LiberAnſelmi
infirmitates. Alia qͣſi naturalia. Aliavero ſūt quaſi caſualia. Quaſi naturalia qͥppe ſūt ingluuies ⁊ luxuria que exipſa carne creſcunt ab infantia homini.Cauſalia ꝟo vt mēdaciū ꝙ aliqͣ extrīſecus accedēti cā ſepe ꝓfert̉ etiā nō p̄meditatū. Hoc gͦ qꝛ cauſis exterioribꝰ accidūt leuiori cuſtodia euitari pn̄t. Illa ꝟoqꝛ intꝰ nature coherēt licet nō vna abſtinētia oīno doleri: cōtinua tn̄ inſtātia vſqꝫ adeo pn̄t minui: qͦ ſatis facile valeāttollerari. His gͦ dolēdū ſꝑ inſtare debemus: licet oīno ea delere nō poſſumus.Sicut enī naturalē corꝑis infirmitateꝫpatiēs ſtultē agit: ſi medicinā adhiberenęglexerit: qꝛ ſemel vl̓ bis adhibita nonſtatiꝫ curatꝰ fuerit. Sic naturali vitioꝝinfirmitate detētꝰ inſipiēter facit: ſi ſibicuſtodiā adhibere deſtiterit: qꝛ aliqͦtiēsadhibita ſtatim a tēptatione liberatusnon fuerit. ¶ De appetitu.Ullus nāqꝫ appetitu vitioꝝ ꝓrnſus cauere pōt: ſi eū vite appetitus ꝟe ꝯmoditatis qͣſi naturaliter retinet. Poſtqͣꝫ enī humana naturaꝑfectā btītudīeꝫ amiſit: ꝑfectā qͦꝫ ſui cōmoditatē ꝑdidit ſꝑ naturaliter affectōꝫeiuſdē cōmoditatis hꝫ ⁊ ꝑfectā cōmoditatē nō p̄t: nec ꝑfecte cōmoditatis appetitu amittere valet. Habet itaqꝫ appetitꝰingluuīe ⁊ luxurie aliarūqꝫ falſaꝝ ꝯmoditatū ⁊ ꝑ hos incedit q̄redo illa ꝑfcāꝫꝯmoditatē: cuiꝰ appetitu retinet naturaleꝫ. Hos aūt appętitꝰ diabolus accēditaliqn̄ ꝑ falſas cōmoditates ⁊ ꝑ eas volūtati aliqd̓ pctm̄ ſuggerit. Aliqn̄ veroꝑ ſemetip̄m volūtati ꝑſuadet vt eoſdeꝫappetitꝰ ad peccādū incitet: vt cū ebrioſo qͥ amplius neqͥt aliqͥd velle cōmodeſuggerit vt habeat appetitū amplius bipēdi. Sic at dyabolus incitat volūtatēad peccādū aūt ꝑ hos appetitꝰ aūt ꝑ ſemetip̄m velut ſi aliqͥs latro aliquē ad ſediſpoliandū incitaret: aut artificio aliqͦvt carne eiꝰ calefaceret: aut dicendo ſibii
ſimplici ꝟbo vt ſe exureret ad quē verocū ille nihil ſuſpicās fallacie appropinqͣt ſubito carpit̉: vapulat̉: ꝟſa vice diſpoliat̉: qn̄qꝫ deinde occidit̉. Appetitꝰiſti ſūt nō alid̓ qͣꝫ q̄dā ꝯmoditatis neceſſitates: nō enī idē eſt appetitꝰ qd̓ volūtas. Appetitꝰ nāqꝫ mali nō ē malꝰ: ſꝫ volūtas mali ē mala. Hi igit̉ appetitus qͥsdyabolus accepit ſtudio magno ⁊ cuſtodia ſūt reſtringēdi: humana nāqꝫ natura tā facile ꝑnicia qͣꝫ ꝑ planū fūdit̉ aqͣm¶ Sil̓itudo in humana natura.Ic agere dꝫ qͥ eā reſtrīgere appetit: velut qͥ aquā retinere ꝯtēditSicut eī ille qͥ aquā cōcludit inſtāgnū atqꝫ cohercet ſic iſte naturā humanā ⁊ vaget infra regulā alīquā cohibere dꝫ vtiqꝫ ille ꝓcurat ne qͣ ꝑte diſrūpat ſtāgnū qͣ effluat aqͣ. Sic ⁊ iſtū p̄uidere cōdecet ne ſuā in qͦqͣꝫ violet regulāqͦ ad pctm̄ ꝓruat. Sic eī reſtrīgi carnisappetitꝰ pn̄t qd̓ ē qͣndā facere pacē interip̄am carnē ⁊ ſpm̄: quā pacē nemo iuliꝰſecū hr̄e poterit qͣꝫ qͥ diſcretionē ordiniſmōaſtici ſeip̄m ſubiugare ſtuduerit. Ipſa etenī qͣſi qͥdā clauſura vl̓ ſtāgnū iuuari qͥ quidē ſicut piſces diſcurrēte aqͣ iuuari moriunt̉ ſi clauſure ip̄ius minutatim ac ſepe crepāt nec reficiunt̉. Ita etiam religio mōaſtici ordīs eligi fūditusꝑit: ſi cuſtodia eiꝰ ꝑ modicaꝝ contēptūculparū paulatim a furore ſui tepeſcit.atteſtante ſcpͥtura q̄ dicit. Qui modicaſpernit: paulatim decidet̉.¶ Ꝙ quatuor modis pax agat̉.Uatuor qͥppe modis pax agit̉ qͦq lhō ad verā qͥetē ꝑducit̉. Aut eīfit ab aliqͦ inter aliqͦs duos: autinter ſemetip̄m ⁊ alteꝝ: aut int̓ carnē etſpūm: aut int̓ corruptibilitateꝫ nr̄am etcorruptibilitatē quā deo donāte expectauimꝰ: ſi tres ſuꝑiores modos nūc habuerimꝰ: tūc deinde ad illā ꝑtē ꝑueniemus: de qua dicit apoſtolus: habere pacem cum deo. Duo itaqꝫ pͥmi modi ſūt