De verbiset veſtibus albis indutos Cū aūtcorpus dn̄i ſuſcepiſſent in quorūdāpultibꝰ lumē in quorūdā flamme videbat̉. Vt autē cognoſcerꝫde illis quoꝝ crimīa audieat cōionem illis porrexit ⁊ vidit vuū exeis clara facie ⁊ hō rabili; albiſqꝫpeſtibꝰ circūdatum. alteꝝ nigꝝ ethorribili vultū. Et poſtꝙͣ d̓imi miſterij graciā ſuſceperūt illū vis q̄dam illuſtrabat. illum vero aliuꝫquaſi flāmā ſuccēdebat. Orauitergo ep̄us de ſingulisque ei on̄ſcifuerant ſe edoceri. Aſt ans cutēāgelꝰ dn̄i dixit ei Oīa qͥ de ip̄ẜ audiſti vera ſūt. Sꝫ ille vnꝰ adhucin ſordibꝰ ſuis ꝑmonet ⁊ in voluntate peccādi. ideo illū nigra facieflāma ſuccēdi vidiſti. Ille vero alter ſimilis illi quidē erat ſicut audieras. ſꝫ ideo illū clora facie illuſtruri vidiſti. qꝛ recordatuſ hoꝝ q̄pͥus fecit ⁊ renūcians molis opei̓bꝰ cū lacrimis ⁊ genitibꝰ d̓i miſericordicꝫ poſtulobet; ꝓmittēs vtſi p̄terita illi fuiſſent pcc̄a remiſſaulteriꝰ nūqͣ ad ecidē rediret Etideo pͥoribꝰ criminibus deletis adhāt quā vidiſti grām ꝑuenit. Cūautē ep̄s de grā dei miraret̉ eo ꝙnōſolum de tormētis tum turpisvite hominē liberauei̓t. ſꝫ tāto honore eciā decorcuerit. rn̄dēſ angelꝰ dixit. Bn̄ mirai̓s hō em̄ es. Nādn̄s nr̄ ⁊ vr̄ naturalit̓ bonꝰ eſt ethomībus ceſſantibꝰ pcc̄īis petētibꝰſe ꝑ confeſſionē. nōſolum tormēScinctoꝝ patrum.18tri dimittit. ſꝫ ⁊ honore efficit dīgnos Sic em̄ dn̄s dilexit munduꝫvt vnigenitū ſuum ꝓ peccrtoribꝫdeſtinde̓t ⁊ ꝓ ipſis deret ad mortem. Qui ergo dum inimici eiuseſſent mori ꝓ ipſis elegit; quantomagis qnͣdo illi ꝓprij fiūt? Hoc gſcias qꝛ nullū pctm̄ humanū bonitutē dei vincit. ſi tm̄ modo ꝑ penitenciaꝫ vnuſquiſqꝫ ea q̄ pͥus ꝑfecerat aboleuerit mala. Miſei̓corꝰem̄ deus ⁊ infirmitutē huani generis ſcit ⁊ paſſionū fortitudineꝫet dycboli virtutē vel falloiciamEt cadentibꝰ quidē hoībus in peccata tāꝙͣ filijs indulgēs ſuſtinetemēdacionē. penitētibus vero tāꝙͣ languidis ꝯpatitur ⁊ mox ſoluens pcc̄a eoꝝ iuſtoruꝫ eciqꝫ illiꝰpreima tribuit. Audiens hec epiſcopus miratus eſt minis et glorificabat deum.¶Percunctacio cuiuſdum ſi debitos ſibi nummos deberet repetere.Capitulū. Cxlvij.Vidam frater requiſiuit ſenem dicens Si michi debꝫꝑaucos numos frater aliquis; iubes vt repetā eos? Cui ſenex ditSemel tm̄ modo dic illi cum humilitate. At ille dixit. Qd̓ ſi ſemeldixero et nichil michi dederit quidfacium? Tunc ſenex cūt Ulteriusnichil ei dicas. At ille dixit. Etquid faciam ꝙ non poſſum vnicere cōgitacōneꝫ meam niſi illi fuepo īportunꝰ? Cui ſiexiex.DimitteG j