LiberAnſelmi

nō eſſe aliquid: qͥ maius cogitari nō poſſit ſi vel cogitari poteſt multo itaqꝫ magis ſi ītelligi ⁊ in intellectu eſſe pōt. Plꝰaliquid dicā ꝓculdubio quicquid alicubi aūt aliqn̄ non eſt etiā: ſi eſt alicubi autaliquando pōt tn̄ cogitari nunqͣꝫ te nuſqͣꝫ eſſe: ſicut nō eſt alicubi aūt aliquādoNā quod heri nō fuit et hodie eſt ſicutheri non fuiſſe intelligitur: ita nūqͣꝫ eſſeſub intelligi poteſt: et qd̓ hoc non eſt etalibi eſt ſicut nō eſt hoc ita pōt cogitarinuſqͣꝫ eſſe. Similiter cuius ꝑtes ſingulenō ſunt vbi aut quando ſunt alie parteſeius omnes partes: et id̓o ip̄m totū poſſunt cogitari nunqͣꝫ: aut nuſqͣꝫ eſſe. Naꝫet ſi dicatur tempus ſemꝑ eſſe aut mundus vbiqꝫ nō tamē illud totum ſemperaut iſte ſemper eſt vbiqꝫ et ſicut ſingulepartes tꝑis nō ſatis quādo alie ſunt: itapoſſunt eſſe nūqͣꝫ cogitari et ſingule mūdi partes ſicut nō ſunt: vbi alie ſunt itaſubintelligi poſſunt nuſqͣꝫ eſſe: ſed et qd̓partibus iunctum eſt cogitatione diſſolui et nō eſſe pōt. Quare quicquid alicubi aūt aliquando totum non eſt etiam ſieſt poteſt cogitari nō eſſe: ac quo maiuscogitari nequit ſi eſt non poteſt cogitari nō eſſe alioquin: ſi eſt non eſt quo maius cogitari non poſſit quod nō conuenit. Nullatenus gͦ alicubi: aut aliquando totū nō eſt ſed ſemꝑ et vbiqꝫ totū eſtPutas ne aliquatenꝰ poſſe cogitariˡ vl̓intelligi aut eſſe in cogitatione vel intellectu de quo hic intelligunt̉. Si em̄ nonpōt non de eo poſſunt hec intelligi qd̓ ſidicit̉ non intelligi et̓ non eſſe in intellectu ꝙ nō penitus intelligitur dic qꝛ qͥ nōpoteſt intueri puriſſimam lucis ſolis nōvidet lucem diei que non eſt niſi lux ſol̓certe vel hactenus intelligitur et eſt ī intellectu quo maius cogitari nequit vt hͨde eo intelligantur. dixi itaqꝫ ī argumētatione quā reprehendis quia cum inſipiens audit proferri quo maius cogitari non poteſt intelligi quod audit. Uti-

qꝫ ſi non intelligit ſi nota lingua dicituraut nullū aut nimis obrutū habet intellectum. deinde dixi qꝛ ſi intelligit̉ eſt inintellectu an non eſt in nullo intellectu:qd̓ neceſſario in rei veritate eſſe mōſtratum eſt. Sed dicis qꝛ ſi eſt in intellectu:non tamen conſequit̉ qꝛ intelligitur Uide quia cōſequit̉ eſſe in intellectu ex eo:qꝛ intelligit̉. Sic em̄ qd̓ cogitatur cogitatione cogitatur ⁊ ꝙ cogitatione cogitatur ſicut cogitatur ſic eſt in cogitatiōeita ꝙ intelligitur intellectu intelligit̉: etquod intellectu intelligitur ſicut intelligitur ſic eſt in intellectu. Quid hoc planius. Poſtea dixi quia ſi eſt vel in ſolointellectu poteſt cogitari eſſe et in re qd̓maius eſt. Si ergo in intellectu ſolo eſtidip̄m ſcilicet quo maius non poteſt cogitari eſt quo maius cogitari poteſt: rogo quid conſequentius: an em̄ ſi eſt velin ſolo intellectu non poteſt cogitari eſſe in re: aut ſi poteſt: nonne qui hoc cogitat aliud cogitat maius eo ſi eſt in ſolointellectu. Quid ergo conſequētius: qͣꝫſi quo maius cogitari nequit eſt in ſolointellectu idem eſſe: quo maius cogitaripoſſit. Sꝫ vtiqꝫ quo maius cogitari poteſt in nullo intellectu eſt: quo maius cogitari non poſſit. An ergo non ſequiturquo maius cogitari nequit ſi eſt in vllointellectu non eſt in ſolo intellectu ſi em̄eſt in ſolo intellectu eſt quo maius cogitari poteſt quod non conuenit. Sed tale eſt maius ac ſi aliquis inſulam oceaniomnes terras ſua fertilitate vincentemque difficultate: imo impoſſibilitate inueniēdi quod nō eſt ꝑdita nominat̉. Dicat idcirco nō poſſe dubitari vere eſſe inre qꝛ verbis deſcriptā facile quis intelligit fidens loquor qꝛ ſiquis non veneritniſi aut reip̄a aut ſola cogitatōe exiſtēsqd̓ maius cogitari non poſſit cui aptarevaleat connexionē huius mee argumētationis inueniā et dabo illi perditā inſulā amplius nō perdendam. Palā aūt