Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

De ſimilitudinibus

nit: ſatiſqꝫ decēter cōuenit ei. Ne tn̄ cadat vl̓ tortꝰ fiat neceſſaria ſibi ē corrigiavt liget̉ ex ea. Sic ſit licꝫ facticius ordonihil ſolus ꝓſit ſꝫ magis dedeceat. Natural̓ ꝟo ſine illo proſit deceat: vt tn̄iſte firmus teneat̉ neceſſariꝰ ille ſibi habet̉. Hinc qͥppe ē religionē interiusſeruare deſiderat habitu monachali exteriꝰ ſe alligat: qd̓ exteriꝰ demr̄at ſēꝑ coarguat. ſi poſtea noluerit magis dedecet habitꝰ iſte. Si enīꝟbi gr̄a monachꝰ ſuꝑbus fuerit habitu exteriori humilitate p̄tēdit ml̓to incōueniētius videt̉ qͣꝫ ſi careret hūilitatꝭhabitu. Docet igit̉ vt qd̓ oſtēdit exteriꝰſtudeat habere interiꝰ. Nil pene exteriꝰ hꝫ in hītu vl̓ ꝓfeſſiōe ſine cōſuetudīe qd̓ cōmoueat aliqͥd interiꝰ habere. De veſte monachi.xxUod nigras viles fert veſtesqvt ſe vilē reputet: pctōrēqꝫ ꝯmouet. ꝟo eiſdem a capite vſqꝫad pedes tegit̉. hoc facere a pͥncipiovite vſqꝫ ad finē hortat̉. Hec ē talarꝭtunica polimita quaꝫ filio ſuo ioſephfeciſſe dicit̉ Iacob pr̄iarcha. āt eēdēī modū ſūt crucis: ſꝑ habera ꝯmouetmemoriā dn̄ice paſſiōis De coronaOrona deniqꝫ (tōſura mōachi ¶capillorūqꝫ tōſura debereſacerdotē regē demōſtrat. Sacerdotes qͥppe ī lege mitra tegebant caput ad ſil̓itudīem cuiꝰ huic caput radit̉Reges aūt coronis vtūtur ad cuiꝰ ſil̓itudine huiꝰ capilli tōdent̉. Hee itaqꝫ coartant̉ vt ſacerdotis regis gerat officiū. De ſpūali ſacrificio mōachoꝝ.Fficiū ſacerdotis erat ī lege ge-neris diuerſi pectora mactare.oHuius ſil̓r officiū dꝫ leoneꝫire crudelitatis: lupū rapacitatꝭ: thau feritatis: vulpē aſtutię: hircū immūdicie Glirē ſōnolētie. equū mulū luxurie: aſinū pigritie: aliaqꝫ beſtialia vitiaoccidere. Regis aūt officiū ꝓpͥum ē re-

gere regnū hoſtes enī ꝓpellere ne iuſto.iniuſtꝰ iniuriā faciat ꝓuidere mal̓ dep̄ſſis bonos exaltare. hoc itaqꝫ officiū dꝫ mōachi vt ſue mētis regnū regnat:corꝑis: hīc oīa expellere dꝫ vitia: ꝓuidere ne malus bono appetiꝰ reſiſtat: ſꝫvt bonꝰ malū ſibi ſꝑ ſubijciat. Quicqͥdpoſtremo exteriꝰ oſtēdit ī habitu vl̓ſuetudīe vl̓ etiā ī ip̄a ꝓfeſſiōe ſtudeat etinteriꝰ habere. Alioqͥn nil ſibi corona ſiue tōſura ꝓderit vllus ve habitus monachal̓. At ſūt pleriqꝫ facticio ordini īputāt naturalē ẜuāt. Dicūt bonoaīo ſe pati poſſe qd̓ eis imponunturcōſuetudīes tāte. Querūtur etiā ī ſeculo meliores fuerūt: eoſqꝫ monachatꝰdet̓iores effecerit. Uerū qͥſqͥs dicit denario falſo ē ſimilis. Similitudo inter monachū ignemAlſus qͥppe denariꝰ bonꝰ plerūſiqꝫ videt̉: ac ſi in ignem fueritmiſſꝰ: ꝓtinꝰ falſus roboraturSic pleꝝqꝫ male morigerat̉ bōismoribꝰ videt̉ in ſcl̓o. Ueꝝ ſi rigorē arripuerit aliqͦ inſtīctu mōachatꝰ culpiſqꝫpoſtmodū exiſtētibꝰ regl̓ariter increpatus ꝓtinꝰ ꝓbat̉ eſſe qd̓ videat̉. Quienī humil̓ videat̉: patiēs mox ſuꝑbꝰinuenit̉ impatiēs. ſi imputaue̓itordī tale ē ac ſi denariꝰ dicat igni tu mefalſū feciſti. āt falſū fecit ſꝫ quoderat on̄dit. Sic deniqꝫ iſtū ordo male morigeratū efficit: ſed qꝛ declarauit. igit̉ ordīem: ſꝫ ſeip̄m accuſetmoreſqꝫ ꝑuerſos ī bonos ꝯmutet niſi bonis moribꝰ videat̉: bona ſi exterius agit paruipendunt̉ De interiori virtute exteriori.Uo qͥppe ꝟtutis ſunt generainter ſe ſic differūt vt corpus etdIaīa. Unū enī interiꝰ inuiſibl̓eAlid̓ ꝟo exteriꝰ atqꝫ viſibile. Interiꝰqꝫ eſt caritas: humilitas: patia: benignitas: cet̓aqꝫ ſil̓ia. Exteriꝰ ꝟo ieiunare: elemoſynas dare in orationibꝰ vigilare: la

r y