Fo.CXX
imaginem conditos eſſe fatemur. Eſt nāqꝫ angelus ⁊ homo rationis et intellectꝰparticeps. ac ſummo ⁊ immortali deo inhis ſimilis. quoniam vt vna eſt dei eſſentia. vna natura. eadēqꝫ ſubſtātia. perſoneautem tres. pater a nullo eſt ſuſceptus. filius a patri ſolo genitus. amborum auteꝫnexus paraclytus ſpiritꝰ ſanctus ab vtroqꝫ procedens. coeterni. coomnipotentes⁊ coequales. ſic ⁊ hominis vnica eſt anime ſubſtantie. tres autem potētie. memoria. videlicet intellectꝰ ⁊ voluntas. eiuſdēeſſentie coeue. Non enim aliquod eſt teporis interuallum excogitandum. in quomemoriam intellectum preire. aut intellectum voluntatem antecedere penſitemꝰ.Sunt ⁊ rurſum coequales. quoniam qͥcquid memoria tanqͣꝫ apocriſarius animiobtinet illud intellectus velut iudex nouit ⁊ diſcernit. illd̓ velle ⁊ eligere. aut iddem reijcere odio libere appetitus tanqͣꝫrex in anima poteſt. Series item actuuꝫearum eſt potentiarum quam inter ſe diuine perſone habent. Diſtat autem a veſtigio in his imago. quoniā hec ẜm ſpeciem. illud autem ẜm genus. Hec diſtincte magis. illud confuſe potius repreſentandi officium habet. pedis nāqꝫ impreſſione. que veſtigium quoddā eſt. pertranſiſſe. illac hominem noſces. Sed Egeſiāvel Gorgiam pertranſiſſe: perpendere ꝓfecto. niſi ẜm accidens nequibus. Ceſarautem imagine. idem mox ceſar in mentēvenit. Eodem quidem modo principiummedium. atqꝫ finem cōtemplantes. Triaeſſe in diuinis conferimus. ſed que tria.qualēqꝫ diſtinctionem intelligere nequiuimus. Ex ip̄a vero imagine. tres in vnanatura. ſic eſſe perſonas dignoſcimus. vtea equales. coeternas. ⁊ diſtinctas eſſe intelligamus.Unc alterum genus complectarIIn vbi eaipſa que hac de re ī animoſanxi probare geſtiam. Ex quibꝰillud primo tranſigamꝰ. in ea ſolum creatura īmaginem reperiri. que predita ratione ab omnium fuit opifice plaſmata. idcirco ſui creatoris imaginem quiſpiaꝫ defert quoniā ipſiꝰ eſt capax. Sed capax deihō eſt. qꝛ ipſum intelligit ⁊ amat. Noſſeautem ⁊ amare deum his datum eſt ſolū
qui prediti ſunt ratiōe. ea de re beluis neqꝫ religio neqꝫ imago data eſt dei. qꝛ participantes non ſunt rationis.Tranſigamꝰ inſuꝑ ab imaginato quālibet re ipſa imaginem diſtingui. manifeſtum eſt autem hoc in rebus omnibus ꝑpendendis. Ceſaris nāqꝫ a ceſare. Priami a priamo imago ſecernitur. Seorſumcontrariuꝫ ſi ſancire poſſemus. in eo foretpotiſſime. quem patris eterni imaginemconfitemur. vnde in ſapientie libro aperte oſtenditur. eum lucis eterne candoreꝫ.⁊ ſpeculum ſine macula. dei maieſtatem ⁊imaginem eſſe bonitatis illius. at vero fidelium nemo ambigit dei filium eiꝰ a patre realiter eſſe diſtinctum.Tranſigamus quoqꝫ aliquā eſſe creaturam. que recte trinitatis imago diciturReſpectus nāqꝫ omnis. qui aliquandoeſſe cepit creatura quedam ē. at enim quāin homine vel in angelo imaginem ſancimus trinitatis reſpectum ⁊ habitudinemquandam eſſe conſtat. nec illā ſane mentis quiſpiam eternam eſſe diceret. cū deꝰſolus ſit. qui eternitate menſuret̉. In eo.Item quod in homine vnicam eſſe anime eſſentiam. tres autem potentias dicimus trinitatis eſſe imagineꝫ probauimꝰ.Sed facturam illud eſſe dei quis aſſerere verebitur. Homo enim ⁊ quicquid ineo eſt eſſe. aliquando a deo ſuſcepit.Trāſigamus poſtremo biphariā qͥdpiam poſſe alteꝝ appellari. aut quoniamillius in recto. vel qꝛ in obliquo ſuſcipit p̄dicationem. Primo quidem modo. hominem rationale dicimus eſſe animal. lineāvero quantitatem. altero autē modo. eundem corpus ⁊ animum. domum lapides⁊ cementum. teſte Ariſtotele. dicere cōſueuerunt. Cum non niſi ex anima ⁊ corpore hominem. ⁊ ex lapidibus ⁊ cemento cōſtare domum dicamus. Uel iſtec eſſe ineis cenſeamus. Auguſtinus item memoriam. intellectum. ⁊ voluntatem vnam eſſe mentem aſſeruit. Quoniam in vna mēte eadēqꝫ ſunt anime ſubſtantia. Igit̉ ſepe vna pro altera ſuſcipit̉ predicatio.Sed in quartodecimo de trinitate volumine hanc ipſam veritatē aperto roton-
v 3
p
q
r