LiberAnſelmi
ſua expetūt ſepe fallunt̉. Ut igit̉ breuit̓loqͣr ⁊ ſuccincte ſub ip̄a obedientia viuētes ſint mr̄one regal̓ filie. Ancillarū ꝟonoīe licētie adherētes accipe. Inobedientia ꝟo que dicit̉ ⁊ ip̄a latro rebelliōesſignātur in ordinę monaſtice.¶ Similitudo inter monachū ⁊ denariūUrſus a ſil̓i poſſumꝰ videre ꝙIimꝑfecto monacho debeant eē.Tria cuiqꝫ bono inſūt denario.q̄ cuiqꝫ ꝑfecto debet ineſſe mōacho. Denarius qͥppe bonꝰ puro ex ere recto pōdere monetaqꝫ legittima debet cōſtare.Si enī vnū ex his defuerit venal̓ eē nōpoterit. Ut gͦ venalis valeat eē: hec triapariter debet habere: hec qͦꝫ debet habere ⁊ monachꝰ: vt vere monachus reputet̉. Eius qͥppe metalli puritas: puta ēeius obediētia. Nulla enī inobedientieimpuritas: ſꝫ ſola in eo debet eē obedientia etenī ꝟo illiꝰ pōdus ſtabilitas ē ꝓpoſiti eiꝰ. Non gͦ leuiter exufflari debet abeo qd̓ ceperit ſꝫ vſqꝫ ī finē ꝑſeuerare ſtabilis. Illius aūt moneta habitus ē monachalis atqꝫ tōſura an̄ ⁊ retro ⁊ his ſimilia. Sicut enī denarius a moneta dinoſcit̉ cuius ſit regiōis. Sit ab iſtis monachus cuiꝰ ſit ordīs. Is aūt monachꝰqui adeo ē ſenex vt ante ⁊ retro iā neq̄atinclinare: denario illi eſt ſil̓is cuiꝰ moneta tꝑis antiqͥtas iā deleuit. Iſte ꝟo quihabituꝫ monachalē nō adhuc ſed vitaꝫſuſcepit: ⁊ ideo nomē nō habet mōachiaſſimulat̉ numero pōderoſo: monetamtn̄ nō habēti. Et ideo nō eqꝫ venali: verū ſicut q̄ theſauꝝ cōgregare deſiderat.huiuſmōi minimū ita vt habentē monetā habet amat. Sic deus qͥ theſauro celeſti nos oēs reponere curat: hmōi hominē eqꝫ vt habitū monachi habentemibi reponit. Quē aūt viderit habitū qͥdē monachalē habere: ſꝫ ex ere imponit̉id eſt inobedientē eē hunc theſauri celeſti nūqͣꝫ reponit. Sicut nullus denariuꝫfalſū licet apte monetatuꝫ ſuo theſauro
reponere q̄rit. Quē viderit obedienteꝫeē. ⁊ ſi aliqn̄ fragilitate peccet: humananō hūc tn̄ repellit ſi ꝟe peniteat: vt enī avalido denariꝰ inualidꝰ: ſic a ꝑfecto differ̄t monachꝰ imꝑfectꝰ. Inualidus qͥppe denarius minus habet pōdus qͣꝫ debeat: ſꝫ illd̓ qd̓ habet puro ex ere cōſtat.Falſꝰ ꝟo eandē quā bonꝰ moneta p̄tendit: ſꝫ interius latet falſitas eris. Sic falſus monachus eūdē quē ꝑfectus habitū habet: ſꝫ inobediētie falſitas interiuſlatet. Debil̓ vero ſꝫ obediēs licet nō tantā qn̄ cadat habeat ſtabilitatē obediētietn̄ retinet puritateꝫ. Hox etenī peniteteū qꝛ deliqͥt: qd̓qꝫ ei p̄cipit̉ pura obediētia facit. Ille gͦ vt denarius falſus a celeſti theſauro repellit̉. Huc ꝟo ꝓ ſui modulo vigeris ibi reponit̉. Nihil igit̉ cuiqꝫ ꝙ ꝓdeſt habitū monachi exterioreꝫhabere ſi nō ſtuduerit ⁊ interiorē retinere. Duo qͥppe ſūt ordīs genera vno religioſo cōueniētia. Unū etxerius qͦ religioſus videt̉. Aliud ꝟo interiꝰ qͦ religioſus habet̉: ⁊ illud quidē exterius facticij. Hoc ꝟo interiꝰ naturalis ē ordīs: facticij qͥppe ordīs facticie ſūt cōſuetudines: vt in ordīe monachoꝝ reꝑiunt̉ plures. Has etenī hoīes adinuenerūt qͥbuſdāqꝫ de cauſis rōnabilibꝰ ẜuādis inſtituerūt. Natural̓ ꝟo ordinis naturalesſūt ꝟtutes: nec humilitas: caritas: ⁊ aliepl̓es. Has enī deus ip̄e naturaliter indidit hoīm ſueqꝫ cauſa ſalutis ẜuandas.Ille itaqꝫ facticiꝰ ordo ſine iſto nihil hoīꝓdeſt. Iſte ꝟo ſine illo ſaluare hominēpōt: vt tn̄ ẜuari valeat iſte valde neceſſarius ſibi ille. ⁊cͣ.¶ Sil̓itudo int̓ corrigiā ⁊ ſotularē ⁊ ordinem facticium ⁊ naturalem.Ic enī eſt inter ordīem facticiū ⁊naturalē quō corrigiā ⁊ ſotularē. Corrigia nāqꝫ ſola colligatapedi nullo eſt munimēto ſibi: īmo magꝭincōueniēs videt̉ eſſe ſi ſibi ſola circūliget̉. Sotularis ꝟo etiā ſolus pedē mu-