Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
7v
Einzelbild herunterladen
 

liberIpſe d̓o intātū virtutibꝰ ꝓfecitet ita oͣrtus moribꝰ effectꝰ ē qc itod̓inci gra repletꝰ ut oīs hec regioqͣſi de celo lopſū viderit vnuꝫ ex numero crede̓t angelorūupene ſimul ctꝫ vno ore dicētes heceſt mutacō dextre excelſi Quantiexēplo eiꝰ ſemetipos deſꝑciuerāt. rurſus ad ſpē ſalutie r̄greſſiſūt emēdacōꝫ ſui quā pͥus deſꝑeuerāt p̄ſūpſer̄t quāti admiracōeeiꝰ de ipō inferno pctōꝝ retractiſūt ad virtutū indolē reꝑati Illonāqꝫ tāta īmutricōe ꝯu̓ſo oībꝰ oīciviſa ſūt poſſibilia. ſolū emēdacō moꝝ florebat in eo aſſūpcōvirtutuꝫ veꝝ grū dei plurima eicollata ē. Signa em̄ et ꝓdigiaab ipō facta ſūt quātū apud deuꝫhrēt meriti teſtabāt̉. Sic hūilitaˢ ꝯu̓ſacō bonoꝝ oīm materia p̄betElacō deſꝑacō interitꝰ mortiſ ē Ad effugiēdo vero ꝑicula lopſuum ꝯq̄rēdā d̓i grqꝫ citꝫ ipſiꝰ d̓imtatis euidēciorē noticiā capiendāplurimū ꝓdeſt ſecrecior ꝯu̓ſacō ethe̓mi interioris hītricio. Qd̓ vogn̄ta verbis ꝙͣ rebus ipſis exēplisdocere melius puto. De heremita celeſtis ponisalimonia ꝑdidit elatus recepithūiliatus Et de ob itu ipſius becitiIoh̓is.Capitu. vi.Vidā moͣchꝰ fuit in he̓mohac ceteris īterior ē hītabat. piue̓s ānos ī abſtinēcioꝑduraſſꝫ ꝓfectꝰ tꝑe ꝓpe iaꝫ ad ſePrimusnileꝫ vēiſſꝫ etatē virtutis floreadortus ac tociꝰ cōtinēcie inagͥtudine ſublimatꝰ ī or̄one ymniſſedule deo deẜuie̓t tāꝙͣ emei̓to militi ſuo dn̄s remūeracōeꝫ ꝑatutpote ī corꝑe adhuc poſitꝰ ad īſtargeloꝝ ī corporee vite officijs fungeret̉ dignū iudicas ā̄nonaꝫ celeſtēp̄be̓ ei ī deẜto qui celeſtē r̄gē iuigibꝰ p̄ſtolobat̉ excubijs Dolens geciō deꝰ in ſeculo remūerare eiᶜfidele ꝓpoſitū ad ꝓuidēcie ſue ſollicitudinē quotidiuni victus eius reuocat curā Vt em̄ cibi vſū popoſciſſet natue̓ nccitus ingrediēs ſpelūca ſuqꝫ īueīebat mēſule ſue panēſuꝑpoſitū mire ſuauitatis miriqꝫcādoris Ex r̄fectus grās d̓inep̄ſtancie referēs rurſo ad ymnoſ or̄oes ꝯu̓tebat̉ Ad quē multe ec̄reuelcicōes multeqꝫ ei de futurisrebꝰ a deo p̄monicōes fiebant. Inhijs talibꝰ ac tātis ꝓfectibus poſitus qꝛ qͣi gloriori de meritis ſuiscepit celeſtis bn̄ficij munus viteſue meritū duxit; ꝯtīuo ſubintrat ꝑua q̄dā deſidia ta ꝑua quānec poſſꝫ adu̓te. Pꝰ hec creuit moior negligēcic ita ut tardior iaꝫ fieret ad ymnoſ ſꝫ ad or̄oeꝫ pigriſurge̓t. pſalmiqͦꝫ ipſi ec pͥusvigilancia canerēt̉. ſꝫ vbi paꝝ qͥdexhibitū fuiſſet ſoliti miniſterijma eius quaſi mimo laboe̓ fatigata quieſcere feſtincibat. quia ſenſus eius reprobus effectus de ſuperioribus ad inferiorā corruerat