥceerat cella eius longe in milicriatriginta duo et non exibat cito. ſꝫalij faciebāt ei miniſtei̓a Qn̄ veroin ſolitudinē r̄deictꝰ eſt locus quivoccitur ſcychi exiuit plorās et dicens Perdidit mundus romaꝫ etmonachi ſcychi.¶ Quibus verbis quādā matronam a romenis ꝑtibus cauſa ſuiadueniētem ab aſpcū ſuo corporali quexterit.Capi. iiijEdēte eodem obbate Arſenio aliqn̄ in canopo. venitvna mutrone de roma virgo diues valde ⁊ timēs deum vt viderꝫeum ⁊ ſuſcepit eā theophilꝰ ep̄usalexādrie. Illa cutē rogauit euꝫvt aigeret cū ſene vt videret eumQui abiens ad euꝫ rogauit dicēſAliqua matrone venit de rome ⁊bult tevidere Senex vero nō acquieuit vt veniret ad eū. Cū e̓gohec renūciata fuiſſent ſupradctēScd̓c .88quiētematrone iuſſit ſterni cīmalio dices Credo in deū. qꝛ videam illumSūt ei ⁊ in ciuitute nrā multi homines. ſꝫ ego veni ꝓph̓as videre.Et cum perueniſſꝫ ad cellaꝫ eiusſenex iuxta ordinacōnē dei inuētus ē oportune foris cellō ſuū. Etvidens eū ſupͣdicto mnatrona proſtrauit ſe ad pedes eiꝰ Ille autemleuauit eā cum indignacōne et intuēs in eum dixit. Si faciē meumvidere vis; ecce vide. Illa autempre verecūdia nō ꝯſiderauit faciēeius Et dixit ei ſenex. Non audiſti opera mea? Hec em̄ videre neceſſe eſt Qūo aūt vel p̄ſūpſiſti tātam nauigacōne aſſume̓? Neſcisqꝛ mulier es ⁊ non debeſ exire qͦꝙͣAut vt vadas romā ⁊ diccis alijˢmulieribꝰ. qꝛ vidiſti Arſemū ⁊ faciat mare viā mulieꝝ veniēciumad me. Illci auteꝫ dixit. Si voluerit me deꝰ veīre romā nō ꝑmttaꝫaliquā venire huc. Sed ora ꝓmēet memor eſt o mei ſemꝑ. Ille aūtreſpōdens dixit ei. Oro deū vt delecit mēoriā tui de corde meo. Queaiudiens hec egreſſe eſt turbata.Et cum veniſſꝫ in ciuituteꝫ p̄ triſticia febricitare cepit Et nūcicitū ēarchiep̄o theophilo qꝛ īfirmaret̉et venit ꝯſolari eam et interrogouit eam quid hoberet. Illa autemdixit ei. Vtinam non perueniſſemhuc. Dixi enim ſeni memor eſtomei et ait michi. Oro deum vt delecit memoriami tuqꝫ de corde meoR j