De ſimilitudinibus
bibere: tacere cū vellet loqͥ: legere vl̓ cātare cū vellet qͥeſcere: ſedere cū vellꝫ ſtare: vl̓ ambulare aūt ſtare vel ambularecū vellet ſedere. Iniurias ſuſtinere multas: ꝓpriā volūtatē ex toto deſerere: miſerū hūc habitum quare fuſcepi. Anteamale agebā: ſꝫ mō peiꝰ ago: qꝛ tot ⁊ tātaq̄ mihi iubent̉ adīplere n̄ valeo. ⁊ vix niſi inuitꝰ aliqͥd boni ꝑficere valeo. Quidigit̉ ve mihi ve mihi: vt qͥ his credidi qͥmihi hoc ꝯſuluerūt. Putabā ꝙ oēs iſtihomīes een̄t ſctī. Hec ⁊ his ſil̓ia nouicid̓t dū ordo illi inpͥmis videt̉ grauis Sꝫpoſtqͣꝫ ſentit ⁊ ſecū cōſiderat: qꝛ h̓ vnanimiter faciēdo ſi oīa ſua poſſe aboleripctā ſicqꝫ ſanitatē citiꝰ recuꝑare totumqd̓ antea graue videbat̉: paulatim leueefficit̉: ⁊ qͣſi iā nil male habēs letari incipit: deo gr̄as agit: qꝛ monachatū ſuſcipere meruerit: ⁊ oēs qͥ tale ꝯſiliū illi dederūt bn̄dicit. ¶ Cōtentio int̓ cōuerſosErū qꝛ de cōuerſisᵐ (⁊ nut̓tos⁊ nutritis cōgregat̉ ordo monaMchoꝝ: dicēdū qꝛ ſolet eē cōtētioq̄dā inter nutritos monachos atqꝫ conuerſos. Attēdūt enī nutriti ſe nll̓a crimina cōmiſiſſe: nec ſe in ſeculi ſordibꝰ conqͥnaſſe: ſed qꝛ mūdam ab infātia vitamduxerūt: ⁊ ī dei ſeruitio ſꝑ laboraueruntIllos vero ecōtrario vixiſſe ꝯſiderat: ⁊ideo merito inferiores eē iudicāt. At cōtra qꝛ ꝯuerſi ſcientiā ex gerioꝝ habent:res monaſterij ſapiēter tractant nutritꝭip̄is neceſſaria inueniūt ordīem qͦꝫ ſuuꝫferuētius plerūqꝫ cuſtodiūt. Illos veroparū in his valere cōſiderāt: id̓o ſe meliores ill̓ eſtimāt: ſicqꝫ alijs alij ſe p̄feruntdū nō ſuā ſꝫ alioꝝ infirmitatē attēduntSi ꝟo monachi een̄t: ſic eēt inter eos qͦmō int̓ angl̓os ī cel̓ ⁊ hoīes ſcōs. Angl̓ienī ſūt qͣſi nut̓ti: ſctī ꝟo hoīes qͣſi ꝯuerſiSꝫ nec angl̓i ſctōs deſpiciūt: qꝛ tēptationes aliqn̄ victi ſt̓: nec ſicut angl̓os: qꝛnll̓am quā vincēt paſſi ſūt tēptationemSi eī michael dicerꝫ petro tu dn̄m nega
ſti: poſſꝫ petrꝰ reſpōdere. Ueꝝ qͥdē qd̓dicis: ſed tu ꝓ dn̄o nunqͣꝫ vel vnū colaphū ſuſtinuiſti: qd̓ oīno nō faciūt: ſꝫ itaexiſtūt cōcordes: ac ſi oēs een̄t angl̓i: vl̓hoīes: ſic gͦ ſūt iſti ac ſi nut̓ti ſint oēs autcōuerſi. ¶ Sil̓itudo int̓ hoīes ⁊ angl̓osIc ē inter monachoꝝ cōgregationē in terris: ⁊ cōgregationeꝫangeloꝝ in cel̓: quō inter eos qͥadhuc ſūt exterius in cella nouicioꝝ: etillos qͥ iam ſūt interius in cōgregatōnemonachoꝝ: qͥ vt p̄ualent ī oībus ſe ꝑfecte cuſtodiūt. Hos enī abbas ꝑ ſemetipſū iā oīa docuit: qͦ vult eos obſeruare: illis ꝟo mgr̄os ex iſtis p̄ponit: qͥ eos doceāt q̄ debeāt cuſtodire Iſti iā ꝓbati ſūtin om̄i humilitate: obedientia ⁊ patientia ⁊ obſeruatione oīm q̄ ordo expoſcitIlli ꝟo adhuc ꝓbandi ſūt: vtruꝫ velinteſſe humiles: obediētes: patiētes: ⁊ obẜuare om̄ia que ordo reqͥrit. Unūquēlibet ergo illoꝝ is qui ei magiſter deputatus ꝓbat ⁊ arguēdo: increpādo. Plerūqꝫ etiā flagellado temptat an aptꝰ adſuſcipiendū in cōgregatōe alioꝝ exiſtatQuē ſi viderit cūcta patienter ſuſtinere: ⁊ alioꝝ cōſortio ꝑ om̄ia dignū eē: venit ad abbatē denūcians ei corā om̄i cōgregatione. Domine inqͥt nouitius illequē mihi cōmēdaſtis ita ꝑfecte ſe habetom̄ibus mōis iā eſt dignus inter nos eēſi iubetis. Quibus auditis abbas auteū recipit cōmuni cōſilio fratrū: aut adhūc dimittit ad exemplū alioꝝ nouiciorū. Sicqꝫ de iſto nouitio cōdigne agit̉qͥ ſeruoꝝ dei ꝯſortio iam dignius habebetur. Illū aūt nouiciū quē mgr̄ ſuꝰ viderit inobedientē: impatiētē: ſuꝑbū: ſuſceptōne indignū: poſtqͣꝫ eū diu tollerauit: ml̓tiſqꝫ moīs emēdare tēptauit: tandē ſi nihil ꝓficere p̄t: venit ad abbatem⁊ tl̓ia ei refert. Dn̄e inqͥt nouiciꝰ ille quēhabebam ī cuſtodia: vt eum docerem:quomodo poſſet eſſe dignus conuerſatione noſtra: ita ꝑuerſe ſe habet ī oībus