AnſelmiLiber

crimari: aliaqꝫ huiuſmōi. Ac ſicut corpꝰſine aīa nō diu ſubſiſtere valet: aīa veroſine corꝑe pōt. Sic exterius genus ſineinteriori. Diu enī caritatē habere qͥs p̄tetiā ſi nō ieiunet cū diu ꝓ deo ieiunarenō poſſit: ſi eū mō amet. Ut tn̄ plerūqꝫſpūs malignus corpꝰ aſſumit: illud et vegetādo ſubſiſtere facit. Sic inanis gl̓iacor hoīs intrat: illudqꝫ virtutis genꝰ ſimulat. Sicut enī caritas ieiunare ſic etinanis gl̓ia facit. At ſicut corpus exaīatum cito fetet atqꝫ ꝯtēnitur: ſic exteriusgenus ſine interiori deſpicit̉. Cū enī qͥſpiā ieiunio quidē intētus: ſꝫ iraſci facilevidet̉. Si de ieiunio laudet̉ aliquo confeſtim reſpōdet̉ ab altero qͥs inqͥt de illius curet ieiunio qͥ ſic inflat̉ ꝓ nihilo. ſiāt frequētius māducare: ſed humilis etpatiēs eē videat̉: ſi qꝛ nō ieiunat ab aliquo rep̄hendat̉. Illico ab altero reſpōdet̉. Bn̄ vtiqꝫ vt māducet ꝓmeret̉ quiadeo patiēs eſt ⁊ benignus ⁊cͣ.¶ Similitudo inter monachū ⁊ ortulaCciendū ad ꝟtutes ten­ (lanūdenti quod agere debeat moreortulani. Ortulanꝰ qui plātareappetit herbas pͥus terrenaꝫ conſideratvbi eas plātet: niſi enī terre cōuenierit:creſcere ⁊ fructificare nullatenꝰ potueritSic qͥ virtutū facere vult plātarium qͦ īloco plātet eas ſibi eſt p̄uidendū. Si eīlocus fuerit vitioſus ⁊ ip̄e virtutes ī vitia rediguntur ¶ De edificāte domūUrſus ſic eū agere decet velut.Iqui domū edificare debet Quienī edificiuꝫ facere vult ſtabile:ſoliditatē prius cōſiderat terre: qͦ ſcꝫ fūdamētū firmū ſupponere: parietē erige̓tectū ſuꝑimponere: tutuſqꝫ poſſit inhabitare. Sic qui ꝟtutū vult facere edificiuꝫ quo ſecurius inhabitat ab inſidijsdomū quo in loco ſui cōſtituat: illud ſibi eſt p̄uidendū: ſi enī locus nō fuerit firmus: nec edificiū diu ſubſiſtere poterit.Hoc itaqꝫ ſolū vel terra: bona ē humili-

tas: cuius cūctis ꝟtutibꝰ cōgruit. nā eaſqꝫ velut firmū fūdamentū ſuſtētat. Nōeſt ī altū eleuata ſuꝑbia ſicut quidā putant: ſed dimiſſa ⁊ vallis maxīa beſtijsvitioꝝ plena ⁊ caligine tenebrarū dēſiſſima. Nā qͣꝫto ampliꝰ qͥs ſuꝑbia inuoluitur: tāto lucē ꝟitatis minus intuetur.Nec clarū iuſto ab iniuſto qͣꝫ diu in tenebris idem in cecitate cordis ſui iacet.diſcernere ſuꝑbos pōt ſed q̄ ſūt diſtortaeqꝫ ſectat̉ vt recta. Un̄ fit vt ī valle iſtatenebroſa vitioꝝ ſic copia qͣſi beſtiaruꝫcrudeliū multitudo magna. Nā leonescrudelitatis: vulpes caliditatis: ſerpentes quoqꝫ venenoſe inuidie: rane garrulitatis ⁊ iracūdie: cetera etiā vitioꝝ aliaibi ſolēt ſuꝑabūdare. Que qͣꝫto plꝰ cuiqꝫ familiares habent̉ tāto minus qͣꝫſintcrudeles vident̉. Cōſuetudo enī vitij ēvt nō facile videat̉ ab illo qͥ eo p̄mit̉: ſꝫmox vt ceſſauerit ⁊ ab eo ſe alienauerit:tūc deinde cōſiderat in qͣꝫta fidelitate et ẜditatemiſeria iacuerat ⁊ qͣꝫ graues morſꝰ malarū beſtiarū tolleraueratMHumilitas mōs eſt de ſeptē gradibꝰUmilitas aūt mōs magnus eſtin cuiꝰ ſūmitate lux ē non modica ⁊ honeſtaꝝ ꝑſonaꝝ id ē ſcāꝝꝟtutū pulcerrima turba. Sed qͥ ad hūcꝑuenire deſiderat neceſſe ē vt ꝑ gradusqͦſdā aſcēdat ſi hūc mōtē agͦſcere ⁊ inhabitare affectat.Nota ſeptē gradus humilitatis.Rimus itaqꝫ gradus ī mōte hubOmilitatis eſt cognitio ſui: huncvnuſquiſqꝫ ſic debet habere: vtſe inferiorē oībus iudicꝫ eē: imitās apl̓ꝫqͥ ſe oīm ſuoꝝ coapl̓oꝝ dicit eē minimūSi nā eēt aliqͥs hō qͥ ita peccaſſꝫ: vt dominꝰ eius ſibi iuſto iudicio pedes ⁊ manus amputaret: ocl̓os erueret: ⁊ totū dilaniare poſſet: nec tn̄ faceret: ſed ex ſuamiſcd̓ia illū tolleraret vehemēter ſe dn̄iſui debitorē cogͦnoſcere deberet ⁊ eo magis humiliari qͦ ſe minꝰ ꝑpēderet meru-