diſpēſator qui vniu̓ſam ſbām domꝰdiſpēſat. Neō itoqꝫ ē quī q̓quā grāꝫreceꝑit q dn̄o ad diſpēſandū. Vndemonet nos petrꝰ jͣ. iiij. Vnuſqͥſqꝫ ſicut accepit gr̄aꝫ in alt̓utꝝ illā ā̄miniſtrātes ſicut boī diſpēſatoe̓s multiformis grē dei. ¶ De t̓cō nō ꝙ tunchō vocat̉ ad reddedā rōnē de villicecōne ſibi cōmiſſa qn̄ videlꝫ ei mētuset̓ne dōpnacōis nncutit̉. Un̄ glo. vocat qn̄ mētū et̓ne incutit dāpnacōis.cietus igit̉ ſiue tior et̄ne dāpnacōisē ẜuus dn̄i qͥ annūciat nobis ex ꝑteiudicis oīm ſeculoꝝ. ꝙ rōnē ſimꝰ denrā villicacōe reddituri. ſed multi cōtra iſtas vocacōes obturant auresſuas ne audiāt vocē eiꝰ. more qͥppeaſpidis vnū aurē t̓ra et alterā cauda ſuc obturāt. Illi aurē cordis obturant terra qui in terrenis delectocōibꝫ utpote in cātilenis ad veneremconcitutiuis et tymponis et cythai̓set mellis et hijs ſilibꝫ delectāt̉ ut illius tube terribilis que mortuos adiudiciū euocat. obliuiſcant̉. Illi veroaurē caudo obturāt qui falſo ꝓpoſito ſibimetip̄is ꝓmittur ꝙ in fine vite ſue pcc̄a ſuc deſerēt et emēdobūtContra tales dicit eccle. xxix. Repromiſſio nequiſſima multos perdidit.Repromiſſio nequiſſima ē ꝙ homoꝓmittit ſibi xx. vel lxͣ. vel plures annos ad viuendū qui incertus ē vtꝝvel aniui vnū vel vnā ebdomadā veleciā diē integrā ſit victurus. Et certe ꝑ talem re ꝓmiſſionē multi ſūt ꝑditi quid de longioe̓ vita ſpem hobētes ex hac luce ſine pm̄a ſubito ſūtſubtracti. ¶ De quarto nota ꝙ racōnem peddemus de omni villicacione noſtra videlicet de hijs que intronos ſunt et infra nos ſūt et ſupranos ſunt et de hijs q̄ circū circa nosſūt. Primo itoqꝫ racenē reddemꝰ dehijs q̄ intra nos ſūt. videlicet de ip̄ciaīa nrā et tribus viribꝫ eiꝰ. Requiret em̄ a nobis dn̄s aīas mundasutpote in lauacro ſui ſangͥnis emundatus. Vn̄ quilibet debet eſſe ſollicitus de oīa ſua ut dicat cū pͣſ. Animomeci in mcuībꝫ meis ſemꝑ. Quilibꝫ eīanimā mūda dn̄o repn̄tore tenetur.De t̓bꝫ em̄ viribꝫ aīe nr̄ē dn̄s a nob̓exiget racōne. videlꝫ de vi rōnebiliiraſcibili et ꝯcupiſcibili. Per vim racōncibilē debemꝰ int̓ bonū et molū diſcerne̓. Per vim iraſcibilē debemusmalū a nobis obicere. Per vim d̓ocōcupiſcibilē debemꝰ ſūmū bonū cōcupiſce̓ ip̄iqꝫ dulcit̉ inhere̓. Reddemuscciā rōne de ſciā nob̓ ⁊ deo ꝑ na̓le ingemum īfuſa vel ꝑ ſtudiū acqͥſita ſividelicet ꝑ eū et ſanc et boā̄ cōſilicdederimꝰ. ſil̓r et de lingue facūdio rōne reddemus ſi videlꝫ ꝓpt̓ deū et nōꝓpt̓ nūmū vel aliud tꝑale emolimētu iuſtū cauſam pauꝑm fouei̓mꝰ acviduaꝝ. Rōnē qͦꝫ reddemꝰ de fortitūdine mēbroꝝ. Vn̄ d̓r in pͣs. Fortitudinem meā ad te cuſtodi. Hinc eciū d̓tpaulus ad roma. vi. Sicut exhibuiſtis mēbra pra ſeruire inmundicieinquitati ad imquitatē. Ita nūc exhibete mēbra prā ſeruire iuſticie inſanctificaconē. Heu multi luxurioſiſūt et imqui qͥ incōꝑobilit̓ plꝰ laſſāt̉in ẜuicō dyoboli ꝙͣ ih̓u xp̄i. et talesmiſeu̓bilit̓ in die iudicij clamitabūtſicut dicit̉ ſa. v. Iaſſati ſumꝰ in vioiniqͥtatis ⁊ ꝑdiconis ꝑambulauimꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten