De verbisergo illi meſti facti ſunt. qꝛ ꝓpteripſos latrones traditi eēnt iudici⁊ venientes ad cibbatem Doemene nūcicuer̄t ei factū Qui ſcripſitad heremitaꝫ dices. Reminiſcerepͥmā ꝓdicōeꝫ vn̄ facta ē ⁊ tūc videb̓ſecūdā ꝓdicōeꝫ. Niſi em̄ ꝓditus fuiſſes ab interioribus tuis. ſecūdaꝫꝓdicōem iuūiꝙͣ ꝑpetraſſes. Queꝫ ille ẜmonē cū aiūdiſſꝫ ꝯpūctus eſt ⁊in omni regione illa nominatusac ꝑ multum tēpus de cella ſua n̄exiens; ſurrexit ſtatim ⁊ venit inciuitatem ⁊ excuciens ſactrones decarcere publice liberauit eos.Interrogacō fratris ꝑ quā reꝫſaluari poſſit. C. Cxv.Vidaꝫ frater reqͥſiuit ſenēdicens. Dic michi pater rēvna qua cuſtodiaꝫ ut ſaluer ꝑ ipſam. Rn̄dit ei ſenex. Si potueris īiuriari et affici conuicijs ⁊ portareac tacere; mogna eſt hec res ſuꝑalici mādatr.¶ Qūo abbas Motuēs fruſtraſecum litigāti recōcilicitus eſt.Sbas No C4. Cx vi.tueſ aliqn̄ edificauit ſibi cellulā in loco qui dicitur eraicleonēEt duꝫ ibi a multis moleſtareturalterum locum introgreſſus eſt ⁊ſimiliter eciā ibi conſtruxit hobitaculum. Sed ꝑ inſidicis dyaboliquidā frater inuentus eſt illic quiper inuidium ſemper iram cum eohoberet. Propter qd̓ ſurrexit inde ⁊ ad ꝓprium regreſſus eſt vicuꝫScōꝝ pr̄mIet fecit ſibi illicquoqꝫ cellulam etrecluſit ſemetipſuꝫ in ea. Poſt tēpus autem aliquantum congregoti ſūt ſenes de illo loco vnde egreſſus eſt; deducentes ſecum eciqꝫ illum fratreꝫ cum quo hobuerat litem quatinus rogarēt eum vt rediret in ſpeluncum ſuam. Poſtꝙͣvero in vicinū locum venerunt tomelotes ſuas ꝙͣ illum fratreꝫ ibideindereliquerunt. ipſi autem profecti ſunt ad ſenem Et pulſantibꝰillis apertr feneſtra reſpexit eo⁊ cognouit; dixitqꝫ eis Vbi ſūt melotes veſtre? At illi reſponderūt.Ecce hic in vicinio ſūt vna cū illofratre qui tecū iraꝫ habebat. Hocpoſtꝙͣ ſenex audiuit et illos cognouit pre gaudio oſtium per qd̓ īgreſſus fuerat ſecure confregit.Et egreſſus cucurrit vſqꝫ ad locuꝫvbi erat ille frater et prior ipſe peintenciam cigere cpud eum cepitet amplexus eſt illū. Et introduxit illum in cellaꝫ ſuam et ꝑ tresdies conuiuatus eſt cum eis q̄ nūꝙͣ habebat conſuetudinem vt ieiuniū ſoluerēt Surrexitqꝫ poſteq ⁊ꝓfectꝰ eſt cum illis.fuluerit fratri triſticia laborantiQualiter obbas Poemen conCapitulum. Cx vijVidam frater requiſiuitEhotem Proemerē dicāeQuid faciam pater quonam conturbor a triſticia? Dicit eī ſenex.Neminem pro nichilo aſpicias.