liberIpſe d̓o intātū virtutibꝰ aī ꝓfecitet ita oͣrtus moribꝰ effectꝰ ē qc itod̓inci gra repletꝰ ut oīs hec regioqͣſi de celo eū lopſū viderit ⁊ vnuꝫeē ex numero crede̓t angelorūu oēpene ſimul ctꝫ vno ore dicētes heceſt mutacō dextre excelſi Quantiexēplo eiꝰ q̄ iā ſemetipos deſꝑciuerāt. rurſus ad ſpē ſalutie r̄greſſiſūt ⁊ emēdacōꝫ ſui quā pͥus deſꝑeuerāt p̄ſūpſer̄t quāti admiracōeeiꝰ de ipō iā inferno pctōꝝ retractiſūt ⁊ ad virtutū indolē reꝑati Illonāqꝫ tāta īmutricōe ꝯu̓ſo oībꝰ oīciviſa ſūt poſſibilia. Nō ſolū eī emēdacō moꝝ florebat in eo ⁊ aſſūpcōvirtutuꝫ veꝝ ⁊ grū dei plurima eicollata ē. Signa em̄ et ꝓdigia q̄ab ipō facta ſūt quātū apud deuꝫhrēt meriti teſtabāt̉. Sic hūilitaˢ⁊ ꝯu̓ſacō bonoꝝ oīm materia p̄betElacō ⁊ deſꝑacō interitꝰ ⁊ mortiſ ēcā Ad effugiēdo vero ꝑicula lopſuum ⁊ ꝯq̄rēdā d̓i grqꝫ citꝫ ipſiꝰ d̓imtatis euidēciorē noticiā capiendāplurimū ꝓdeſt ſecrecior ꝯu̓ſacō ethe̓mi interioris hītricio. Qd̓ vogn̄ta verbis ꝙͣ rebus ipſis ⁊ exēplisdocere melius puto.¶ De heremita qͥ celeſtis ponisalimonia ꝑdidit elatus ⁊ recepithūiliatus Et de ob itu ipſius becitiIoh̓is.Capitu. vi.Vidā moͣchꝰ fuit q̄ in he̓mohac q̄ p̄ ceteris īterior ē hītabat. qͥ dū piue̓s ānos ī abſtinēcioꝑduraſſꝫ ⁊ ꝓfectꝰ tꝑe ꝓpe iaꝫ ad ſePrimusnileꝫ vēiſſꝫ etatē oī virtutis floreadortus ac tociꝰ cōtinēcie inagͥtudine ſublimatꝰ cū ī or̄one ⁊ ymniſſedule deo deẜuie̓t tāꝙͣ emei̓to militi ſuo dn̄s remūeracōeꝫ ꝑatutpote q̄ ī corꝑe adhuc poſitꝰ ad īſtar q̄geloꝝ ī corporee vite officijs fungeret̉ dignū iudicas ā̄nonaꝫ celeſtēp̄be̓ ei ī deẜto qui celeſtē r̄gē iuigibꝰ p̄ſtolobat̉ excubijs Dolens geciō deꝰ in hͦ ſeculo remūerare eiᶜfidele ꝓpoſitū ad ꝓuidēcie ſue ſollicitudinē quotidiuni victus eius reuocat curā Vt em̄ cibi vſū popoſciſſet natue̓ nccitus ingrediēs ſpelūca ſuqꝫ īueīebat mēſule ſue panēſuꝑpoſitū mire ſuauitatis miriqꝫcādoris Ex qͦ r̄fectus ⁊ grās d̓inep̄ſtancie referēs rurſo ad ymnoſ⁊ or̄oes ꝯu̓tebat̉ Ad quē multe ec̄reuelcicōes multeqꝫ ei de futurisrebꝰ a deo p̄monicōes fiebant. Inhijs gͦ talibꝰ ac tātis ꝓfectibus poſitus qꝛ qͣi gloriori de meritis ſuiscepit ⁊ celeſtis bn̄ficij munus viteſue meritū duxit; ꝯtīuo ſubintrateū ꝑua q̄dā deſidia aī ta ꝑua quānec poſſꝫ adu̓te. Pꝰ hec creuit moior negligēcic ita ut tardior iaꝫ fieret ad ymnoſ ſꝫ ⁊ ad or̄oeꝫ pigriſurge̓t. pſalmiqͦꝫ ipſi nō ec qͥ pͥusvigilancia canerēt̉. ſꝫ vbi paꝝ qͥdexhibitū fuiſſet ſoliti miniſterij aīma eius quaſi mimo laboe̓ fatigata quieſcere feſtincibat. quia ſenſus eius reprobus effectus de ſuperioribus ad inferiorā corruerat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten