Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
34r
Einzelbild herunterladen
 

De VerbisE ſene qui iniuriāti ſe munee̓trāſmittebat Ca. Cxiij. fo. 43.Onſiliū abbatiꝰ Syſoi ne monachus ſuis ſe defendat manibuˢCapitulum. Cxiij.fo. 13.OE magno heremita ſuꝑ quē latrones irruerūt Ca. Cxiij. f. 13.Ntrogacō fr̄īs quā ſaluciripoſſit. Ca. Cxv̓..f. I4.Homo abbas Motuēs fruſtrͣſecum litiganti reconcilictus eſtCapitulū. Cxvi..fo. 44.Bbas Paſtor qͣlit̓ conſulueritfratri triſticia laboranti. Capitulum. Cxvij.fo. 14Vid abbas Yſidorus rn̄dei̓t demonibꝰ diuerſis eum modis tēptūtibus. Ca. Cxviij.f. 14.Si demones cibbati Moyſi nichil in eum ſe poſſe profeſſi ſunt.Capitulū. Cxixfo. 14.Vomō homo qͦciēs ceciderit; tociēs r̄ſurgere neceſſe hobebit Copitulum. Cxx.fo. 44.Eſponſio Achille obbatie int̓rogant̉i; cur tediū in celle ſuā p̄cteretur? Ca. Cxxi.f. ⁊4 Onacho non morādum extcellam. Capͥ. Cxjxij.fo. 14QDe tria cuſtodiendo ſaluet̉ homo. Ca. Cxxiij..f. vx. Aterrogacō tuiuſdā vtꝝ meliºſit remōcius; an alijs hobitureCapitu. Cxxiij..fo. I.j.Sba Lenō in quo egipcios moncichos; ſiris greciſqꝫ pretulerit.Capitulū. Cxxv..f. xxDanctoꝝ patrū.34 Erba ſenis ſint ex qͥbꝰ detrimētū cinime generatur. CapitulūCxxvi.fo. xj. Māta ſui abiectione ſenex obſequm declinaiuerit humanuꝫ. Copitulum. Cxxvij.f. xj.Qd̓ ſicut impoſſibile ē ſiue clauonauum firmā fieri ita ſine humilitrite monachum poſſe ſaluari. Copituluꝫ. Cxxviij.fo. 2⁊.Tem emnis labor ſine hūilitate vanꝰ ē. Ca. Cxxix. fo. ⁊⁊. Si ſacerdos ydoloꝝ diſcipuluꝫſancti Nacharij cecidit. Capitu.Cxxx.fo. xj.Si btūs Anthomus diuina reuel acōe didicit omnes dycboli lequeos ſola humilitate euādi deCoriario poſtmodum moncicho.;Capi. Cxfo. 46.xxi.Qūo intelligēd̓ ſit illd̓ apl̓icū oīcimūde mūdis Ca. Cxxxij. f. 46. id ſit mala horrere Copitu.Cxxx. ij.f. ⁊6..Qd̓ ꝓximū ſuū nūqͣ deſpicit ſibn̄ ſeip̄ꝫ ītēdit Ca. Cxxxiiij. f. 46.Qd̓ detractor ꝓpriā⁊ aliēaꝫ amma ꝑdit Ca. Cxxxv.fo. 16I Eqͥs ſeipſū iuſtificet et aliūdēnet. Ca. Cxxxvi.fo. 16.OEntētiā Theophili ep̄i optima viā ſeipſū quēqꝫ reprehendereCap̓. Cxxxvij.fo. 26.IE fre peccate ad bt̄m̄ Anthoniū fugit. Cxxxviij. f. II.Eccantem quempiam non debere obiurgari ſed pocius orare