ſe verbisEt reſpondit ei ſenex. Culpcire ⁊reprehendere memetipſū ſine ceſſacōne. Et dicit ei ep̄ūs non ē alicivic reqͥrēdo niſi hec.De frē peccante q̄ ad bectū Antioniū fugit. Ca. Cxxxviij.Ontigit fratri cuidaꝫ culpoiin cenobio. Et dū a ceterisincreparet̉ ad becitū ꝓfectus ē Anthoniū ⁊ inſecuti ſūt eū frēs Volēteſqꝫ eū retrahere ceperūt culpciˢexprobrare ei. Ille vero culpaꝫ ſefeciſſe denegobat. Inuentus ē autē ibi abbaſ Pafruciꝰ cui ꝯgnonierat Cephalus q̄ taleꝫ retulit auditā fratꝝ in ꝯgregacōe ꝑabolamVidi inquit in ripa flumīs hoīemvſqꝫ ad genua dimerſū Veniēteˢaut quidā vt eū porrecta māū extͣheretoſqꝫ ad collū dimerſerunt.Tūc btus Anthomꝰ de beato Pafnucio dixit. Ecce hō q̄ pōt aīas exveritate ſalucire. Quo frēs illi ſermōe ꝯpūcti cigētes pn̄aꝫ eum quidiſceſſea̓t ad cenobui r̄uocauer̄t¶ Peccantē quēpiā nō obiurgeri. ſꝫ potius orcire ꝓ eo debere.Ixit quidā Ca. Cxxxix.ſenex. Si videris aliquempeccantem ne mittas culpā in euſed in illū qui impugnat eū dicēſDe michi qꝛ iſte nolens victus ēſic ⁊ ego. Et plāge ⁊ inquire dei ſolatiū qꝛ oēs decipimur.¶ De Thymotheo diuinitus temptato quia peccantem fratrem expulit. Capitulum. Cxl.deōꝝ pr̄m.fo. ⁊nVidā Thymotheꝰ ancichoxita negligentē aliquē frēmaudiens interrogante ipſius obbate quid illi faceret; dedit conſilium vt eum expelleret de cenobio.Cum ergo ille expulſus fuiſſet ſtetim temptacio venit ſuꝑ Thymotheum. Et cum ploraret in cōſpectu dei ⁊ diceret; peccaui miſereremei penit ad eum vox dicens Thymothee ideo tibi hec cauſa veīt qꝛfratrem tuum in tempore neceſſitutis deſpexiſti.¶ Cuiuſmodi ſermo auditoi̓s aīmū ad obediendū vel impediat velepellot. Capitulum. Exli.Enex quidā dixit. Si quiꝰfratri ſuo iniunxei̓t cauſaꝫ⁊ hic cum timore dei et cum humilitate ſermo ꝓpter deum egrediturcompellit fratrem obedire ⁊ facereqd̓ iniunctum eſt. Si autem iubere quis cupiens non ſcd̓m dei timorem. ſed ex auctoritate ꝓpria fratri ſuo voluerit imperare videt deus obſtondita cordis ⁊ non illumpermittit vt audiat qd̓ illi preceptum eſt. quia monifeſtum ē opꝰdei qd̓ ſit ꝓpter deum et manifeſtaeſt auctoritas hominis. Quecūqꝫenim ex d̓o ſunt e principio humilitatem hobēt. que autem ex auctoritate etiracundia vel cōturbotōe ex immico ſunt.¶ De ſene qui ſuum cameluꝫ alijpreſtans ꝓpriā vtilitatem cā aliene ncc̄tatis omiſit. Ca. Cxlij.