De vitrine veniens angelus nō inuenicitvos in eodē loci ꝓpoſito ⁊ perdatistanti temꝑis mercedem loci bonioperis. Hijs auditis cū feſtincicōne reuerſi ſunt ad ꝓpriā cellum.Et poſt quadraginta dies defunctus eſt Eulogius ⁊ ptꝰ tres diesſimilit̓ requieuit leproſus. Poſtaliqͦt vero dies Croniꝰ de theboyde deſcēdit in monaſteriuꝫ alexādrie ⁊ inuenit qͦſdum frēs diē tercium leproſi celebrae̓. quoſdā ātquadrageſimū Eulogij. Agneuit gͦ Cromus ⁊ obſtupuit ⁊ accipiēs euāgeliū ꝓpoſuit frat̓nitatiet iurauit referēs eis quo ōnia q̄euenerūt Eulogio ⁊ leproſo p̄dixit btus Antoniꝰ Sxiā hoc referebat nobiſ Croniꝰ. qꝛ in nocte illadū verbo dei ꝓlixius nos doce̓tſcūs pr̄ Antomus ⁊ hoc intulit dicēs. qꝛ qnnū integꝝ orcui vt ruelore michi dignaret̉ ꝑ gram ſuaꝫdn̄s locū iuſtoꝝ et pctōꝝ. Et vidiexcelſū quēdaꝫ gigatem vſqꝫ adnubes ꝑtingente mnqnꝰ extentoshobētem ⁊ ſubter eū ſtagnū velutincire ⁊ ignis flāmobat. feruebatqꝫ velut caldario ⁊ videbā aīmaſvelut in ſpecie quium volantes etquantecūqꝫ quidē ſuꝑuolabantmanus eius et caput ſaluoibāturet vſqꝫ ad celum ꝑueniebant. qn̄te autē dſqꝫ ad manus eius ꝑueniſſent non volentes ſuꝑius volore;: ꝑcuciebat eas monibꝰ ſuis etallidebatcadebantqꝫ in ſtagnumSanctoꝝ patrum.181feruens Audiuiquoqꝫ vocem dicētem michi has eſſe auncis pctōrum. nam illos qͥ gigantē illū ſuꝑuolant ipſas eē aīmas iuſtoꝝ q̄pondus peccati non grauat ⁊ id̓opoſſunt ad altiora cōſcendere quein ꝑadiſo dei ſaluantur. Alie aūtſunt peccatoꝝ que ideo in infernūdimergūtur. qꝛ non egerunt penitēcium dum in corꝑe erant; vtindulgenciā pecccitoꝝ vel criminum ſuoruꝫ a xp̄i domini pietrtemererent̉ occiꝑe. nunc āt tradūtur ad infernoꝝ tenebras vbi eſtfletus et ſtridor dentiū pre minietrite penaꝝ eternarum.¶ De ſufferēcia bū̄ī Stephani.Tephonus q Ca. xxiiij.dum libicus genere ex latere mormeritis ⁊ morinoreote ſedebatvſqꝫ. lx. annos. Hic ſūmeꝯtinencie fuit. Nam ⁊ diſcrecōnisgrām ⁊ conſolaiconis eccepit ⁊ domino; ita vt ōnes tribulantes ꝓqualibet cauſa triſticie affecti veniſſent. leti diſcederent ꝑ verbū cōſolacōnis eius. Notus autē eratet beato Antōnio. Peruenit veroeciaꝫ ad tēpora nrā. Que ego quidem nō vidi ꝓpter longinqͥtutē locoꝝ. Qui autē cū ſcō Ammomo ⁊Eulogio erant videntes eum retulerunt nobis. quia inuenimuseum inquiunt infirmitatem huiꝰmodi hobentem in ipſis locis in teſticulis ⁊ in ſūmitate natue̓ vulnꝰ hn̄tem qd̓ d̓r cancer ſeu circinºI 8