Pro inſipiente

inſule illiꝰ eēntiā aſtruxiſſe: niſi prius ipſam p̄ſtātiā eius ſolūmō ſicut re vere atqꝫ indubie exiſtentē nec vllatenus ſicutfalſū aut incercū aliqͥd ī intellectu ī eo eſſe docuerit. Hoc interī ad obiecta inſipiens ille rn̄derit cui cū d̓inceps aſſeriturtale eē maius illud vt nec ſola cogitatōevaleat nō eē: ⁊ hͨ rurſus nō aliūde ꝓbatur qͣꝫ eo ip̄o ꝙ aliter nō erit oībus maiꝰidē ip̄m poſſit rn̄dere ⁊ dice̓. Qn̄ eī egoreiueritatē eſſe tale aliqͥd hͦ eſt maius oībus dixi vt ex hoc mihi debeat ꝓbari intātū etiā reip̄a: id eſſe vt nec poſſit cogitari nō eſſe. Quapropter certiſſimo primitus aliqͥ ꝓbandū eſt argumēto aliqͣmſuꝑiorē hͦ eē maiorē ac meliorē oīm q̄ ſt̓eſſe naturā vt ex hac alia iā poſſimꝰ oīaꝓbare quibus neceſſe ē ac qd̓ maius melius ē illd̓ oībus nō carere. Cū aū̄t d̓r qd̓ſūma res iſta nō eē neq̄at cogitari melifortaſſe diceret̉ qd̓ nō eē aliud etiā poſſenō eē nō poſſit ītelligi: nā ſcd̓m ꝓpͥetatēverbi iſtius falſa nequeūt ītelligi q̄ poſſunt vtiqꝫ eo mō cogitari quō deū nō eēīſipiēs cogitauit et me qͦꝫ eſſe certiſſimeſcio: ſed et poſſe nō eſſe nihilominꝰ ſcioſūmū ꝟo illud qd̓ eſt .ſ. ⁊ d̓s ⁊ eē ⁊ nō eēnō poſſe īdubitant̓ ītelligo Logitare ātme nō eē qͣꝫdiu eē certiſſime ſcio: neſciovtrū poſſim ſꝫ ſi poſſū cur ⁊ nūquid alid̓eadē certitudīe ſcio. Si aūt nō poſſū nōerit iā iſtud ꝓpriū deo. Certa libelli illiꝰtā veraciter ⁊ tā p̄clare ſunt magnificeqꝫdiſtantia tanta deniqꝫ reſtricta vtilitateet pij ac ſctī affectus intimo quodā odore flagrātia vt nullo mō ꝓpter illa q̄ virtus recte qͥdē ſenſa: ſꝫ minus firmit̓ argumentata ſibi iſta ſint ꝯtēnēda: ſꝫ illa potius argumētāda robuſtius ac ſi oīa cumingenti veneratiōe ⁊ laude ſuſcipienda.¶ Reſponſio contra inſipientem.Uoniā nō me rep̄hēdit ī his dictis ille inſipiēs ꝯͣ quē ſum locutus in meo opuſculo: ſed quidānō inſipiēs ⁊ catholicus ꝓ inſipiēte ſui

ficere mihi pōt rn̄dere catholico. Dicisquidē quicūqꝫ es qui dicis hͦ poſſe dice̓inſipiētē: qꝛ nō ē ī ītellectu aliqͥd ſuo maius cogitari nō poſſit alit̓ qͣꝫ qd̓ ſcd̓m veritatē cuiuſqͣꝫ rei nequit ſaltē cogitari ⁊qd̓ maius ꝯſequit̉ hͦ qd̓ dico qͦ maius cogitari nō poſſit ex eo qꝛ eſt ī intellectu eē⁊ ī re qͣꝫ ꝑditā īſulā certiſſime ex eo cumdeſcribit̉ ꝟbis audiēs eā nō ambigit inintellectu ſuo eē ego ꝟo dico ſi qͦ maiuscogitari nō pōt nō intelligit̉ vel cogitat̉nec eſt ī intellectu vel cogitatiōe ꝓfectod̓s aūt nō eſt qͦ maius cogitari nō poſſitaut nō intelligit̉ vel cogitat̉ et nō eſt inin intellectu vel cogitatōe. Qd̓ qͣꝫ falſūſit fide ⁊ ꝯſcīa tua ꝓ firmiſſimo vtor argumēto. Ergo qͦ maius cogitari nō pōtvere intelligit̉ et cogitat̉ ⁊ eſt in intellectu ⁊ cogitatiōe. Quare aut vera nō ſt̓quibus conaris ꝯͣ ꝓbare aut ex eis nonꝯſequit̉ qd̓ te ꝯn̄ter opinaris cōcludereQd̓ āt putas ex eo qd̓ ītelligit̉ aliquid:quo maius cogitari nequit nō ꝯſequi illud eē in intellectu nec ſi eſt in intellectuiō eē in re id̓o eſt in re. Certe gͦ dico ſi vl̓cogitari pōt eſſe neeeſſe eſt illud eē. Nāquo maius cogitari nequit nō pōt cogitari eē niſi ſiue initio. Quicquid aūt p̄tcogitari eſſe et nō eſſe ꝑ initiū pōt cogitari eſſe. Nō gͦ quo maius cogitari neq̄tcogitare pōt eē et nō eſſe. Si gͦ pōt cogitari eē illud ex neceſſitate eſt. Ampliꝰ ſivtiqꝫ vel cogitari p̄t neceſſe eſt illud eſſeNullus em̄ negās aut dubitās eē aliqͥdquo maius cogitari nō poſſit negat veldubitat: qꝛ ſi eſſet nec actu nec intellectupoſſe nō eſſe. Alit̓ nāqꝫ nō eſſet: quo maius cogitari nō poſſꝫ: ſꝫ quicquid cogitari pōt et nō ē ſi eēt poſſet vel actu vel intellectu nō ē. Quare ſi nihil cogitari p̄tnō pōt nō eſſe quo maius cogitari neq̄tSꝫ ponamus nō eſſe ſi vel cogitari valet: aut quicquid cogitari pōt et nō ſi eſſet quo maius cogitari non poſſit quodnimis eſt abſurdum: Falſum eſt igitur