De VitaInuenit ergo quēdam in plateoicicētem lepro ſum qui nec manuꝰhabebat nec pedes cuius tm̄modolingua vigebat Stans autē Eulogius ꝓpe eum orauit dominumet poſuit quaſi pactum cū dn̄o dicens. Domīe in nomine tuo leuobo hunc leproſū in domū meum ⁊miniſtrabo ei ⁊ rpauſabo eū vſqꝫad mortē vt ꝓpter hunc ⁊ ego īueniq̄ miſericordiā tuam. Dona e̓gomichi xp̄e dn̄e pacienciā ad huiꝰobſequiū. Et accedens ad leproſum dixit ei. Si vis pat̄ ſuſcipiote in domū meam ⁊ reꝑauſaibo te.At ille reſpondens dixit. Si digneris facere gracicis qͥgo. Adduxit ergo aſinum ⁊ leuauit eum ⁊duxit in domū ſuam ⁊ adhibebatei curam diligēter Itaqꝫ ꝑ annoᶻqnͥdecī gub̓nobat̉ ⁊ accipiebat curā de mōibꝰ Eulogij ⁊ cōdigne nūtriebatur Poſt qn̓deci autē q̄noſinſidicitꝰ eſt ei dyobolꝰ ⁊ clomce̓cepit contra Eulogiū multiſqꝫ iniurijs ⁊ detractōnibꝰ afficere viꝝDicebat em̄ ei. Multa mala commiſiſti fugitiue forſitan dominitui alienas pecunicis furatus eset ꝑ mevis ⁊ peccatis tuis liberai̓Et clamabat. Iacta me in plateā̄vbi ante iacebam carnes deſidero māduccire. Hoc cum audiſſetEulogius obtulit ei carnes in cibum. Iteꝝ ille clomabat Non acquieſco ſed vt dixi iacta me in ploteqꝫ populos volo videre iacto meSiōcloꝝ poti.80.vbi me inueniſti. Forſitan ſi monus hobuiſſet exuffocare ſe potuit intnͣtū euꝫ demon excigitobatIdeoqꝫ valde ſollicitus Eulogiuſꝑrexit ad monaiſteria viroꝝ dei ⁊dixit eis Quid facium domini meipatres qͥd in deſperacōneꝫ me adducit leproſus iſte? Proicere eūtimeo qꝛ deo dextras dedi ⁊ ꝓmiſiꝓſqꝫ ad mortem cotinere ⁊ repaūſare eum Si ergo non ꝓiecero eūſed perviolencium tenere voluero peſſimos dies ⁊ amdi̓ſſimaſ nōctes faciet michi. Ad hec illi dixerunt ei Dum adhuc in corpore eſtmagnus qc bt̄iſſimus famulꝰ deipciter antoniꝰ aſcende in nauimꝑiter cum illo leproſo ⁊ vode ī mōſterium vbi moncichi eius ſunt etexpecta ibi vſqꝫ quo dum egreditur de ſpelūca ⁊ venicit ad monciſterium ⁊ quicquid dixerit tibi obſerua ⁊ acquieſce eius ſentencie.Deus em̄ tibi ꝑ ipſum dicet. Miſit ergo leproſum illum in nouuimipſeqꝫ ꝑiter aſcendit Et nauigātes venerunt ad monaſterium diſcipuloruꝫ beati Antonij; Euenitautem in aliq die vt venie̓t paterAntoniꝰ iam veſpera ꝑacta ſicutreferebat Cronius. Quādo autēadueniebat in monciſteriū hanchobebat conſuetudinē. VocuibatNacharium ⁊ interrogobat euꝫdicens Frate. Nachari veneruntaliqui fratres huc? ReſpondebatEciam venerūt. Iteꝝ int̓rogobatI 3