LiberAnſelmi
vt ſi aliqͥs illuc ꝯfugerit niſi inde redierit ab aliqͦ ledi nō poſſit. Tāta ꝟo ſecūritas eſt in diuigione: vt ſi quis illuc ſemel poterit aſcendere: nunqͣꝫ enim euminde libeat redire. Hec aūt om̄ia ille rexhabet in poteſtate ſua. Inimicus ꝟo eiꝰeſt ita fortis vt quicqͥd extra villā inuēitſine vllo obſtacl̓o cōprehenſū abducit.In ip̄am qͦꝫ villā ſepiꝰ intrat: ⁊ domosqͥs inuenit inualidas violat: eoſqꝫ qͥ inhabitant captiuos cū ſuis apportat. Illas ꝟo qͣs firmas inuenit poſtqͣꝫ eas irrūpere neqͥt: ad extremū inimicꝰ dimittit. In caſtellū quoqꝫ nō pōt aſcenderenec illud ꝯfugientibus qͥcqͣꝫ malefacerenon redierēt ad p̄liuꝫ ville. Sꝫ ſi amoreſuoꝝ parētū redierint: qꝛ eos audiūt occidi ⁊ male tractari: vel ꝑ foramē aut feneſtrā curioſe reſpexerint tūc eos facileoccidere aut vulnerare pot̓it. Quapropter neceſſe ē eis vt nūqͣꝫ ad clamorē parentū attēdant: nec ad bellādū reuertātur vel reſpiciāt: ſꝫ ſꝑ vt ceperint fugiāt:donec ad ſūmitatem diuigiōis ꝑueniātPoſtqͣꝫ enī illuc ꝑuenerint erūt oīno ſecuri. Itaqꝫ rex ille deus ē qui cū dyabolo bellū habꝫ: hic ī ſuo regno habet chriſtiani ſinū. In ſuo ꝟo xp̄ianiſmo monachatum ſuꝑ monachatum ꝯuerſionē tātūmodo angeloꝝ. In xp̄ianiſmo qͥdamin ꝟtutibus ſūt validi: pl̓es ꝟo inualidiIn monachatu aūt firmitas eſt tāta: vtſi qͥs illuc cōfugiens monachus effectꝰfuerit: niſi inde penitendo redierit: a dyabolo ledi nō poſſit. In angeloꝝ ꝟo cōuerfatōe gaudiuꝫ eſt ſecuritatis tāte: vtqͥſqͥs illuc aſcēderit nolit inde vm qͣꝫ redire. Hec aūt oīa rex idē deꝰ hꝫ in poteſtate ſua. Inunicꝰ ꝟo eiꝰ: id ē: dyabolꝰtate poteſtatis ē: ꝙ oēs iudeos atqꝫ paganos qͦs extra xp̄ianū ſinū reꝑit nulloobſtāte rapit: ⁊ in infernū dimergit. Inip̄m qͦꝫ xp̄iani ſinū ſepiꝰ intrat: ⁊ eos qͦsdebiles inuenit tēptādo violat: aīas qͦꝫcorꝑibus militantes captiuas apportat
Illos ꝟo qͥ fortes ſūt: ⁊ bn̄ inimici poſtqꝫ eos ſuꝑare neqͥt tandē licet triſtis dimittit. In monachatū qͦꝫ nō valēt irrūpere: nec his qͥ monachi effecti ſūt: qͥcqͣꝫfacere mali: niſi ad ſcl̓ꝫ redierit: corꝑe vl̓aliqua ꝑentum affectōne.¶ Similitudo inter monachum ⁊ potionem ⁊ medicū ⁊ abbatem.Ttēdāt nouicij qꝛ ſic agit: qͥ monachatꝰ arripit difficultatē quēadmodū infirmus qͥ grauē accipit potionē. Plerūqꝫ enī contingit vt qͥaliquē patit̉ infirmitatē corꝑis: potōeꝫq̄rat qͣ ab illa infirmitate curari valeat.Cūqꝫ ei medicus dicit vt illam potionēaccipiat: ⁊ ſic ſanari poterit. Emit eam:vl̓ gratis ea accipit: dat̉: ſꝫ cū potio fortis: eiꝰ viſcera rimat̉: mēbra oīa ꝑcurritmalos humores ꝯͣhit: vires tollit: corpdiſſoluit: terre infirmū ꝓſternit deſiderium maximū bibēdi ī eo accēdit: vl̓ dormiēdi vl̓ foras ad vētū eūd: ieiqꝫ medicꝰhec int̓dicit cōminans qꝛ moriet̉ ſi hͦ fecerit. Heu me infirmus inqͥt: cur potōeꝫhāc accepi: male mihi erat: ⁊ mō eſt peiꝰHeu qͣꝫto in eo malo illos vidi: qͥ hͦ cōſiliū mihi dederūt: nec mihi: qꝛ hͦ me oꝑteret pati p̄dixerūt. Si enī hͦ ſciſſem nūqͣꝫpotōem accepiſſē. Sic ⁊ ſic iſte cōqueritdū potōe coartat̉. Haꝝ ꝟo mali humores defluere ceperint: totūqꝫ corpꝰ paulatim leuigari gaudet ⁊ exultat: qꝛ potionē accepit: ꝑ quā ad p̄ſtinam ſanitateꝫredire ſe ſentit: ⁊ homines qͥ hoc cōſiliūei dederūt benedicit. Similiter ꝟo multotiens accidit: vt aliqͥs qui anime ſueinfirmitatem cōſiderat: medicinaꝫ indeſpūalem querat: qua ab illa vitioꝝ ſuorum infirmitate mūdari valeat. Cunqꝫei aliquis ſpiritualis homo dicit: qꝛ permonachatuꝫ poſſet ſaluari: dat quicqͥdhabꝫ: vt ī mōaſterio aliqͦ poſt ſuſcipiat̉vl̓ ei gratis aliqn̄ concedit̉: ⁊ ſuſcipiturSed cū ordīs difficultas cogit eū vigilare dū vellet dormire: eſurire: dū vellet