De inſtitucōeIn rabiē terſū ꝓphetice curauit.Vnqꝫ ſecretus r̄ſideret in hepemo aidoleſcens quidam quimorſu conis rabidi actus in rabiem̄ verſus erat; multis vinctuscathenis ad eū deducit̉; ꝓſequentibus eū parentibꝰ et rogantibuꝰꝓ eo At ille. Quid mͥ moleſti eſtiꝰhoīeſ? Supra merita meci eſt qd̓petitis Sed tamen hoc vobis indicare poſſum ꝙ in monibꝰ vris eſtſantas eius Reddite vidue bouēquē furati eſtis et ſanꝰ vobis reddetur filiꝰ veſter. At illi extimuerūt quidē valde ꝙ ea que in ſecreto geſta ſūt nō lotuerūt hoīem deigauiſi ſūt trmē ꝙ hanc eis viumſalutis oſtendit. Et ſue mora vtreddiderūt direpta orante homīedei eciā iuuemi ſanitas redditur.¶ Qualiter ei aſuus ſeruiuit etnilū fluuiū qualiter trāſmeauitIio quoqꝫ tēꝑe cū veniſſēt adeū qͥdā; ꝓbae̓ volēs quios ipſoꝝ dicit doliū ſibi eſſe neceſſariuꝫvbi aqua ꝓ aduenientibꝰ ꝯgregaret. Et cū polliciti fuiſſēt ꝑloturoſe. vnꝰ ex ip̄is guē ſibi duxit dicēˢpoſſe ꝑiclitori camelū ſuū ſi ei tamgraue omus imponeret. Et dit adalterū Tu ſi vis defer aūt ſi potesego camelo meo parco ne moricit̉Tum alter Nichi inqͥt vt ipſe noſti camelus nō eſt ſed aſinus Nūqͥd poteſt qͦd camelꝰ portare nō valet; aſinus portue̓? At ille fac tū inqͦt vt vis tu videris. ego em̄ nō itēMoncithoꝝ.285rimā camelū meuꝫ Aū ille Ego inqͥt imponā aſino pondus qͦd tu camelo tuo oueroſū dicis et meritohoīs dei facient quod inpoſſibile ēeſſe poſſibile Et ita impoſitū doliūaſino ꝑuexit vſqꝫ ad monaſteriuꝫhominis dei ita vt nec ſentiret aſinus ſi aliqͥd oneris porturet. Quevbi vidit ammō bene feciſti inqͥtin aſino deferens doliū. college eītui mortuus ē camelus Et regreſſus īuenit ita geſtū vt predixeratfamuſus dei. Sꝫ et multa alici ꝑeūdn̄s ſigna oſtendit. Nam ⁊ fluuiū nilū cū trāſire vellet ⁊ exuereſe erubeſcerēt; ſubito ī alteram ripam trāſlatus eſt Secitus auteꝫantomus in ſūma q̄miraicione vite eius īſtitutionē atqꝫ amni virtutes hobuiſſe memorat̉.¶ Iaus patris bem de cuius oreneqꝫ iuramentū neqꝫ mēdaiciū ꝓut aſſerebāt fratres proceſſit.Idimꝰ ⁊ aliū Ca. xxviij.ſe nē manſuetudine oēs ho2mines precellentē Senū noīe de qͦciſſerebant frēs q̄ cum ipſo erantꝙ neqꝫ iuramentū neqꝫ mēdcicium ex ore eius ꝓceſſerit neqꝫ vllus hominū iratū viderit eū aliqn̄aut ſermonē ſuperfluū ocioſūqꝫproferentē. ſꝫ erot vita eius in ſūmo ſilencio moreſqꝫ traquilli et ꝑomnia quaſi angelici ordinis virhumilitatiſquoqꝫ inimēſe ⁊ in ōnibus ꝓ nichilo ſemetipſū ducensDeniqꝫ multuꝫ nobis rogātibꝰ vtD i