libernobis arbores palmaꝝ aliorūqꝫpomorum quas ipſe plantauerae⁊ dicebat. Hec me in he̓mo plātore ruſticanorum fides ammonuitAt em̄ vidi eos tantam fidem habete vt arenam ſub noſtris veſtigijs colligētes ꝑ egros ſues ſpargerēt ⁊ terraꝫ ſterilem ad tociꝰ fecunditatis verterēt vbertateꝫ pudor inꝙͣ eſt ſi nos infei̓ores inuenicimur in fide quoꝝ fides ꝑ nos conſignata eſt deo.¶ De Theone qui ꝑ feneſtraꝫ infirmus manum ꝓferēs ⁊ vniꝰ cuiuſqꝫ capiti ſuꝑimponens ac benedicens eos cibomni egritudine remittebat. Ca. xix.Idimus ⁊ auū nō longe abvrbe ad eam ꝑtem que mittit ad heremū nomine Thennē virum ſanctum intra cellulam ſuaꝫclauſum ſolitarium qui ꝑhibebat̉triginta annis ſilencij habuiſſe cōtinentium; quiqꝫ tam multus virtutes faciebat vt ꝓph̓a apud illoˢhoberetur. Conueniebat namqꝫad eum ꝑ ſingulos dies infirmoꝝplurima multitudo ad quos ille ꝑfeneſtram manū ꝓferens ⁊ vniꝰcuiuſqꝫ capiti ſuꝑimponens ac benedicens eos ſanos ab omni egritudine remittebat. Hic eciqꝫ ipſoviſu tam honorabilis fuit tantūqꝫ reuerencie gerebat in vultu vtinter hemines angelus videreturītri letus oculis ⁊ plenus tociꝰ gracie apporebat.Primus¶ Qualiter idem pater latronesdrando ligauit.Dic cum ante paruum tempus ut comperimuſ nocte lotrolies ſuperueniſſent aurum ſeapud euꝫ inuenturos ſperantesorcicōne ſolita ita eos vinxit vt foribus eius affixi mouere ſe omninō non poſſent. Nane vero cū adeum turbe ſolito conueniſſent ⁊ viderent ad ianūcis eius latronesvolebant eo s igni tradere. At illereruꝫ neceſſitate compulſus vnūeis ſolummodo locutus eſt verbū.Sinite inquit iſtos abire illeſosalioquin gratio a me refugit ſanitritum. Populi vero ut audirenthec contrudicere nō audētes dimiſerunt eos. Latrones vero videntes qd̓ ſecum geſtum ē obiecta ſcelerum voluntate preteritoꝝ malorū penitentiā cigētes ad monciſteria vicina confugiunt etqꝫ ibidememendacioris vite formam modūqꝫ ſuſcipiunt.Qualiter idem pater predictustrium lingucirum; egipcicice. grece. latine peritus fuit.Rat autem ſupradictus virſeruditus non ſolum egiptiorum ⁊ grecorum linguai. ſed ecioꝫlatinorum vt et ab ipſo ⁊ ob ipſisqui ei ciderant didicimus. Sed ⁊ipſe releuere cupiens et conſolariperegrincicōnis noſtre loborem intubella ſcribens ad nos graciam.doctrinamqꝫ ſui ſermonis oſtēdit