De vituTalis autē erat eiꝰ ꝑaliſis vt qn̄ſpuere voluiſſꝫ puer ſuꝑ dorſū ſuum ſpūeret ita erat extortus.¶ De lectore qui falſo criminantem ſe puellam a ꝑtus ꝑiculo libeCa. xxvi.rauit.Reſbiteri cuiuſdam filia inceſcirea poleſtine cecidit infeliciter de virginitatis propoſitoet ab eo qui eam corruꝑat premonita eſt vt lectorē incrimincireturCū autē ꝯcepiſſꝫ ⁊ vtero tumenteapparuiſſꝫ crimē; cepit pr̄ eius requirere ⁊ diſcutere eū. Illa autemſtatī accuſauit lectoreꝫ. Hec audiens pat̄ eius p̄ſbiter retulit ep̄o.Ep̄s vero ꝯgregauit p̄ſbiteros ⁊iuſſit vocari lectorē. Int̓rogatusab ep̄o: lector nō cōfitebat̉. Qd̓ eīnō fecerat quo dicerꝫ; Indigͣtusergo ep̄s cū terroe̓ dicebat ei. Nōcōfiteris infelix ⁊ immūdicia plene? Rn̄dens lector dixit. Ego quidem qd̓ erat veꝝ dixi. qꝛ nō habeocauſaꝫ. mimuis em̄ ſū Si duteꝫiubes qd̓ nō eſt veꝝ audiri ecce dicō qꝛ feci. Hoc cū dixiſſꝫ ſtatim depoſuit eum ep̄s de grādū lectorisIlle auteꝫ dep̄ccitus eſt ep̄m et dixit ei. Quid e̓go peccriui iube eammichi dari vxoreꝫ. Neqꝫ em̄ egoero ex hͦ clericus neqꝫ illa v̓go Ettradita eſt in ptātem lectoris Accipiens ergo eā ab ep̄o et ⁊ pctreeius cōmendauit eum in monaſterium mulieꝝ et deprecatus eſtdycicōniſſaꝫ que erat p̄poſita ſoSanctorpctrum82roribus monaiſterij; vt vſqꝫ quogeneraret ſufferrent eaꝫ. Itaqꝫin pauco temꝑe impleti ſunt diespartus et affuit hora iudicij. gertus. dolores. anxietates. qc infernales tormentorū dolores et portus non egrediebatur. Tranſijtpͥma dies ſecūda et tercio et ſeptiniei dies. Mulier pre nimijs doloribꝰ inferno appropinquabat Nōcomedit non bibit nec dormiuit. ſꝫclambat dicēs. Heu michi infeliciſſime ꝑiclitor ꝙͣmoxime. qꝛ intrimincta ſum lectorem. Abeuntes dutem dixerunt pcitri eius.Priter vero timens ne reprehenderetur quaſi qui calumnicitus lectorem fuiſſet tacuit clios duosdies. Puella autem in tormentiꝰpoſita nec poriebat nec moriebettur intnͣtum vt clomorem eiꝰ nonferenteˢ nunciarent epiſcopo dicētes. Teſtatur cum ſacramento infelix illa dlamans diebus ec noctibus. quia crimīata eſt lectoreꝫTunc miſit epiſcopus ad eū dycicōnum ⁊ mandauit ei dicens Orovt liberetur que te crininata eſt.Ipſe autem nec reſpondit ei necoſtium aperuit. Ex qua die auteꝫingreſſus clauſerat ſe depreccbotur criſti domini miſericordium.Pergit iterum poter ad epiſconum et ſit orcicio in eccleſia ⁊ necſic liberato eſt. Surgens autemepiſcopus iuit ad lectorem et pulſans oſtiū mgredit̉ ad eū ⁊ dic̄ eiIy