Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
79r
Einzelbild herunterladen
 

De vitaTeꝝ autē dyabolꝰ indurauit coreius tāꝙͣ iuuenis. Cepit eciaꝫ ibimutare veſtes eiꝰ in eloquio ſeꝫmonis exultobatur in gloria vona. Deus autē ꝓpt̓ ſuā magnaꝫmīaꝫ impedit occaſiones ꝑdicōisnoſtre. ꝑmiſit vt mimiētas febriūtubefaceret corpus ſuū in infirmitate longa laceraret̉ ſexſes Adhibētes em̄ ei medici diu̓ſamedicamina nichil ꝓficiebāt. Tūcdixit ei ſancta Nelamā. Non mmchi placet fili tam longa infirmitus tua? Dic ergo michi que ſūt īcorde tuo. Non em̄ eſt abſqꝫ ꝑmiſſu dei hec infirmitas tuai. Et ſtatim ꝯfeſſus ē ōma que in aīo eiuˢerant. Ait ei famula dei. Promitte coram deo. qꝛ teneas ꝓmiſſio ſolitarie vite quā dn̄o ſpōpondiſti licet peccatrix dep̄tor dn̄mvt detur tibi tempꝰ vite qͣtinꝰ adīplere poſſis ſalute qīe tue ſtotuiſti. Ipſe vero acqeuit ſalutaribus monitis eius et in paucis diebus ſanꝰ factus pecijt dep̄catuseſt; vt famula dei pro ſe oraret.Ipſa em̄ veſtimēta monachilisꝓpoſit induerat. Egreſſus auteꝫꝓfectus in mōtē Nitrie qui eſt inegipto in quo hobitauit duos annos. Tercio autē anno ingreſſuꝰeſt ſolitudinē ibi ꝯu̓ſatus eſt vigintiquatuor ānis hijſqui dicūtur cellio. Comedebat autē librāpanis in die et intregmnēſes itali olei. nichil coctū ſumebat inDanctoꝝ pctrum.19cibuꝫ. nec aliqͥd de pomis guſtabat. vir c̓te ex multa opulenciocbūd ā̄cia deliciorū veniēs. Fcciebat āt ī dieor̄ōes cētū exceptiſ vigilijs nocturnis. Scribebat v̓ovt de oꝑe māuū ſuaꝝ ſume̓t cibūPulchre em̄ ſcribebat libralē mo Intra paucos ānos lumenſcīe veritatis d̓ine ſcīe diſcrecionis ſpūuꝫ grāꝫ a dn̄o xp̄o ꝑciꝑemeruit. Quātos autē libros expoſicōes de d̓inis ſcriptui̓s cōſcripſit. monifeſtū eſt onibus et maxime hijs qui p̄clora eius opuſculoadmirates ad fidem domī ſalucitoris relicto errore cōnu̓ſi ſunt.Num ad inſtructōem ſancte monachoꝝ ꝯuerſacōnis; multo ex diuinis ſcripturis et nimis cpta teſtimonia cōtra vicia et impugnacōnes immūdorū demonū ꝯtineseius valde q̄mirabilis et ſalutai̓ꝰdoctrina ē. Hūc aliqn̄ grauit̉ impugͣbat fornicacōis demō ſic̄ ipſereferebat dicēs nobis et totumnoctē tꝑe hyemis nuūidꝰ ſtetit ſubgere; ita vt ꝯgelaretōnes carneˢeiꝰ Alio iteꝝ tꝑe impugnabatſpūs bloſphemie et. xl. dies acnoctes intruit ſb̓ tectū; ita vtcorpꝰ eiꝰ ſic̄ irracōnalis aliſrinocerotis duce̓t Huic qͦdā tꝑe demones tres ī die ſuꝑuener̄t de v̓bo fidei ꝯqͥrētes Et vnꝰ qͥdē dicebat ſearricinū. aliꝰ eunomicuū. alt̓vero appollinariſtā. Et iſtos diiune ſapiēcie graꝫ de teſtīonijſI2.