diſſenſiones. qn̄ ꝑtes ⁊ tumultus faciūt in eccici. Secte .i. he̓ſes. inuidiede alienis boīs. hoīcidici ad lrām velmēdoſe detractioēs. ebrietates aſſidue. cōmeſſacōnes ſuꝑflue. et hijs ſimilia q̄ p̄dico vobis an̄ iudicē dumlicet pintere ſicut p̄dixi. qꝛ qui talicicigūt regiui dei nō poſſidebunt ergodapnabūt̉ in īferno. Ecce hobes duodecī fructus male arboris ẜm gloſam expoſitos. ¶ De tercō nota ꝙp̄miū bonaꝝ arb̓oꝝ erit ꝙ videlicettrāſplantabūt̉ in ꝑadiſū dn̄i. Vndeiēm. xvij. Bn̄dcus vir qui cōfidit indn̄o ꝓpter ſecuritatē cōſciēcie. et eritdn̄s fiducia eius in ſeꝑcicōe corꝑis ⁊aīe. et erit taꝙͣ lignū qd̓ trāſplātat̉ſuꝑ equas refectioīs et̄ne qd̓ ad humore cōſolciconis diuine mittit radices ſuas .i. palatū que. et nō timebitcū venerit eſtus diſcrecōis iudicicirieet erit foliū eius viride .i. iuiꝙͣ ſilebit⁊ dei laude nec aliqn̄ deſinet face̓ fructū .i. ſemꝑ iocūdabit̉ in fructibꝫ illisquos cittulit ex meſſe militātis eccīeSuppliciū qͦꝫ molaꝝ arboꝝ erit ꝙſuccidēt̉ ſecuri mortis eterne quā exacuerunt per pcc̄a ſua. ſucciſe veromittent̉ in ignē eternū. De hac ſucciſione et ignis adu̓ſtionē dicit iohānes baptiſta. math̓i. iij. Faicite fructum diguum pͥme. Iam em̄ ſecurisad radicē arboris poſita ē. Omnisem̄ arbor quē nō facit fructu dn̄i excidetur et in ignē mittet̉. O qͣm infelix erit ille qui mittet̉ in ignē eternūmimia ferocitate in miſeros pcc̄ōresſeuientē. Rogote ergo dn̄m ut tanꝙͣbone orbores ſic mō faciamꝰ fructꝰhonoris et hoēſtatis ut trāſferri merecimur in ꝑadiſū ꝑpetue cmeītatie¶ Dm̄ca ix.exvjOmo quidā erat diues qui hobebat villicū et h̓ diffamatusē apud illū qͣi diſſipoſſet bona illiuset vocauit eū et dit illi. Quid eſt hocqd̓ audiui de te redde racōnē villicoconis tue ¶ Quinqꝫ ſūt hic notādoPrimū ē quid ꝑ diuītē hoīnē intelligatur. Scd̓m ē quid ꝑ villicū eiusexpͥmaitur. Terciū eſt que ſit vocacōqua villicus vocat̉. Quartū eſt dequibus villicationis ratio requirat̉Quid eſt ꝑ quid dn̄s ꝓpicicibilis efficiatur. ¶ De primo uo ꝙ ꝑ diuitemhomine ip̄e dei filius intelligit̉. Vn̄ip̄e d̓t in pͣs. Neus ē orbis terrarūet plenitudo eius. Itē ip̄e d̓t ꝓu̓. viijchecū ſūt diuicie et gloriā et opes ſuperbe. Ipſe vero dei filius licet ſūmediues eſſet in ſuūi patris. venire tn̄ꝓpter nos voluit in vterū virginisibiqꝫ ſe exinciniuit formā ſerui accipiens ibiqꝫ ſe pauꝑtati cōpulauitquam tātū adcimauit. ꝙ nunꝙͣ eōrepudiauit. ſed ſtans in cruce interdilecte pauꝑtrtis amplexus expie̓uit. Vnde ad chorin. ij. viij. Scitisgraciā dn̄i nr̄i ihu qm̄ ꝓpt̓ nos egenus factus eſt cū eſſet diues ut illiꝰinopia vos diuītes eſſetis. ibi d̓t gloſa. Per illius pauꝑtatē obiecimusponnos imquitatis ut indueremurſtola immortalitatis. Neo aūt ſe cōtempuat. p̄auꝑ in cella. diues in cōſciencia. ſecurior dormit in terra ꝙͣꝫcum auro diues in purpura. ¶ Deſcd̓o nō ꝙ ꝑ villicū q̄libꝫ hō ītelligit̉d̓t ei gloͣ ꝙ villicꝰ in loco iſto idē ē ꝙ