liberſi hec vera loquerent̉. Et cū perſeuerantici ſui fidem rei feciſſet monent eum ut ſi hec vellꝫ illa penitus omitteret. De hinc cum religiom̄s micia ſuſcepiſſet orat ſibi dori precepta quibus vium ſalutisdeberet incedere. At illi tres ei primi pſalmi verſiculos tradūt Quibus ille diligenter cōſideratis ſufficere ſibi ait eos ad vium ſalutiet ſcientiam pietatis. tribuſqꝫ diebus permenens cipud eos ad heremum proficiſcitur Vbi plurimotempore demorcitus ⁊ die ⁊c noctein oracōne cum lacrimis ꝑ̄durascibum ex radicibus capiebat herbarum. Regreſſus autem ad eccleſiam tres verſiculos pſalmi quoſperceꝑat ci preſbiteris non ſolumperbis ſed ⁊ rebus etqꝫ operibusreddidit. Preſbiteri vero inirabantur ꝙ ſubito conuerſus acerrimā ſtatim imecerit ſibi obſtineciaꝫ ⁊ inſtruentes eum plemius exdiuinis ſcripturis hortabatur euꝫſecum demorari. At ille ne videretur eſſe inobediens vna cipd̓ eosexigens ebdomadaꝫ rurſus ad heremum pergit atqꝫ ibi per ſeptemcontirios annos in omni abſtinēcia degens; plenitudiueꝫ gratie cōſequitur a duo; ita ut omnes peneſcripturas memorit̉ retineret. Ponem vero dn̄ica die tm̄ ſumebat ⁊hūc diuinitus delatū Ac cū ororꝫſurgens ab orcicōe inueniebat ponem poſitum quem nemo detulea̓tPrimushominum. Hunc vbi cū graciarūactione ſumpſiſſet ſufficiebat ei vſqꝫ ad alteram dominicum.¶ Qualiter inter aliq miraculopaiter Mūcius diſcipulū ſibi de tumulo reſpondere fecit.Oſt multum autem tēporisiteꝝ regreſſus q deſerto exēplo abſtinēcie ſue ꝙͣ plurimos adymitacōnem ſui muitauit. Interquos acceſſit ad eum cidoleſcēs q̄dum cupiens eius eſſe diſcipuluscui ille cum hobitum monai choruꝫhoc eſt lebitōnem ⁊ cuculloꝫ ec melotem que eſt caprina pellis inpoſuiſſet docere eum de ceteris monachorum inſtitucionibus cepit.;Nulta ſane cum ſollicitudine cūa̓bat ſicubi quis criſtianorum fuiſſet defunctus ut ſepeliret eū Quēcum vidiſſꝫ ōdoleſcens ille diſcipūlus ſuus cū ſummo diligēciā mortuis indumenta optanteꝫ dicit adeum Vellem vt ⁊ me mortuum itoindueres ac ſepelires incigiſter Atille ait Ita faciam fili⁊ tam copioſe induaꝫ donec dicās ſufficit Pnon multum vero temporis defunctus eſt adoleſcens ⁊ predictus ſermo completur. Cuꝫ enim plurimoindumēta ei circumdediſſet ait adeum coram omnibus. Sufficiūttibi hec ad ſepulturam tuum filiole; an adhuc viſ ut aliqͥd addumꝰTūc defunctꝰ vocē cūctiſ aiūdiētibꝰemiſit obuelatā iaꝫ facie vultūqꝫ