Liberqꝛ ẜualuit quis effugere deore inimici hoc ad mirure.¶ Diffinitiua ſenis nō pollui hoīne ſordida cogitricōe ſi n̄ ꝯſenſei̓t.Rat̉ aliqͣs Ca. xxxviij.lint̓rogauit aliqͦs patrū Sipolluit̉ hō qn̄ res ſordids cogitatEt cuꝫ de hoc inqͥſicio fieret apudeos. alij dicebāt ec polluit̉. alij dicebāt nō; qꝛ ſi polluit̉ n̄ poſſumusſaluari nos q̄ ſumꝰ ydiote. ſꝫ hocꝑtinet ad ſaluteꝫ ſi ec q̄ cogitamꝰcorꝑalit̓ n̄ fecerimꝰ. Ille at frat̉ q̄int̓rogauerat n̄ ſibi ſufficere iudicas variā patꝝ rn̄ſionē abijt adſenē ꝓbaciorē ⁊ int̓rogauit euꝫ dehoc. Et rn̄dit ei ſenex. Scd̓ꝫ mēſurā vniuſcuuiſqꝫ reqͥrit̉ ab eo Rogauit gͦ frat̉ ille ſenē dicēs Petoꝓpt̓ dn̄m obſolue in v̓buꝫ hoc. Etdixit ei ſenex. Ecce forte iacet hicꝑas aliqd̓ deſiderabile Et dicit ſenex. Intrauerūt duo frēs ex qͥbꝰvnꝰ hn̄s mēſua̓s incignas exercitate vite. alt̓ v̓o ꝑuciꝰ Si gͦ cogitorcio illiꝰ ꝑfecti mota fuei̓t ad aſpectū vaſis illius et dixerit intra ſevolebā hrēvas illuda nō ꝑmanſerit in hoc. ſꝫ cito obſcidei̓t hmōi appetitū; nō eſt pollutꝰ Si vero illequi necdū ad menſuras inctioresattigit cōcupierit vas illud ⁊ exercitatꝰ fuerit cū cogitacōe ſuc deſiderio ꝯpellente ⁊ tamē nō tulerit illud; nō eſt inquincitus.¶ De becito Iohāne qui p̄ceptoinagiſtri irruētem in ſe leenaꝫ vinSecundusitam adduxit. Ca. xxxix.Ancti ſeniores dicebant dediſcipulo abbatiſ pauli noīne Iohāne ꝙ magnā hrēt humilitatē ⁊ v̓tutē obediēcie vt ec difficiles cas imꝑanti abbati ī nullo penitus ꝯtradicet. ſꝫ nec leuit̓ in aliqͦ murmuraret. Cū autē neceſſai̓us eēt in mōaiſterij vtēſilibꝰ fimꝰboum; miſit eū obbas ſuus in ꝓximodice vt reqͥreret ibi fimū boumet cū celeritate afferret ad mociſteriū. Erat aūt in loco illo malci beſtia leena. Stutī gͦ egreſſus ſupͣdictus diſcipulus eiꝰ Ioh̓es ibetẜm p̄ceptū abbatis Cūqꝫ ꝑgeretdixit abbati ſuo Dn̄e pr̄ audiui ꝙͣplurimos dicētes qꝛ ī illo loco mneſa beſtia leena ſit. Aunc ſenior qꝛioculairit̉ dixit ei. Si venerit ſuꝑte; tene ⁊ alliga eā adduceſqꝫ tecūCūqꝫ ꝑuēiſſꝫ ad locū iā veſꝑe; ſtati egreſſa leenai irruit ſuꝑ eū. Illeaūt ꝯp̄hēdēs tenere eā voluit. Illcaut excuciēſ ſe de māibꝰ eius aufugit. Seq̄bat̉ vero ille dicēs qꝛ abbas meus p̄cepit vt alligato ꝑduca te ad eū. Cōtinuo ſtetit beſtia.Et tenēs ea reuertebat̉ ad monaſteriū. Dū aut retardaret in iineabbas eiꝰ nimis ſollicituſ ꝓ eo triſtabat̉ grauit̉. Et ecce ſubito ſuꝑueīt diſcipulus eiꝰ tenēs ligatā leenā̄. Quācū vidiſſꝫ ſenior admiratus valde gras agebat ſaluaitorinr̄o deo. Dixitqꝫ diſcipulus eiusEcce dn̄e ſicut p̄cepiſti mͥ adduxiI