Ideo per hoc. qd̓ ait ſedendo. intellexitquietem corporis. Cum ꝟo addit. ⁊ quieſcendo. intellexit qui etem mētis ad quēvelut ad preuiam diſpoſitionem ipſa ſeqͥtur attentio. ita ꝙ qui vult bene capax eſſe lectionis. motum corporis. fluctuationēqꝫ mentis abijciat. ⁊ attentionem habeat neceſſe eſt. Sed cum non omni tempore idem dicatur officium. quale ⁊ quantum ſingulis menſibus dicendum ſit. exponit cum dicit.TextusAuguſtinusOcturne autem orationes menſenouembri. decembri. ianuario. etfebruario. antiphone duodecim.(pſalmi ſex. lectiōes tres. marcio. aprili. ſeptembri. octobri. antiphone decem. pſalmi quinqꝫ. lectiones tres. maio. iunio. iulio ⁊ auguſto antiphone octo. pſalmi qͣtuor. lectiones due.CōmentumAmbroſiusUm omnia. vt inquit Salomontempus habeant. omnia ſunt tēpori accōmodāda. Hinc fit vt eccleſia libꝝ Geneſeos vno tempore. quando ſcilicet creatus eſt mundus alio tempore. ſcilicet quando dominus reſurrexitactus apoſtolorum ⁊ apocalipſim Iohāuis. alio epiſtolas Pauli. alio parabolasSalomonis. alio alias partes biblie iuxta temporum diſpoſitionem legi precepit. Sic Auguſtinus iuxta menſium proprietates ⁊ prolixitatem noctium officiūſtatuit eſſe dicendum prout in textu clare patet. Sed quo pacto dicit aliquis cūAuguſtinus nondum clericus eſſet hasprimas duas regulas edidit ⁊ officiū ſiccollegialiter dicendum ſtatuit dicenduꝫꝙ nullus poſſit nouā religionem fundare. nec nouas dare regulas. aut nouū officium ſine ſedis apoſtolice auctoritate inſtituere. noua eſt lex. nouūqꝫ ius. ſed antea quicūqꝫ animarum habebat curā poterat illis ritum viuendi dare. At ꝟo ſanctus Auguſtinus curā habebat animarum. receperat enim poteſtatem a ſanctoAmbroſio fratres congregandi. Et ſanctus Simplicianus ſicut ipſe in ſermone

qui incipit. Vt nobis per litteras declarauit ſanctus pater Hieronymus teſtatur duodecim fratres ſibi donauit. ⁊ alioſpoſtmodum denuo recepit. Vnde in eoſermone inquit. perrexi ad virū illū Simplicianum deprecans cum fletu ⁊ gemitu. vt mihi quoſdam de ſuis fratribus ſeruis dei donaret. ⁊ donauit eos mihi paterne. ⁊ quare eos paterne mihi donauitqꝛ ſciebat me velle monaſteriū in Aphrica edificare. ⁊ aſſumptis mecum Anaſtaſio. Fabiano. Seuero. Nic olao. Dorotheo. Yſaac. Nic oſtrato. Paulo. Cyrillo. Stephano. Iacobo. ⁊ Uitale pauꝑculo. qui pecunie ſacculuꝫ apud Mediolanum inuenit ⁊ non raꝑuit. de quo iamſermonem fecimus. qꝛ inuenit ⁊ nō rapuit. nec poſt aurum abire voluit. Iſtis igitur mecum aſſumptis imitari cupiebā cūcariſſimis meis amicꝭ. Enodio. Alippio⁊ Pontiano. qui diu mecuꝫ fuerunt. ⁊ cūceteris duodecim. quos nuper aſſumpſeram illos. quorum famam etiam ſanctuspreſbyter Hieronymꝰ mihi deſcripſerat.Habens igitur Auguſtinus hos fratres ſub ſe potuit illis regulam dare. ⁊ diuinum officium dicendum conſcribere. ⁊qͣꝫqͣꝫ ita ſit. non tamen horum fratrū heremitarū pater dici proprie potuiſſet. niſi poſtmodum in eorum patrem ab eccleſia fuiſſet confirmatus. ſicut de facto extitit ceū in noſtro defenſorio diffuſe probauimus. Sicut nec Franciſcus minoꝝNec Dominicus predicatorū. Nec Benedictus monachorum. qͣꝫqͣꝫ illos cōgregaſſet ⁊ regulam dediſſet. pater dici potuiſſet. niſi per eccleſiam quiſqꝫ ſue religionis pater confirmatꝰ extitiſſet. Cm̄ quicūqꝫ promouetur ab alio debet ꝓmoueri⁊ nemo ſeipſum. Unde Petrū. Andreā.Iohannem. ⁊ deniqꝫ Paulum. chriſtusad apoſtolatum vocauit. Sequit̉Quartū preceptum de operibꝰ manuū.TextusAuguſtinuslo O ⁊a ſexta vſqꝫ ad nonam vacēt lePerentur a mane vſqꝫ ad ſextamctioni. ⁊ ad nonā reddāt codices.⁊ poſtqͣꝫ refecerīt ſiue ī orto. ſiue vbicūqꝫfuerīt faciāt opꝰ vſqꝫ ad horā lucernarij.