Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
8v
Einzelbild herunterladen
 

De inſtitucōeaut ſi qn̄ t̓pes iniecerit ammogitacōeˢ quo depelli poſſint obici ille vt ꝯpulſus eſt monita fr̄ibꝰ dare et ſalutis eos viā docereac de inſidijs demorū quas ſꝫuisdei intēdūt. facere ſꝫmonē. illosde plene ſufficient̓ edocuit. ſibi vero ipſi ſtimulos ꝯpūctōis incēdit in ſemetipſū regreſſus ait Qūoalios ego moneo; ip̄e decipior?Aut quomodo alios corrigo quimeip̄m emendo; Age o miſerfacito ip̄e pͥor facere alioſdoceſCūqꝫ huiuſmodi increpoicionibꝰvteret̉ adu̓ſus ſametipſū intellexiſſet ſe miſerabilit̓ ſupplātatūvoledicēs fratribꝰ cōtinuo ſe curſu rapidiſſimo in heremuꝫ deditad ſpeluncā de qua diſceſſerat rdijt. ꝓſternēs ſe domino in orcicionē dicēſ Niſi dn̄ſ adiuuiſſꝫ mepaulominꝰ hobituſſꝫ in infernoaīci mea Et iteꝝ Paulominꝰ fuiin ōni malo. paulominꝰ ꝯſūmouerūt me in terra. In hoc verepletū eſt qͦd ait ſcriptura Fr̄ frēꝫadiuuās exaltubit̉ ſicut ciuitasmunita fortis. Poſt hec veromāſit ōni vito ſuai in luctu lacrimis; vidēs ſediuinitꝰ ſibi ꝯceſſūceleſtis mēſe bn̄ficiū ꝑdidiſſe. Cepit em̄ in lobore rurſus et ſudorevultꝰ ſui māducure panē ſuum.Concluſit em̄ ſe intra ſpelūca acqꝫ in cinere cilicio iacens tadiulugēs flenſqꝫ ꝑmāſit in orōnibusdonec aſſiſtēs ei qgelꝰ dn̄i dicerꝫMoncichorumad Suſcepit dominꝰ pm̄aꝫ tu r̄propiciatꝰ eſt tibi Sed cauene vltͣ elatꝰ decipiaris. Venientaūt ad te frēs qͦſ ip̄e docuiſti deferētes tibi benedictōnes quos ſuſciꝑe ne r̄cuſes fūens eis cibugrāſ cige deo tuo Hec cūt locutuſſū vobiſ filioli vt ſciretiꝰ. in hūilitate quāto ſit firmitaſ. in elecione rumna ꝙͣ ꝓxima Ideo deniqꝫet ſaluator nr̄ pͥmā bt̄itudineꝫ dehūilitate noſ docuit dicēſ. bt̄i pauꝑes ſpū. qm̄ ip̄oꝝ eſt rͣgnū celoꝝſimul vt huiꝰ modi exemple diſcētes. caucores ſitis. ne demōibꝰin cogitacom ſubtilitate ſeducamiin Propt̓ec em̄ forma huiuſmodi inter moncichos obſeruat̉. vtſi qͥſ ad eos venicit ſiue vir ille ſeumulier ſit. ſine ſenex ſiue iuueniꝰeciā ſi notus eciā ſi ignotus. anteōma vt oro ficit nomen dn̄i inuocet̉. qꝛ ſi fuerit aliqua trāſformocio demonū ꝯtinuo fcā orōne defugit Si v̓o in cogitucōe vrā fuggerūt ip̄i demōes aliqͥd vnde laudari debeatis extolli acqͥeſcatiꝰeis. ſꝫ tūc incigis voſmetip̄os hūiliatē in cōſpcū dn̄i nichilo ducite vobis illi aliquid de ſectādoggeſſerint. Deniqꝫ ec melaude ſufrequent demōes noctibꝰ ſeduxerūt vt neqꝫ oraire me neqꝫ r̄quieſcere ꝑmitterēt fantaſiais quaſd tota noctem ſenſibꝰ meis et cogitacōibꝰ ſuggerētes. mane v̓ovelut quadā illuſiōe ꝓſternebāt