Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
36r
Einzelbild herunterladen
 

Ae perbis demones in paſſione fornicationis. Cogitubat aūt apud ſemeuipſū dicēs qꝛ forſitaꝫ oportet me mogis in oꝑe monuuꝫ laborae̓ ut extenuet̉ carnalis ſenſus meꝰ Ecatautē idē frat̉ arte figulus. Exurgēs fecit in luto plaſmauit qͣſi figurā mulieris dixit cogitacōibꝰtuis. Ecce vxor tua. Neceſſariumeſt ergo ut ſuꝑ ꝯſuetudinē addciꝰin oꝑe inquuum tuarū. Et poſt aliquantos dies iteꝝ ſimilit̓ fecit exluto plaſmauit qͣſi filiuni ſibi etdixit cogitacōibꝰ ſuis Ecce genee̓uit vxor tua filiciꝫ. Neceſſarium ē vt inogis inagiſqꝫ ampliꝰ exercecis oꝑa monuum vt poſſis paſcēte vxorē ac filiqꝫ tuam. Et itanimio laboe̓ macerauit corpº ſuuꝫut p̄uale̓t iaꝫ ſupportue̓ tātū loborē Tunc dixit cogitacōibꝰ ſuis.qꝛ p̄uales mimuꝫ iſtum ſuſtine̓laborē neqꝫ mulierē re q̄raˢ Vidēſāt deꝰ feruēs ꝓpoītū mētis eiꝰtumīe caſtitatis abſtulit ab eo moleſtiā īpugncicōiſ demonū gl̓ificauit dn̄m ſuꝑ inqgnitudīe grē eiꝰ. Niſtica bt̄ paſtoris ſm̄a debecmꝰ irā qͥdē cordetenꝰ obſcide̓. libidinē vero laboribꝰ affligere.Vidaꝫ frat̓ int̓ro Ca. v.gauit btm̄ abbatē Paſtoredicēs. qͥd faciā pr̄ qꝛ īpugnat mepaſſio formecicōnis rapior ī paſſionē furoris Et rn̄dēs ei ſcūs ſeīor dixit. vtiqꝫ dd̓ ꝓph̓c dicebatq leonē qͥdē int̓ficiebā naꝫ vrſūſcōꝝ potꝝfo. 36.frequēt̉ ſuffocabā. Hoc āt ita ītelligit̉ qꝛ furorē obſcidebā eb cimomeo. fornicacōnem autem in loboribus affligebam. Vbi btus yſacit fugiēs ordīemp̄ſbiterij indicō aſelli reꝑtus eſt.inter ſe ſemores patres etOnſiliū habuer̄t Ce. vi.oēſ moncichi hītantes in he̓mo ſcychie ꝯſenſerūt vt btūs yſacit preſbiter eis ordinde̓tur in eccleſiain ipſa heremo ſita ē vbi conuenitdie horai ſtatuta multitudo mōcichoꝝ qui in illa heremo ꝯu̓ſanturAudiens autē ſupradcus abbasyſcicit huiſcemodi ꝯſilium; fugitin egiptū obſcondit ſe in quodaꝫqgro inter frutecta; arbitrās ſe indignuꝫ eſſe honore p̄ſbiterij. Qun̄plurimi āt frēs monachi ſequebātur vt ꝯp̄henderet eum. Cuꝫ autēapplicuiſſent ad veſperū in eodemagro ꝓlōgiꝰ ut r̓ficerēt̉ fatigati deitinere. ea̓t em̄ nox; dimiſer̄t ciſellum eis ſūptus portubat in itinēvt paſceret Cunqꝫ āt paſcereturciſellus ꝑuenit ī locū vbi ſupͣdcusabbos yſcāc latitubat. Cūqꝫ illuxiſſꝫ dies reqͥrētes mochi eſellūuener̄t ad eundē locū vbi ſeīor ſeoccultauec̓t ā̄mirātes valde diſpēſcicōeꝫ d̓inaꝫ ꝯp̄hēdētes ligareꝯſtrige̓ voluer̄t ita ꝑduce. Veneu̓bilis āt ſemor ꝑmiſit dicēsIuꝫ poſſuꝫ ꝯtrͣdicere vob̓ qꝛ forſi voluntus dei eſt vt licet īdignꝰſuſcipiam ordinē p̄ſbiterij.