elemoſinis nr̄is interiores et exteriores pauꝑm anguſticis ꝑungamusQuarto debemꝰ dn̄o lac p̄ponere ꝑqd̓ ſubditoꝝ inſtructio demonſtrat̉.Pueri quippe lacte alūt̉. Ita qͥlibetdebet pueros ſuos ac reliquā faīliōſuā fidelit̓ erudire ut videlicꝫ deo ſeruiāt in oī morū hoēſtote et vite ſcitote. aliqs redditurus ē rōnē de oībus ip̄oꝝ corā deo. Nalꝰ eciē homoeſt arbor ſub qua demones comorātur. Vn̄ d̓r yſa. xxxiiij. Ibi cubabit lomici et inuenit ſibi requiē. Ibi hobitebit ericius et enutriuit catulos etcircūfodit fouit in vmbra eius. Illiccōgregati ſūt miliū alter ad alterūIamia q̄ ē crudeliſſimo beſtia deſeuiens eciā in corꝑo mortuorū ſepulto.ſiqͣt dyobolū qͥ deſeuiet in qīas pͣcc̄ōrū in inferno ſepultas. Per criciumqui m̄ltis duris ſetis et ccutis ē circūd qtus. dyciꝰ eciā figurat̉ qui mille tormētis inqͥetebit iniuſtos. Permiluos qͥ rapuit pullos et laceranteos eciā deōnes intelligūt̉ qͥ impiosalais dn̄i fugiētes ꝑpetuo lacea̓būtEt certe omīs p̄dc deōnes habituntmō in cordibꝫ pcc̄ōrū. ¶ De ſcd̓o nōꝙ quelibet arbor vtꝝ bona ſit autmala ex fructu ſuo cognoſcit̉. Nonp̄t em̄ ut d̓t veritas in hōdierno euāgelio arbor bona fructus molos facere. neqꝫ arbor inola fructꝰ bonosface̓. Vn̄ eciā d̓t dn̄s math̓i. vij. Exfructu ſuo orbor cognoſcit̉. Quis ātſit fructus bone orboris en̄dit paulus ad gal̓. ita dicens. Fructus autſpūs .i. arboꝝ illaꝝ ſub quibꝫ requieſcit ſpūs ē caritos que de terra corad celum euocat. Gaudiu ideſt puricus ſciē. pax qn̄ ſe hoīes inuicē nō inquetāt. patiā adu̓ſoꝝ. longanimitus expectacōis de ꝓmiſſis dei. bonitos .i. dulcedo ai. benignitas. largitas reꝝ. mōſuetudo qn̄ hō nō ē intractobilis ſed potius tractobilis. fidesde inuiſibilibus certitudo. modeſticiqn̄ homo modū in dcis vel in factisſeruct. cōtinencia qn̄ homo ab illicitis ſe abſtinet. caſtitas qn̄ homo rette vtit̉ licito. Ecce duodecim fructꝰbone arboris qui ſūt expoſiti ẜm gloſam. Itē alij tres boni fructꝰ ponūit̉ad eph̓. v. vbi d̓t paulus. fructꝰ lucis ē in oī bonitate et iuſticio et veritate. ut videlꝫ homo ſit bonus cordeiuſtus oꝑe et vercix ore. Nō igit̉ dꝫgaudere arbor ſi tm̄ habet folio id ēbona verba niſi eciā hobeqt bonosfructꝰ .i. oꝑa boā. vnde dn̄s d̓t hodiein euāgelio. Nō oīs qͥ d̓t in dn̄e dn̄eint̓bit in regnii celoꝝ. ſꝫ qͥ fecit volūtatē pris mei qui in celis ē ip̄e introbit in regnū celoꝝ. Quis eciā ſit fructus ꝑ quē homo mala arbor eē cognoſcat̉ manifeſtat aplūs ad gala.v. ita loquēs. caīfeſta ſūt oꝑa carnis ideſt illoꝝ qui ẜm carnē viuūt.et p̄terra eterna morte morientur.Que ſūt fornicutio opus ſcꝫ luxurieInmundicia que ē centra noturā.Impudicicio nō pudicē viuere. Iuxuria quelibet ſuꝑfluitos. ydoloꝝ ſuitus ad lrōm vel qarus. Veneficici ad lrām vel praua cōſilia. immicicie perſeuerantes. Contentionesin verbis. emulationes quando duoad malum tendunt. Ire ſcilicet ſubita tempeſtas animi. Rixe quando īinuicem ſe homines ex ira ꝑcutiūt.