De ſimilitudinibus

vt ex ea fructū colligeret exqͥ ⁊ dn̄o ſuoꝓut eū velle noſcet deſeruiret vt inqͣꝫ ꝓpriū nō ꝑdat meritū. Si ille colligat fructū priuſqͣꝫ matureſcat: aut in arbore dimittat ecōtra donec putreſcat. Sic monachus qͥ ſe totū cōmiſit p̄lato vt eū cuſtodiret ea q̄ oꝑa tm̄ ab eo agēda exige̓tq̄ deo placare potiꝰ noſſet. Sic inqͣꝫ ꝓpͥaꝫ nō ꝑdit mercedē ſi qͥd oꝑis boni agere cogat̉ an̄qͣꝫ velit: vl̓ eꝯͣ ꝓhibeat̉ cumagere velit: donec ⁊ ip̄am amittat volūtatē agēdi. Nō gͦ obmittere dꝫ qͥcqͥd boni p̄latus ei p̄cipiat: vl̓ p̄ſumere vt agata qͥbuſcūqꝫ eū ꝓhibeat. Sic eī illiꝰ ꝓuidere qͥd p̄cipiat: qͥd ve ꝓhibeat: huiꝰ vero ſequi eum in bono per omnia.¶ Similitudo inter matronā ⁊ diuināvoluntatem.Ccidit qn̄qꝫ matronā aliquā filias cū ancillis ſuis mgr̄e ꝯmendare: vt eas oꝑa ml̓ieribꝰ cōgrua doceat. Ill̓ ꝟo p̄cipit vt ei cūcte obediāt qd̓qꝫ faciēdū iniūxerit expedire adīpleantHec itaqꝫ diſpoſitio mgr̄a eas ī vnū cōgregat: iniūgit cuiqꝫ qͥd agere dēat ⁊ neforas egrediant̉ obſeruat. ¶ De filiabꝰUibꝰ ita ſub eius ma­ (mr̄oneq O giſterio aſtrictis: bone qͥdē filieꝑ oīa ſibi obtēperāt: ſꝫ nec abeūdi foras licētiā q̄rere curāt. ¶ De ancilNcille qͦꝫ ſil̓r faciūt (lis eiꝰ bonisexcepto ꝙ īſtabiliores exiſtūt. qͣ eītenet eas ī cuſtodia diutiꝰ eē licētiam foras exeūdi q̄rūt. Quā qn̄qꝫ ſi obtīere n̄valēt: nō inde triſtant̉ vl̓ murmurāt: tm̄dicūt qꝛ datā. Ꝙ ſi eis ꝯceſſa fue̓it egrediūtur qͦ eis viſū fuerit: ceſſātqꝫ interimab oꝑibus ſuis. ¶ De ancilla latrone.Nter eas āt qn̄qꝫ eſt latro p̄ceptis4mgr̄e vis obedire volēs. Hec igit̉qꝛ cuſtodia tedio ſꝑ ei exiſtit: licētiā exeundi ſepiꝰ qͣrit: ⁊ cās q̄ rōnabl̓es videāt̉adīuenit: quā ſi obtīere nō p̄t ꝯtriſtat̉ vehemēter ⁊ dolet: ſueqꝫ mgr̄e ſi audet duriꝰ rn̄det. Si ꝟo aꝑta cā nō fuerit: ei oc-

culte detrahit qd̓qꝫ faciebat opꝰ int̓mit.tit. ꝙ ſi oꝑari fuerit iuſſa: p̄tēdit ꝓtinusꝙ ſit īfirma. Ac ſi qn̄ ſe ſolā viderit: ꝓtinus exilit: oſtiū petit: huc illucqꝫ circumſpicit: mādat illi vt illi licētiā q̄rere ſecūloq̄ndi ꝙ ſi nihil reꝑta fuerit atqꝫ correpta: ꝓſilit ſtatim ī hmōi ꝟba. Quid inqͥt feci qͦ ſic debeā corripi q̄ iura viſa ſuꝫagere: qꝛ inferūt̉ ⁊ mihi cōtumelie: ſꝫ tāſatꝭ aꝑte videt̉ qͣꝫ īiuſte ꝯͣ me agat. Itaqꝫ reſidet meſta dolēs ꝙ ita ſit rep̄hēſa.At poſtqͣꝫ ad modicū ille dolor receditmaturitatē qͣndā p̄tēdit: cunqꝫ eſtīat: ꝙab alijs reputet̉ matura licētiā rurſus q̄rere tēptat: quā ſi hr̄e neqͥuerit ꝓtinꝰ ſb̓dit. Stultꝰ eſt inqͥt qͥ bn̄ agit: cū eqꝫ tractent̉ boni tractētur ⁊ mali: ꝙ ſi licētiaꝫhr̄e pot̓it foras ꝯfeſtiꝫ egredit̉: huc illucqꝫ vagat̉: iuuenū ꝯſortia expedit: multanō agēda ꝯmittit: vt hac gͦ ſil̓itudīe pōtcolligi. Tria ſūt genera volūtatis ī ſubditis. ¶ De obediētia licētia ⁊ inobīa.Oꝝ āt pͥmū obediētia. Scd̓m licētia. Terciū inobediētia. HecIꝟo genera inueniri pn̄t ī monachis qͥs matrona q̄dā mgr̄e cuidā ꝯmēdauit: id ē volūtas diuine volūtati abbatis ſuppoſuit. ¶ De licentia ⁊cͣ.Icētia igit̉ multos decipit. obedientia ꝟo ⁊ inobedientia ꝯͣriaſūt. Harū media licentia ē. Isgͦquē obedientia non ꝯſtringit clauſtraegredi: vult tn̄ exire reguleqꝫ diſtrictōnū licēter declinare qͣꝫuis nolit ſiue licētia id p̄ſumere. Et idcirco actū ſuū licētia qͣ p̄ualet conat̉ defēdere Peccatumꝓfecto hꝫ ex illa illicita volūtate. Nonenī poſtqͣꝫ mortuꝰ mūdū clauſtro ſubijtad mūdi negotia vel volūtate vllatenꝰredire debuit: velle tn̄ ſuū niſi ꝑmiſſꝰ facto implere noluit. Obediētia gͦ quā inhͦ amplexus eſt ip̄m factū excuſabit: ſedvelle qd̓ ꝯͣ obediētiā hn̄t ꝑicl̓oſū niſi penituerit illi erit. Qd̓ nōnulli minꝰ aſcendētes licētia quā ꝓ implēda voluntate

rr